Dreams.............

ആദിവാസികളെ കൊന്നൊടുക്കാന്‍ ഏറ്റുമുട്ടല്‍ കഥ

2011-03-31T10:18:00.000-07:00

ദന്തവാഡെയില്‍ ദളിത് കോളനി കത്തിച്ചാമ്പലാക്കിയത് മാവോവിദികളുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്ന പോലീസ് ഭാഷ്യം കള്ളമാണെന്ന് വസ്തുതാ അന്വേഷണ സംഘം. സംഭവം അന്വേഷിക്കുന്ന 13 അംഗ സംഘം മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കു നല്‍കിയ റിപ്പോര്‍ട്ടിലാണ് ഇക്കാര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരിക്കുന്നത്.

ആക്രമണ സംഭവങ്ങളുണ്ടായ ദന്തവാഡെയിലെ ചിന്താല്‍നാര്‍, തിമ്മപുരം, തഡ്‌മേറ്റ്‌ല തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങള്‍ സംഘം സന്ദര്‍ശിച്ചു. മാവോയിസ്റ്റുകളുമായി ഏറ്റുമുട്ടലുണ്ടായി എന്ന പോലീസിന്റെ കഥ പച്ചക്കള്ളമാണെന്നാണ് ഇവിടങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായതെന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നു. കീഴടങ്ങിയ മാവോയിസ്റ്റുകളും ഗോത്രവര്‍ഗക്കാര്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട കോയ കമാന്‍ഡോസും സി.ആര്‍.പി.എഫിന്റെ ഭാഗമായ കോബ്രയും ചേര്‍ന്നാണ് ദന്തേവാഡെയിലേക്ക് പോയത്. ഇവിടെയെത്തിയ ഇവര്‍ രണ്ട് ആദിവാസികളെ കൊല്ലുകയും, മൂന്ന് സ്ത്രീകളെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തുകയും 300 ഓളം വീടുകളും കുടിലുകളും കത്തിച്ചുകളയുകയും ചെയ്തതായി റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തത് സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാറിന്റെ പിന്തുണയോടുകൂടിയാണ്. സാല്‍വാ ജൂദുമിന്റെ ആക്രമണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും കൃത്യമായി നടക്കുന്നെണ്ടെന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സാല്‍വാ ജൂദൂം നിരോധിക്കണമെന്ന് സുപ്രീംകോടതി ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും അതിനെ വളര്‍ത്തുകയും പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ തന്നെയാണെന്നും ഇവര്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഓപ്പറേഷന്‍ ഗ്രീന്‍ ഹണ്ടിന്റെ പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സഹായത്തോടെ പോലീസും സാല്‍വാ ജൂദുമും പാവപ്പെട്ട ഗോത്രവര്‍ഗക്കാരെ കൊന്നൊടുക്കുകയാണെന്നും അന്വേഷണ സംഘം കുറ്റപ്പെടുത്തി.

ഇവര്‍ക്കെതിരെ ബലാത്സംഗം, കൊലപാതകം, തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകല്‍ തുടങ്ങിയ കുറ്റങ്ങള്‍ക്ക് കേസെടുക്കണമെന്ന് മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകരും മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പരിക്കേറ്റവര്‍ക്ക് ആവശ്യമായ ചികിത്സ നല്‍കണമെന്നും, മാനഭംഗത്തിനിരയായ യുവതികളെ വൈദ്യപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കണമെന്നും ഇവര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ച് 11ന് ചിന്‍തല്‍നറിലെ പോലീസ് ക്യാമ്പിന്റെ 15 മീറ്റര്‍ പരിധിക്കുള്ളിലെ ആദിവാസി കുടിലുകള്ളിലായിരുന്നു മാവോവേട്ടയെന്ന പേരില്‍ പോലീസ് ആക്രമണം നടത്തിയത്. മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ നടത്തുന്നത് എന്ന് പറയുന്ന ആയുധഫാക്ടറിക്ക് നേരെ സി.ആര്‍.പി.എഫിന്റെ കോബ്ര ബറ്റാലിയനും കീഴടങ്ങിയ മാവോയിസ്റ്റുകളുടെ സംഘടനയായ കോയ സ്‌ക്വാഡും ചേര്‍ന്ന് ആക്രമണം നടത്തുകയായിരുന്നു.

ജയ് കിഷന്‍ എന്ന കുപ്രസിദ്ധ മാവോയിസ്റ്റ് അടക്കം നൂറോളം ആളുകള്‍ ഫാക്ടറിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നായിരുന്നു പോലീസ് നിഗമനം. ആദിവാസി കുടിലുകള്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന മേഖലയിലായിരുന്നു ഫാക്ടറി സ്ഥാപിച്ചിരുന്നത്.

മാര്‍ച്ച് 11ന് 350 ഓളം വരുന്ന പോലീസ് സേന പ്രദേശം വളയുകയും തുരുതുരാ വെടിയുതിര്‍ക്കുകയുമായിരുന്നു. പ്രദേശത്ത് ജോലിയിലേര്‍പ്പെട്ടിരുന്ന പുരുഷന്‍മാരെ കൊല്ലുകയും സ്ത്രീകളെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. സ്വന്തം മക്കളുടെ കണ്‍മുന്നില്‍ വച്ച് മാനഭംഗത്തിനിരയായ അമ്മമാരുടെ നിലവിളി മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ് പുറം ലോകം അറിഞ്ഞത്. ഇതിനിടയക്ക് ആദിവാസികള്‍ താമസിക്കുന്ന കുടിലുകളും ചെറിയ വീടുകളും അഗ്‌നിക്കിരയാക്കി. കുറച്ച് ഗ്രാമവാസികളെയും പോലീസുകാര്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. തുടര്‍ന്ന് ഇവരെ ചിന്‍തല്‍നര്‍ സ്‌റ്റേഷനിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. കസ്റ്റഡിയിലായ രാത്രി മുഴുവന്‍ പോലീസുകാരുടെ കടുത്ത പീഡനമേല്‍ക്കാനായിരുന്നു ഇവരുടെ വിധി.

മാര്‍ച്ച് 13നും സേനയുടെ ഓപ്പറേഷന്‍ തുടര്‍ന്നു

ഓപ്പറേഷന്‍ പുരോഗമിക്കവേ കോയ സ്‌ക്വാഡിലെ അംഗങ്ങള്‍ തിമപുരം ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. എന്നാല്‍ നീക്കം നേരത്തേ മണത്തറിഞ്ഞ ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകള്‍ തിമപുരം നേരത്തേ കാലിയാക്കി. കലിയടങ്ങാത്ത സേനാംഗങ്ങള്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ വീടുകളും വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളും അടക്കം കണ്ണില്‍ കണ്ടെതെല്ലാം അഗ്‌നിക്കിരയാക്കി.

തുടര്‍ന്ന് മാര്‍ച്ച് 14ന് മാവോയിസ്റ്റുകളും കോയാ സ്‌ക്വാഡ് അംഗങ്ങളും തമ്മില്‍ കടുത്ത പോരാട്ടം നടന്നു. ഇതില്‍ മൂന്ന് കോയ സ്‌ക്വാഡിലെ അംഗങ്ങള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അന്ന് രാത്രി ഗ്രാമത്തില്‍ തങ്ങിയ കോയ അംഗങ്ങള്‍ അവിടം വിടുന്നതിന് മുമ്പ് നിരവധി വീടുകളും കെട്ടിടങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു. അവരുടെ കൈയ്യിലകപ്പെട്ട ബാര്‍സ് ഭീമ എന്ന ഗ്രാമീണനെ മഴു ഉപയോഗിച്ച് വെട്ടിക്കൊന്നു .

തട്ടിയെടുത്ത മറ്റൊരു ഗ്രാമീണനായ മനു യാദവിനെ ചിന്‍തല്‍നറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയും അവിടെവെച്ച് വെടിവെച്ചുകൊല്ലുകയുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇയാള്‍ മോവോയിസ്റ്റുകളുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു എന്ന വാദമാണ് പോലീസ് നിരത്തിയത്.

മാര്‍ച്ച് 16നും പോലീസ് സംഘം ‘ മാവോയിസ്റ്റ് വേട്ട’ യ്ക്കിറങ്ങി. തര്‍മേത്‌ല ഗ്രാമം വളഞ്ഞ സേനാംഗങ്ങള്‍ ധാന്യപ്പുരകളും വീടുകളും കെട്ടിടങ്ങളും തകര്‍ത്തു. തുടര്‍ന്ന് മാധവി ഹണ്ട, മാധവി ഐത്ത എന്നീ രണ്ടു ഗ്രീമീണരെയും ഇവര്‍ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ഇവര്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ മരിച്ചോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോഴും ആര്‍ക്കും ഒരു വ്യക്തതയുമില്ല.

സ്വാമി അഗ്നിവേശിനെതിരെയും ആക്രമണമുണ്ടായി

പോലീസ് അതിക്രമത്തിനിരയായ ദളിത് കോളനി സന്ദര്‍ശിക്കാനെത്തിയ സ്വാമി അഗ്‌നിവേശിനും മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും നേരെ സാല്‍വജുദൂം ആക്രമണം നടത്തുകയുണ്ടായി. സ്‌പെഷ്യല്‍ പോലീസ് ഓഫീസേഴ്‌സ്(എസ്.പി.ഒ)യുടെ സഹായത്തോടെയായിരുന്നു ആക്രമണം നടത്തിയത്.

കോളനിയില്‍ അതിക്രമത്തിനിരയായവരെ നേരിട്ട് കാണാനും അവര്‍ക്ക് ദുരിതാശ്വാസം നല്‍കാനുമായിരുന്നു അഗ്‌നിവേശ് എത്തിയത്. വീടും സ്വത്തുക്കളും അഗ്‌നിക്കിരയായവര്‍ക്ക് ആഹാരങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളുമായാണ് സ്വാമി അഗ്‌നിവേശിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ സംഘം ഗ്രാമത്തിലെത്തിയത്.

സംസ്ഥാനത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ പിന്തുണയോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സാല്‍വജുദൂം സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം അഗ്‌നിവേശിനെ തടഞ്ഞുവെക്കുകയായിരുന്നു. അഗ്‌നിവേശിന് നേരെ ചീഞ്ഞ മുട്ട എറിയുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലപ്പാവ് അഴിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ കയ്യേറ്റത്തിന് ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. മാവോയിസ്റ്റ് അത്രികമത്തിന് സ്വാമി പിന്തുണ നല്‍കുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു സ്വാമിയെ ആക്രമിച്ചത്.

ആദിവാസികള്‍ക്ക് നല്‍കാനായി കൊണ്ട് വന്ന സാധനങ്ങളെല്ലാം സാല്‍വജുദൂം പിടിച്ചെടുത്തു.200 ഓളം വരുന്ന സംഘം നിരവധി മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ക്യാമറകള്‍ തകര്‍ത്തു. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരെ മര്‍ദിക്കുകയും ചെയ്തു. പോലീസിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു ആക്രമണം നടന്നതെന്ന് ദൃക്‌സാക്ഷികള്‍ പറയുന്നു.

The Age of Inequality

2011-03-04T03:51:00.000-08:00

Villagers die in protest over power plant in coastal Andhra

2011-03-01T10:33:00.000-08:00

Company says it has complied with all regulations and has given money for the welfare of villagers

Another round of bullets. Another round of bodies. All for their land. It’s a sense of déjà vu for the people of Srikakulam in northeastern Andhra Pradesh. Just like July last, police opened fired at agitators who have been protesting the setting up of a thermal plant on their farmland.

That time, the police shot dead two men. This time they killed another two. Last year, Opposition politicians including Chandrababu Naidu and Chiranjeevi made their obligatory visit after the tragedy. This time they created uproar in the assembly. Last year, it was about the Nagarjuna Constructions Company (NCC), and this time it is about the East Coast Energy Pvt. Ltd.

Last time, the Central Green Tribunal cancelled the land allotment. This time the environment minister has threatened to halt the project.

On 28 February, police fired teargas shells setting fire to nearly a hundred huts of fisherfolk in the Vadditandra village of Srikakulam district inciting people's anger. The police provoked the villagers and then opened fire with live ammunition killing and injuring in the process, local activists claimed. The police claim they used rubber bullets. So how did 30-year-old C Erraiah and 36-year-old Giri Nageswar Rao die?

Some villagers even allege that police set fire to their own vehicles in order to justify their action and implicate villagers in burning of the vehicles. In July 2010, when a similar protest took place in Sompeta village of the same district, the same police allowed goons of the private company to beat up the unarmed villagers. When villagers retaliated with sticks and tree branches, the police open fired. TEHELKA was witness to the incident.

With both the Parliament and the state assembly in session, lawmakers have raised the issue. In New Delhi, environment minister Jairam Ramesh has promised to look into the matter. Reacting to the police crackdown the minister said the incident was tragic. If a public hearing has not been done properly then the clearance would be revoked, he added.

In Hyderabad, the Andhra Pradesh assembly was adjourned as the opposition demanded an immediate statement from State Home Minister P Sabita Indra Reddy on the incident.

As politicians in New Delhi and Hyderabad continue with their power game, it means little for the villagers of Srikakulam who have been constantly resisting big companies and paying the price with their lives.

On 1 March, they went into a bandh. The protest in question took place near Kakarapalli village of Srikakulam, where the East Coast Energy Pvt. Ltd is constructing a 2400 MW coal-based thermal power plant.

A day after two people died, the police forces were not completely withdrawn from the area as the situation was still tense.

“There are around 100-150 policemen at the site. Only rubber bullets were used to stop the protesters from nearing the police. The police started firing at the villagers only when the villagers hurled stones at them,” said VK Singh, Inspector-General of Police of eastern Andhra Pradesh. The fire department continued to douse the blaze that hit more than 50 huts by the teargas shells.

The Union Ministry of Environment and Forests, meanwhile, has directed the company to suspend construction work. Human rights groups, opposition parties and people held rallies and protests across the state.

VS Krishna, General Secretary, Human Rights Forum, condemned the firing. “The police have no business to be there. The environment clearance given to the company is a sham. It has to be immediately revoked,” he said.

The company’s Managing Director Krishna V Tatineni said: “On the killings which happened in Kakarapalli, it’s a law and order issue and it’s a government action. As far as we are concerned, we are constructing the project in full compliance with the permissions and the clearances. We have been doing more than what a normal corporation is expected to do for the development of the locals and the communities surrounding the project area.”

He added, “The villagers are innocent. It’s the instigators who are coming up with these things. Gullible villagers are being manipulated. We have expressed deep anguish and sadness at what has happened and we are working with the district administration to restore normalcy as fast as possible.

“We have conveyed to the government that we would do whatever is required. We have already deposited Rs 3 crore with the District Collector to undertake welfare activity.”

It all started when people from villages around Nevulapada wetland started protesting against the East Coast Energy Pvt. Ltd acquiring the area, which is of high ecological importance. The activities of thousands of fishermen and farmers around the wetland were allegedly affected for almost six months because of the project. The villagers were selling household items to meet their daily needs, one villager said.

In reaction, the villagers started a non-cooperation movement against the project. They started blocking vehicles going to the thermal power plant site and went on a relay hunger strike. On 23 February, nearly 2,000 policemen arrived in the area and imposed Section 144 in the villages. The villagers were confined to their homes.

On 25 February, the villagers were dragged out of their homes at 5 a.m. and were arrested without warrant, say sources. The situation became tense after police fired rubber bullets on the villagers who tried to come out in protest against the arrests, they said, adding that police stopped their ration and did not allow them to hold the weekly market.

People and doctors who came to help the villagers from nearby towns were not allowed to meet them by the police, villagers say.

“We have been asked to adopt certain additional precautionary measures and guidelines which we accepted. We were asked to confine our project to 1,317 acres. We have accepted that and we are in conformity with the new stipulation,” said Tatineni.

From Tehelka

‘മന്‍മോഹന്‍ കൊളള സംഘത്തിന്റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍’

2011-02-26T10:04:00.000-08:00

ആന്ധ്രപ്രദേശിലെ ശ്രീകാകുളത്താണ് ഞാന്‍ ജനിച്ചത്. കൊല്‍ക്കത്ത സര്‍വകലാശാലയിലെ അധ്യാപകനായും കൊല്‍ക്കത്ത കോടതിയില്‍ വക്കീലായും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസായ സവ്യസാചി മുഖര്‍ജിയുടെ കീഴിലാണ് 196368 വരെ ഞാന്‍ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തത്.

1967ല്‍ നക്‌സല്‍ബാരി പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചു. ആ കര്‍ഷക സമരപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രഗല്‍ഭരായ ആയിരക്കണക്കിന് ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ച് കടന്നു വന്നു. സാമൂഹ്യനീതിയോട് പ്രതിബദ്ധത പുലര്‍ത്തുന്ന ഇവര്‍ ‘തോക്കിന്‍കുഴലിലൂടെ വിപ്ലവം’ യാഥാര്‍ഥ്യമാവുമെന്ന് ശരിക്കും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

ഞാന്‍ മാര്‍ക്‌സിസം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്നാല്‍ മാവോയിസം എന്താണെന്നു എനിക്കറിയില്ലയായിരുന്നു. അന്ന് പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ഒരു ചെറിയ ചുവന്ന പുസ്തകം (Small Red Book) എല്ലാവരുടെയും വശം ഉണ്ടായിരുന്നു. തോക്കെടുക്കാനും അത് മനുഷ്യനെതിരെ പ്രയോഗിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും ഐശ്വര്യത്തിനും വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ആത്മാര്‍ഥമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുവേണ്ടി ഞാന്‍ ജോലി രാജിവെച്ച് ഹരിയാനയിലേക്ക് പോയി.

അവിടെ അടിമപ്പണി ചെയ്യുന്നവരെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ബാലവേലയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനായി അത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക് രൂപം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോഴാണ് സ്വാമി അഗ്‌നിവേശ് എന്ന പേര് എനിക്കു ലഭിക്കുന്നത്.

എന്റെ വസ്ത്രധാരണരീതിയും പേരും സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഏതെങ്കിലും മതമൗലിക പ്രസ്ഥാനവുമായി എനിക്കു ബന്ധമില്ല. ഞാന്‍ അടിസ്ഥാനപരമായി മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്ന, ജനാധിപത്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന ആളാണ്.

ഹരിയാനയിലെ ക്വാറി തൊഴിലാളികള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് പലപ്പോഴും മത പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ഏറ്റുമുട്ടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. ദരിദ്രരായ ജനങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി പതിനെട്ടു ദിവസം നീണ്ട ഒരു മാര്‍ച്ച് റെഡ്‌ഫോര്‍ട്ടിലേക്ക് നടത്തുകയും പ്രസിഡണ്ടിന് ഒരു നിവേദനം സമര്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ‘മുതലാളിത്തം തുലയട്ടെ, അഴിമതി തുലയട്ടെ’ എന്നതായിരുന്നു മുദ്രാവാക്യം. 1968ല്‍ ആയിരുന്നു അത്.

ഹരിയാനയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ മദ്യഷാപ്പുകള്‍ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ദുരിതപൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു എന്നുകണ്ട് അവിടത്തെ സ്ത്രീകള്‍ മദ്യഷാപ്പുകള്‍ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനായുള്ള ഒരു നിര്‍ദ്ദേശം മുന്നോട്ടു വച്ചു. ഈ നിവേദനവുമായി സ്ത്രീകളുടെ ഒപ്പം ഞാനും പോയി മുഖ്യമന്ത്രിയെ കണ്ടു.

മദ്യഷാപ്പുകള്‍ തുടങ്ങി പണം സമാഹരിച്ചുകൊണ്ട് നാടിന്റെ വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്താമെന്ന് കരുതിയ ആളായിരുന്നു മുഖ്യമന്ത്രി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മദ്യവിരുദ്ധസമരം തെറ്റാണെന്നു എന്നോടു പറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല എന്നെ തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തു. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ പേരില്‍ നാടുഭരിക്കുന്നവര്‍ മദ്യത്തിനെതിരെ സംസാരിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ എന്നെ തടവിലാക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

പിന്നീട് 1974ല്‍ ജയപ്രകാശ് നാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണ വിപ്ലവപ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അതിനോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നു. അടിയന്തിരാവസ്ഥ വന്നപ്പോള്‍ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ‘മിസ’ പ്രകാരം എന്നെ തടവിലാക്കി. അനവധി വ്യക്തികള്‍ യാതൊരുവിധ കുറ്റാരോപണവുമില്ലാതെ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു.

പതിനാലുമാസങ്ങള്‍ ജയിലില്‍ കിടന്നു. അവിടെനിന്ന് പുറത്തുവന്ന ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിച്ച് എം.എല്‍.എ ആയി, വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രിയായി. ഞാന്‍ പ്രതിനിധിയായിരുന്ന ഫരിദാബാദ് പ്രദേശത്തെ ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ ചുമതല മറ്റു ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് കൈമാറിക്കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ മന്ത്രിയായത്. അവര്‍ അവിടെ സമരം തുടര്‍ന്നു.

മുഖ്യമന്ത്രിയായ ഭജന്‍ലാല്‍ അവിടത്തെ ഭൂവുടമകളുമായി സൗഹൃദത്തിലായിരുന്നു. അവരുമായി ഗൂഢാലോചന നടത്തി തൊഴില്‍സമരങ്ങളും പൊതുയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് നിരോധിച്ചു. തൊഴിലാളികള്‍ സമാധാനപരമായി നടത്തിയ സമരത്തെ തോക്കും ലാത്തിയും കൊണ്ട് നേരിടുകയും തൊഴിലാളികള്‍ മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഇതിനെതിരെ മന്ത്രിസഭയില്‍ ഞാന്‍ ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രിയുടെ ചുമതലകള്‍ നിര്‍വഹിച്ചാല്‍ മതിയെന്നും, വെടിവെപ്പിന്റെ കാര്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇടപെടേണ്ടതില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പട്ടംതാണുപിള്ള മന്ത്രിസഭയുടെ കാലത്തുനടന്ന വെടിവെപ്പില്‍ ഒരാള്‍ മരണപ്പെട്ടപ്പോള്‍ റാം മനോഹര്‍ ലോഹ്യ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് മന്ത്രി രാജിവെച്ച കാര്യം ഞാന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.

മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നിലപാടില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച് മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവെച്ച് ദരിദ്രരായ അടിമത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കും ക്വാറി തൊഴിലാളികള്‍ക്കും വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനായി ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് പോയി. മുഖ്യമന്ത്രി ഇവര്‍ക്കുവേണ്ടി സമരംചെയ്ത (തന്റെ ക്യാബിനറ്റില്‍ മന്ത്രിയായിരുന്ന) എന്നെ വധിക്കുമെന്ന് പരസ്യമായി പ്രസംഗിച്ചു. രണ്ടു വര്‍ഷം മുമ്പു ഒരു വ്യവസായ മുതലാളിക്കുനേരെ നടന്ന വധശ്രമത്തിന്റെ പേരില്‍ എനിക്കെതിരെ കേസെടുത്തു.

പതിനൊന്നു വര്‍ഷമായി അകാരണമായി തടവില്‍ കഴിയുന്ന നാഗഭൂഷന്‍ പട്‌നായിക്ക് എന്ന വിപ്ലവനായകനുവേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിനു നേരെ നടക്കുന്ന മനുഷ്യാവകാശധ്വംസനത്തിനെതിരായി ഞാന്‍ എഴുതുകയും പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിന്റെ പേരില്‍ എന്നെ നക്‌സലൈറ്റ് എന്ന മുദ്ര കുത്തി 1974ല്‍ ജയിലിലാക്കി. ഇതുവരെയായി പതിനൊന്നുതവണ എനിക്ക് ജയില്‍വാസം അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ ഏപ്രിലില്‍ ഛത്തിസ്ഗഢില്‍ ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ 76 പാരാ മിലിട്ടറി അംഗങ്ങള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ ആ ആക്രമണത്തെ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി. ഞാനടക്കം നാല്പതോളം ആളുകള്‍ (പ്രൊഫ.യശ്പാല്‍, പ്രൊഫ. നാരായണന്‍ സന്യാല്‍ അങ്ങനെ രാജ്യം ആദരിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുള്‍പ്പെടെ) ദണ്ഡവാഡയിലേക്കു പോയി. ഞങ്ങളെല്ലാം അക്രമത്തിനെതിരായ നിലപാടാണ് എടുത്തത്, ഞങ്ങള്‍ ഭരണകൂടഭീകരതയെയും അപലപിച്ചു.

ഭരണകൂടഭീകരത അനുഭവിക്കുന്ന ദണ്ഡവാഡയിലെ ദരിദ്രരായ ദളിതരും ആദിവാസികളുമായ ജനങ്ങളോട് ഞങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു. 2010 മെയ് മാസം 5ാം തീയതിമുതല്‍ 10ാം തീയതി വരെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മാര്‍ച്ച്. ഈ മാര്‍ച്ചില്‍ വെടിയുണ്ടയല്ല സമാധാന ചര്‍ച്ചയാണ് പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പരിഹാരമെന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മുദ്രാവാക്യം. 10ാം തിയതി മാര്‍ച്ച് കഴിഞ്ഞ് മെയ് 11ന് ആഭ്യന്തരമന്ത്രി പി. ചിദംബരം വളരെ രഹസ്യമായി ഒരു കത്ത് എനിക്ക് കൊടുത്തയച്ചു. അതില്‍ ഞങ്ങള്‍ നടത്തിയ മാര്‍ച്ചിനെ അഭിനന്ദിച്ചിരുന്നു.

മാവോയിസ്റ്റുകളുമായി ചര്‍ച്ച നടത്താന്‍ ഭരണകൂടം തയ്യാറാണെന്നും അവര്‍ തയ്യാറാവുകയാണെങ്കില്‍ അക്രമത്തിന് അറുതിവരുമെന്നും, അതിന് ഞാന്‍ മുന്‍കൈയെടുക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ അഭ്യര്‍ത്ഥന മുഖവിലക്കെടുത്ത് മാവോവാദികളുമായുള്ള ബന്ധം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അവരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താനും സന്ധിസംഭാഷണത്തിനും ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

എന്നാല്‍ അവര്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ഭരണകൂടത്തെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളില്ല എന്ന്. ഞാന്‍ വീണ്ടും ചിദംബരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നക്‌സലൈറ്റുകള്‍ ഒരു സന്ധിസംഭാഷണത്തിനും തയ്യാറാവില്ല എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്; അവരെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നും.

ഞാനുമായി സംഭാഷണത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നു എന്ന കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ ഞാനും കാര്യങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തി. അതിനുശേഷം നക്‌സലൈറ്റുകള്‍ എനിക്കു തന്ന കത്തിലെ കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ചിദംബരത്തിനു കൈമാറി. അവര്‍ കത്തില്‍ എഴുതിയത് സത്യമാണെന്നും അവരെ വിശ്വസിക്കാമെന്നും ഞാന്‍ ചിദംബരത്തോടു പറഞ്ഞു.

ഭരണകൂടവുമായി ഒരു കൂടിയാലോചന നടത്തുന്നതിന് മുന്‍കൈയെടുക്കുകയും ഇതിനുള്ള സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത് മുന്നോട്ടു വന്ന നേതാവായിരുന്നു രാജ്കുമാര്‍ എന്ന ആസാദ്. അദ്ദേഹം ഹൈദരാബാദില്‍ വെച്ച് ഒരു ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ആദ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

നാഗ്പൂര്‍ റെയില്‍വേസ്‌റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് പുറത്തുവരുമ്പോഴാണ്. രഹസ്യമായി പിന്‍തുടര്‍ന്നിരുന്ന പോലീസ് രാജ്കുമാറിനെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ പാണ്ഡെയെയും കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തത്. അവിടെ നിന്ന് ഹെലികോപ്റ്ററില്‍ കയറ്റിയാണ് ഹൈദരാബാദില്‍ കൊണ്ടുവന്നത്. അവിടെവെച്ചാണ് എ കെ 47 തോക്കുകൊണ്ട് വളരെ അടുത്തു നിന്ന്, ഇടത്തെ മുലക്കണ്ണിന് താഴെ വെടിവെച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കൊലപ്പെടുത്തിയത്. പോസ്റ്റ്‌മോര്‍ട്ടം നടത്തിയ ഫോറന്‍സിക് വിദഗ്ധന്‍ ഇത് സ്ഥിരീകരിച്ചു.

ആസാദിനെ കൊല ചെയ്യുക മാത്രമല്ല, മാവോയിസ്റ്റുകളുമായി നടത്തുന്ന സംഭാഷണശ്രമങ്ങളെക്കൂടി ഇല്ലാതാക്കുവാനും സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിച്ചു.

ഞാന്‍ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയെ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ ഭരണകൂടം എത്രമേല്‍ നിഷ്ഠുരമാണ് എന്ന് ഈ കൊലപാതകം എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി; ഈ നാടിനെയും. ഞാന്‍ ഒരു ജുഡീഷ്യല്‍ അന്വേഷണം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഭരണകൂടത്തിന് എഴുതി. നാളിതുവരെ അതിനുള്ള നടപടിയുണ്ടായില്ല. ഓപ്പറേഷന്‍ ഗ്രീന്‍ഹണ്ട് നിര്‍ത്തിവെക്കാന്‍ ചിദംബരത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ജുലൈ 25ാം തിയ്യതി പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍സിങ്ങിനെ കണ്ടു. ജുഡീഷ്യല്‍ അന്വേഷണത്തിനു തയ്യാറാണെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി എന്നോടു പറഞ്ഞു. ഈ കാര്യം പരസ്യമാക്കരുതെന്നും. പിന്നീട് ലാല്‍ഗഢില്‍ വച്ച് റെയില്‍വെ മന്ത്രിയായിരുന്ന മമതാബാനര്‍ജിയെ കണ്ടു. അവരും ഇത് കൊലപാതകമാണെന്നും ആയതുകൊണ്ട് ജുഡീഷ്യല്‍ അന്വേഷണം വേണമെന്നും പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിനുശേഷം രാഹുല്‍ഗാന്ധിയെയും സോണിയാഗാന്ധിയെയും കണ്ടു.

എന്നാല്‍ വേണ്ട നടപടി ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഇല്ലാതായപ്പോഴാണ് സുപ്രീംകോടതിയില്‍ കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തത്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സുപ്രീം കോടതി നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പൗരന്‍മാരെ അരുംകൊല ചെയ്യുന്നതിന് ഭരണകൂടത്തിന് അധികാരമില്ലെന്ന് പറയുകയും തക്കതായ കാരണം ബോധിപ്പിക്കാന്‍ കേന്ദ്രഗവണ്‍മെന്റിനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തത്.

പ്രമുഖ അഭിഭാഷകന്‍ പ്രശാന്ത് ഭൂഷന്‍ ആണ് ഈ കേസ് വാദിക്കാന്‍ തയ്യാറായത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭരണകൂടം ഒരു മറുപടി പറയാന്‍ ബാധ്യസ്ഥമായിരിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു. നമ്മുടെത് ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യമാണ്. ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു ഭരണഘടന നമുക്കുണ്ട്. സാമ്പത്തിക വികാസത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പദ്ധതികള്‍ നമുക്കുണ്ട്. പക്ഷേ ഭരണകൂടത്തിന്റേത് അതിക്രൂരമായ മുഖമാണ്. അത് മാനവികതയുടെ മുഖമല്ല.

മാവോയിസ്റ്റ് ആക്രമണത്തെ ഞാന്‍ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല, ന്യായീകരിക്കുന്നുമില്ല. പക്ഷേ, മാവോയിസ്റ്റുകളെകൊണ്ട് ദണ്ഡവാഡയിലേയും ഛത്തിസ്ഗഢിലെയും ദരിദ്രരായ ദളിത് ആദിവാസികളെ അക്രമത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് നയിച്ചത് ഭരണകൂടമാണ് എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

ഇന്ദിരാഗാന്ധി 1974ല്‍ തുടങ്ങിവച്ച ്രൈടബല്‍ സബ് പ്ലാന്‍ ഇനിയും നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടില്ല. അതിനുശേഷം ജനക്ഷേമപരമായ നിരവധി പദ്ധതികളുടെ പ്രഖ്യാപനമുണ്ടായി. ഒന്നും നടപ്പിലായില്ല. ആരാണ് ഇതിന് ഉത്തരവാദികള്‍? ആദിവാസിമേഖലകളിലെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ചെറുപ്പക്കാരും ആയുധമെടുക്കുന്നെങ്കില്‍ ആരാണതിനു കാരണം?.

ഇക്കഴിഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിലും ചുവപ്പുകോട്ടയില്‍ നിന്ന് ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി പ്രസംഗിച്ചു, നാം നേരിടുന്ന പ്രധാന സുരക്ഷാഭീഷണി മാവോവാദികളുടെ അഭ്യന്തരകലാപമാണ്. ചിദംബരവും ഇതുതന്നെയാണ് പറയുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രി അടക്കമുള്ള മന്ത്രിമാരാരും പക്ഷേ ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന അതിക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ഹിംസയെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരവും മിണ്ടുന്നില്ല. ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന ഹിംസ ഘടനാപരമായ ഹിംസയാണ്. വികസനത്തിന്റെ പേരില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ ദുരിതം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്നതും അക്രമം തന്നെയാണ്.

അതിനുപുറമെയാണ് നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഇന്നു നിലനില്‍ക്കുന്ന ജാതീയമായ തൊട്ടുകൂടായ്മ അടക്കമുള്ള ഹിംസ. ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെപ്പോലെയുള്ള സാമൂഹ്യപരിഷ്‌കര്‍ത്താക്കള്‍ നമ്മുടെ ഇടയില്‍ ജീവിച്ചുപോയിട്ടും ജാതീയമായ അതിക്രമം നടക്കുന്നു, ലിംഗപരമായ ഹിംസ അതിഭീകരമായി തുടരുന്നു, 25,000 യുവതികള്‍ സ്ത്രീധനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഒരു വര്‍ഷം കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ഈ ഹിംസകള്‍ക്ക് പുറമെയാണ് രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വവും ഭരണവര്‍ഗ്ഗവും നടത്തുന്ന അഴിമതി. ഇങ്ങനെ ജനങ്ങളെ കൊള്ളയടിക്കുന്ന പണം വിദേശബാങ്കുകളില്‍ നിക്ഷേപിക്കുകയാണ്. ലീച്ച്‌ടെന്‍സ്‌റ്റൈനില്‍ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്. 52,000 മാത്രം ജനസംഖ്യയുള്ള, 564 ച.കി.മീ. വിസ്തൃതിയുള്ള ഇവിടെ 80,000 കോര്‍പ്പറേറ്റ് കമ്പനികളുണ്ട്. 5000 ത്തോളം ബാങ്കുകളുണ്ട്. ഇവിടെയാണ് ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി ജനങ്ങളെ കൊള്ളയടിക്കുന്ന കള്ളപ്പണം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് പുനഃകോളനീകരണത്തിനു ശേഷവും സാമ്രാജ്യത്വം അതിന്റെ കളി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ നാട് ദരിദ്രമായിരിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് പട്ടിണിമൂലം ഓരോ ദിവസവും 7000ത്തോളം കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇതല്ലേ ഭീകരത? ഹിംസ? കാശ്മീരിലും മണിപ്പൂരിലും മറ്റ് വടക്കുകിഴക്കന്‍സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ദിനംപ്രതി എത്രപേരാണ് കൊല്ലപ്പെടുന്നത്? ഇവിടെ ഭരിച്ച എല്ലാ പ്രധാനമന്ത്രിമാര്‍ക്കും രാഷ്ട്രപതിമാര്‍ക്കും മറ്റു ഭരണാധികാരികള്‍ക്കും ഈ ഹിംസകളിലെല്ലാം ഉത്തരവാദിത്വം ഉണ്ട്.

ഉത്തര്‍പ്രദേശിലെ ഒരു ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ മൂന്നു യുവാക്കള്‍ കൊലചെയ്യപ്പെട്ട സംഭവം അന്വേഷിക്കാന്‍ കൊല്‍ക്കത്ത ഹൈക്കോടതിയിലെ ജസ്റ്റിസ്. വി എ ദേവസ്യയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നിയുക്തമായ സംഘത്തില്‍ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോര്‍ട്ട് അന്നത്തെ രാഷ്ട്രപതിയായ കെ.ആര്‍. നാരായണന് സമര്‍പ്പിച്ചു. ജനവരി 25ന് വൈകീട്ട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ റിപ്പബ്ലിക് ദിന സന്ദേശത്തില്‍ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്: ”ഇന്ത്യന്‍ റിപ്പബ്ലിക് ദരിദ്രരായ ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗ ജനതയുടെ രക്തത്താലും മാംസത്താലും കെട്ടിപ്പടുത്ത ഒന്നാണെന്ന് ഭാവിതലമുറ പറയാന്‍ ഇടവരുത്തുന്ന ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ഉണ്ടാവരുത്."

സൗമ്യസ്വഭാവമുള്ള മലയാളിയായ പ്രതിരോധമന്ത്രി എ.കെ. ആന്റണിയെ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു. മാവോവാദികളുടെ അക്രമത്തെ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് സൈന്യത്തെ അയക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അങ്ങനെയൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹം തന്ന മറുപടി. എന്നാല്‍ നാരായണ്‍പൂര്‍ എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു സൈനികപരിശീലനകേന്ദ്രം സ്ഥാപിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

ഛത്തീസ്ഗഢില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സംഘടിപ്പിച്ച സാല്‍വാജൂദം എന്ന ഗുണ്ടാസംഘം നടത്തുന്ന നരനായാട്ടിനെതിരെ സംസാരിച്ചതിനാണ് ഡോ. ബിനായക് സെന്നിനെ രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റം ചുമത്തി ജീവപര്യന്തം തടവു ശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചത്. അദ്ദേഹം ഭരണകൂടത്തിനെതിരായി യാതൊന്നും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടില്ല.

ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ കൊണ്ടുവന്ന രാജ്യദ്രോഹനിയമമാണ് ഇന്നും നമ്മുടെ പീനല്‍ കോഡിനകത്ത് തുടരുന്നത്. ഇപ്പോഴത്തെ ഛത്തീസ്ഗഢ് മുഖ്യമന്ത്രി രമണ്‍സിങ്ങ് പറഞ്ഞത് മാവോവാദികളുടെ അക്രമപ്രവര്‍ത്തനത്തിനെതിരെ പൊതുസുരക്ഷാനിയമം മാത്രമാണ് ഏക പോംവഴി എന്നാണ്. ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ചിദംബരം പറയുന്നതും ഇതുതന്നെ. കാശ്മീരില്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് ഭീകരവാദികള്‍ മാത്രമാണെന്ന് ആര്‍ക്കും പറയാനാവില്ല. കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ വീടുകളില്‍ ഞാന്‍ പോയിട്ടുണ്ട്. ഒരു മന്ത്രിയും അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ല. ഭരണകൂടഭീകരതയുടെ ക്രൂരമുഖമാണ് ഞാന്‍ അവിടെ കണ്ടത്.

മണിപ്പൂരില്‍ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രത്യേക അധികാരനിയമത്തിനെതിരെയും സൈന്യം നടത്തുന്ന മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനത്തിനെതിരെയും കഴിഞ്ഞ പത്തു വര്‍ഷമായി നിരാഹാരസമരം നടത്തുന്ന ഈറോം ഷര്‍മ്മിള എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെ ഈ സമയത്ത് ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ആവില്ല. നാം അവര്‍ക്കൊപ്പമാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ ഈ അവസരം വിനിയോഗിക്കുന്നു.

സോണിയാഗാന്ധി ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ അസമത്വത്തെക്കുറിച്ച് മനോഹരമായ ലേഖനം കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തില്‍ എഴുതിയിരുന്നു. ആ പ്രശ്‌നത്തിന്റെ മൂലകാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോവേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യം ഞാന്‍ സൂചിപ്പിച്ചു. അന്വേഷിക്കാമെന്നവര്‍ പറഞ്ഞുവെന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

ഇതുവരെ ജനങ്ങള്‍ ജുഡീഷ്യറിയില്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ജുഡീഷ്യറിയും അഴിമതിയുടെ ആഴങ്ങളില്‍ ആണ്ടുകിടക്കുന്നു എന്ന് സത്യസന്ധരായ മുന്‍ സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാര്‍ നമ്മോട് തുറന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നവംബര്‍ 14ന് ഞാനും കിരണ്‍ ബേദിയുമടക്കമുള്ള 10,000ത്തോളം പേര്‍ പാര്‍ലമെന്റ് പരിസരത്തുള്ള പോലീസ് സ്‌റ്റേഷനിലേക്ക് സുരേഷ് കല്‍മാഡിയുടെ അഴിമതിക്കെതിരെ ഒരു കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് മാര്‍ച്ച് നടത്തി. ഉയര്‍ന്ന പോലീസുദ്യോഗസ്ഥയായിരുന്ന കിരണ്‍ബേദി ഉണ്ടായിട്ടുപോലും ഒരു എഫ്.ഐ.ആര്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്നതിന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

അഴിമതിക്കെതിരായ പുതിയ ലോക്പാല്‍ നിയമത്തിന്റെ കരടുമായി ഞാന്‍ സ്പീക്കര്‍ മീരാകുമാറിനെ കാണുകയുണ്ടായി. 176 ലക്ഷം കോടി രൂപയുടെ ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ അഴിമതിയുടെ പേരില്‍ മുന്‍മന്ത്രി രാജയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഗുണപരമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല.

എന്നാല്‍ ഇത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരമില്ലെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. തീര്‍ച്ചയായും പരിഹാരമുണ്ട്. ലോകത്ത് നാനാ ഇടങ്ങളില്‍ കാണുന്നതുപോലെ ജനങ്ങള്‍ സംഘടിക്കുക എന്നതാണ് ഇത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പരിഹാരം. ഇന്ന് കാലം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഇത്തരം എല്ലാ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെയും ഒന്നിച്ച് അണിനിരക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ്.

Financial Terrorism എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നടക്കുന്ന അഴിമതിയുടെ ഭീകരത വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. 30 ട്രില്ല്യന്‍ ഡോളറാണ് ഇന്ത്യയില്‍ കള്ളപ്പണമായി സമാഹരിക്കപ്പെട്ട് വിദേശത്ത് നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടത്. വിദേശബാങ്കുകളില്‍ കള്ളപ്പണം നിക്ഷേപിച്ച ഈ അഴിമതിക്കാരുടെ പേരുകള്‍ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൂടെ എന്ന് പ്രധാനമന്ത്രിയോട് ചോദിക്കുമ്പോള്‍, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് നിരവധി രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള കരാറുകള്‍ നമുക്ക് നഷ്ടമാവും, ഈ കരാറുകള്‍ മാനിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്നൊക്കെ യാണ്.

അഴിമതിക്കാരുടെ പേര് പുറത്തുപറയുന്നതിലൂടെ നഷ്ടമായേക്കാവുന്ന രാജ്യാന്തരകരാറുകള്‍ നഷ്ടമായിക്കൊള്ളട്ടെ എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ഈ നാട്ടിലെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളുടെയും അഭിപ്രായം ഇതു തന്നെയാവും. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അഴിമതിഗ്രസ്തമായ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയാണ് ഡോ. മന്‍മോഹന്‍സിങ്. അദ്ദേഹം അഴിമതിക്കെതിരെ സംസാരിക്കുന്നതിനു അര്‍ത്ഥമില്ല. സ്വന്തം നാട് കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, അദ്ദേഹം എത്ര തന്നെ സത്യസന്ധനായാലും, വെറും കാവല്‍ക്കാരനാണെന്നു പറഞ്ഞ് മാറിനില്‍ക്കുന്നത് ഈ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് പൊറുക്കാനാവില്ലെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് അതീതമായി എല്ലാത്തരം അഴിമതിക്കും അതിക്രമത്തിനുമെതിരെ പോരാടുന്നതിനായി ഐക്യപ്പെടുക എന്നതാണ് നമുക്കു ചെയ്യാനുള്ളത്. അഴിമതിക്കെതിരായി ജനകീയ യുദ്ധം അതാവട്ടെ നമ്മുടെ മുദ്രാവാക്യം.

(”ജനങ്ങള്‍ക്കെതിരായ യുദ്ധവിരുദ്ധ സമിതി”യുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ ഫെബ്രുവരി അഞ്ചിന് തൃശൂരില്‍ നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്തരൂപം.
തയ്യറാക്കിയത് : പി അംബിക)

from Dool News

MY RIGHT TO STOP YOU....

2010-12-30T07:49:00.000-08:00

ഡോ. ബിനായക്‌ സെന്‍ : പ്രതിഷേധം ഇരമ്പുന്നു

2010-12-30T07:34:00.000-08:00

ന്യൂഡല്‍ഹി : മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ ഡോ. ബിനായക്‌ സെന്‍ ന് ജീവപര്യന്തം തടവ്‌ ശിക്ഷ വിധിച്ച കോടതി നടപടിക്കെതിരെ പ്രതിഷേധം ഇരമ്പുന്നു. അവിശ്വസനീയം എന്ന് വിശേഷിക്കപ്പെട്ട ഈ വിധിയ്ക്കെതിരെ സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തുറകളിലുള്ള പ്രമുഖര്‍ രംഗത്ത്‌ വരികയും ഈ അനീതിക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കാനും, ഡോ സെന്നിന്റെ മോചനത്തിനായി പ്രക്ഷോഭം ആരംഭിക്കാനും ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിലുള്ളവര്‍ നടത്തുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളും ക്രമക്കേടുകളും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ദുര്‍ബലരായവരെ ശിക്ഷിക്കാന്‍ കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമങ്ങളും പോലീസ്‌ മുറകളും ഉപയോഗിക്കുന്ന വിരോധാഭാസ ത്തിനെതിരെ ഒറ്റക്കെട്ടായാണ് ഈ പ്രതിഷേധ സ്വരങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്.

ഡല്‍ഹിയിലെ തണുപ്പിനെ വക വെയ്ക്കാതെയാണ് ഇന്നലെ രാവിലെ ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു സര്‍വകലാശാല, ഡല്‍ഹി സര്‍വകലാശാല, ജാമിയ മിലിയ ഇസ്ലാമിയ, അഖിലേന്ത്യാ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടന എന്നിവയിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി കളോടൊപ്പം ഒട്ടേറെ മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകരും ജന്തര്‍ മന്തറിനു മുന്നില്‍ തടിച്ചു കൂടി സെന്നിന്റെ ശിക്ഷാ വിധിയ്ക്കെതിരെ മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ മുഴക്കിയത്‌.

ഖനി മാഫിയ ക്കെതിരെ ആരെങ്കിലും ശബ്ദിച്ചാല്‍ അവരെ രാജ്യദ്രോഹിയായി മുദ്ര കുത്തി ജയിലില്‍ അടയ്ക്കുന്ന ഇന്ത്യയില്‍ കോര്‍പ്പൊറേറ്റ് ഭരണമോ മാഫിയാ ഭരണമോ ആണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് ഇവര്‍ ആരോപിച്ചു.

ഈ വിധി ഒരു ന്യായവിധി ആയി കാണാനാവില്ല എന്നും ഇത് കേവലമൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവന മാത്രമാണ് എന്നാണു പ്രമുഖ പരിസ്ഥിതി സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകയായ മേധാ പട്കര്‍ പ്രതികരിച്ചത്‌.

ജനാധിപത്യത്തെ അവഹേളിക്കുന്ന ഇത്തരം നടപടികള്‍ക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റ് നിര്‍വാഹമില്ല എന്ന് സിനിമാ സംവിധായക അപര്‍ണ സെന്‍ പറഞ്ഞു.
വിദ്യാഭ്യാസ വിദഗ്ദ്ധര്‍, കലാകാരന്മാര്‍, സംഗീതജ്ഞര്‍, ചിത്രകാരന്മാര്‍, കവികള്‍, സാഹിത്യകാരന്മാര്‍, സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകര്‍
എന്നിങ്ങനെ നിരവധി തലങ്ങളില്‍ ഉള്ളവര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒരു ഫോറം രൂപീകരിക്കുകയും കല്‍ക്കട്ട പ്രസ്‌ ക്ലബില്‍ നിന്നും നഗര മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് പ്രകടനം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ഡോ. ബിനായക്‌ സെന്നിനെതിരെ കോടതിയില്‍ നിരത്തിയ തെളിവുകള്‍ക്ക് വിധിയുമായി ഒരു തരത്തിലും ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരിയും പരിസ്ഥിതി സാമൂഹ്യ മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകയുമായ അരുന്ധതി റോയ്‌ പറഞ്ഞു.

പ്രമുഖ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകനായ സ്വാമി അഗ്നിവേശിനോടൊപ്പം അരുന്ധതി റോയിയും പ്രതിഷേധ പ്രകടനത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു. അഖിലേന്ത്യാ പുരോഗമന സ്ത്രീ സംഘടനയും (All India Progressive Women’s Association – AIPWA) അഖിലേന്ത്യാ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടനയും (All India Students’ Association – AISA) ചേര്‍ന്നാണ് തലസ്ഥാന നഗരിയിലെ ധര്‍ണ്ണകളുടെ കേന്ദ്രമായ ജന്തര്‍ മന്തറില്‍ സെന്നിന്റെ ശിക്ഷാ വിധിയ്ക്കെതിരെ പ്രതിഷേധ പ്രകടനം സംഘടിപ്പിച്ചത്.
രാജ്യത്തിനെതിരെ കുറ്റം ചെയ്തതിന് കല്‍ക്കട്ടയിലെ വ്യവസായിയായ ഗുഹ, നക്സല്‍ നേതാവായ സന്യാല്‍ എന്നിവര്‍ക്കൊപ്പമാണ് ശിശു രോഗ വിദഗ്ദ്ധനും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകനുമായ ഡോ. ബിനായക്‌ സെന്‍ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തി യിരിക്കുന്നത്. ഛത്തീസ്ഗഢ് ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളില്‍ ഗോത്ര വര്ഗ്ഗക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ വൈദ്യ സേവനം നടത്തി വന്ന ഡോ. സെന്‍ ഗോത്ര വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ക്ക്‌ നേരെ നടന്നു വന്ന അനീതിക്കും അക്രമത്തിനും എതിരെ ശബ്ദിച്ചതാണ് അദ്ദേഹത്തെ പോലീസ്‌ പിടിക്കാന്‍ കാരണമായത്‌. ഒരു ഡോക്ടര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ജയിലില്‍ ജയില്‍ അധികൃതരുടെ നിരീക്ഷണത്തില്‍ ഒരു നക്സല്‍ നേതാവിനെ ചികില്‍സിക്കാന്‍ എത്തിയ ഇദ്ദേഹം ഒരു രഹസ്യ സന്ദേശം കൈമാറി എന്ന് ആരോപിച്ചാണ് ഇദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ജാമ്യമില്ലാ കുറ്റമായ രാജ്യദ്രോഹം ചുമത്തിയത്.
58 കാരനായ ഡോ. സെന്നിനെ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ വെച്ചാണ് പോലീസ്‌ അറസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
റായ്പൂര്‍ കോടതി ഇദ്ദേഹത്തിന് 2010 ഡിസംബര്‍ 24ന് ജീവപര്യന്തം തടവ്‌ ശിക്ഷ വിധിച്ചു.

കടപ്പാട് : ഇ പത്രം

Photograph from Indian Express

2010-09-07T10:14:00.000-07:00

News from Indian Express

2010-09-07T07:15:00.001-07:00

Amnesty appeals to Maoists to release hostages

2010-09-04T13:54:00.000-07:00

The Communist Party of India (Maoist), an armed Opposition group, must immediately stop holding as hostage the three remaining policemen it abducted in Lakhisarai district in Bihar five days ago, and must ensure their safety and well-being as long as they detain them, Amnesty International said.

In a statement, Amnesty said “taking hostages is prohibited by international law. It is contrary to fundamental principles of humanity, as reflected in international humanitarian law, to seize or detain anyone and threaten to kill or harm them if the government does not comply with the hostage-takers' demands. The CPI (Maoist) must stop threatening to kill or harm these police officers and guarantee their lives and safety.”

Lukas Tete, Mohammad Ehsaan, Rupesh Kumar Sinha and Abhay Prasad Yadav were taken hostage on August 29 after Maoists attacked a police search party and killed seven other police personnel in a gun battle. The deadline set by Maoists for their release expired on September 1 and Tete was killed. Even as the Bihar government offered to hold talks with the Maoists on the issue, on September 3, a Maoist spokesperson claimed that the kidnappers had killed Abhay Prasad Yadav, but his body had not been found so far.

Meanwhile, human rights activist G.N. Saibaba, in a statement, said: “The killing of Lukas Tete is regrettable. Killing the people after taking them into custody is a pattern followed by the Indian state as is [seen] in the case of Azad and Hem Pandey, but is uncharacteristic of and unexpected from revolutionaries. It is imperative for the CPI (Maoist) to immediately release the remaining police personnel in their custody, as a gesture of their goodwill and for the Indian government to respond by initiating talks with the CPI (Maoist) genuinely and seriously.”

Vedanta issue

By another statement, Amnesty asked the Indian authorities to order an independent investigation into the police crackdown on retrenched contract workers at the Vedanta Aluminium refinery at Lanjigarh in which at least 25 contract workers were injured and several others detained.

Expressing concern over the reports of unnecessary or excessive use of force by the police on the protesting workers, Amnesty said the crackdown on the night of August 31 followed protests against the retrenchment of more than 3,500 contract workers. Those retrenched worked for engineering and construction firms that were working on expansion of the refinery. The retrenchments came in the wake of a decision by the Ministry of Environment and Forests to suspend refinery expansion and reject plans to mine bauxite at the nearby Niyamgiri Hills. The Ministry had termed the expansion work already carried out illegal.

( The Hindu )

കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയും ചില മെച്ചങ്ങളുണ്ട്

2010-09-03T11:07:00.000-07:00

പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ചത് ദൈവമല്ല -ഹോക്കിങ്

2010-09-03T03:22:00.000-07:00

ലണ്ടന്‍: ഭൗതിക ശാസ്ത്രത്തിലെ അടിസ്ഥാന നിയമങ്ങളാണ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്ക് വഴിവെച്ചതെന്നും അതിന് ദൈവത്തിന്റെ സഹായം ആവശ്യമായി വന്നിട്ടില്ലെന്നും വിഖ്യാത ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ സ്റ്റീഫന്‍ ഹോക്കിങ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഈ മാസം പുറത്തിറങ്ങുന്ന 'ദ ഗ്രാന്‍ഡ് ഡിസൈന്‍' എന്ന പുസ്തകത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ പൂര്‍ണമായും തള്ളിപ്പറയുന്നത്.

''ഒന്നുമില്ലായ്മയില്‍നിന്ന് ഞൊടിയിടയില്‍ പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് ഭൂഗുരുത്വബലംപോലുള്ള ഭൗതിക നിയമങ്ങള്‍ കാരണമാണ്. പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയിലേക്കും നടത്തിപ്പിലേക്കും ദൈവത്തെ വലിച്ചിഴക്കേണ്ട കാര്യമില്ല''-ടൈംസ് ദിനപത്രത്തില്‍ ഭാഗികമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകത്തില്‍ ഹോക്കിങ് പറയുന്നു.

'എ ബ്രീഫ് ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ടൈം' എന്ന മുന്‍ പുസ്തകത്തില്‍ ഹോക്കിങ് ദൈവസാന്നിധ്യം തീര്‍ത്തും നിരാകരിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു സൃഷ്ടാവുണ്ടായിരിക്കുകയെന്നത് ശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമായിരിക്കണമെന്നില്ല എന്നും പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് സമ്പൂര്‍ണ സിദ്ധാന്തം രൂപവത്കരിക്കാനായാലേ നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സറിയാനാവൂവെന്നുമാണ് അന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നത്.

എന്നാല്‍ ജീവന് സഹായകരമായ ഘടകങ്ങളെല്ലാം ഭൂമിയില്‍ യാദൃച്ഛികമായി ഒത്തുവന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാണെന്ന് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്ര ഗവേഷണങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ച് ഹോക്കിങ് പുതിയ പുസ്തകത്തില്‍ പറയുന്നു. മനുഷ്യനുവേണ്ടി കണക്കുകൂട്ടി നിര്‍മിച്ചെടുത്തതല്ല ഭൂമിയെന്ന് ഇതില്‍നിന്ന് വ്യക്തമാണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

യു.എസ്. ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ ലിയോനാര്‍ഡ് മ്ലോഡിനോവുമായി ചേര്‍ന്നാണ് ഹോക്കിങ് 'ദ ഗ്രാന്‍ഡ് ഡിസൈന്‍' എഴുതിയത്. സപ്തംബര്‍ ഒമ്പതിന് പുസ്തകം

( മാതൃഭൂമി )

VEDANTA, ESSAR, POSCO Vs TRIBALS

2010-08-29T13:33:00.001-07:00

നേത്രദാന കാമ്പയിന് തുടക്കം; ശരീരം പഠനാവശ്യത്തിന് നല്‍കുമെന്ന് മന്ത്രി ബേബി

2010-08-25T07:07:00.000-07:00

തിരുവനന്തപുരം: വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് നടപ്പാക്കുന്ന നേത്രദാന കാമ്പയിന്‍ 'ദര്‍ശനം' തിരുവോണ ദിനത്തില്‍ അഭിനയപ്രതിഭ കമലഹാസന്‍ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. നാഷനല്‍ സര്‍വീസ് സ്‌കീമാണ് പദ്ധതി ആവിഷ്‌കരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ കണ്ണുകള്‍ ദാനംചെയ്യാന്‍ മുന്നോട്ടുവരണമെന്ന് കമല്‍ഹാസന്‍ അഭ്യര്‍ഥിച്ചു. ഒരാള്‍ തന്റെ കണ്ണുകള്‍ ദാനംചെയ്താല്‍ രണ്ട് പേര്‍ക്ക് അത് കാഴ്ച നല്‍കും. സന്നദ്ധസംഘടനകളോടും ഫാന്‍സ് അസോസിയേഷനുകളോടും രക്തദാനത്തിനപ്പുറം കണ്ണുകള്‍ ദാനംചെയ്യാന്‍ തയാറാകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതിര്‍ത്തികള്‍ക്കപ്പുറം അന്തര്‍സംസ്ഥാന പദ്ധതിയായി ഇത് മാറണമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രത്യാശിച്ചു.

താന്‍ കണ്ണുകള്‍ ദാനംചെയ്യാന്‍ നേരത്തെ തന്നെ സമ്മതപത്രം നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അധ്യക്ഷതവഹിച്ച മന്ത്രി എം.എ. ബേബി പറഞ്ഞു. തന്റെ ശരീരം പഠനാവശ്യത്തിന് നല്‍കാനാണ് ആഗ്രഹം. അതിനുള്ള നടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളാന്‍ അദ്ദേഹം എന്‍.എസ്.എസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. നേത്രദാനത്തിന് പുതിയ തലമുറയെ സജ്ജമാക്കുന്ന പഠന പദ്ധതിയായി 'ദര്‍ശനം' മാറണം. സ്‌കൂളുകളിലും കോളജുകളിലും കുട്ടികളില്‍ കാമ്പയിന്‍ നടത്തണം. ജില്ലാ-സംസ്ഥാന തലങ്ങളില്‍ കാമ്പയിന്റെ തുടര്‍ പ്രവര്‍ത്തനം നടക്കും. മന്ത്രി പറഞ്ഞു. പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി, മന്ത്രിമാരായ സി. ദിവാകരന്‍, പി.കെ. ശ്രീമതി, എം. വിജയകുമാര്‍, സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി കെ.ഇ. മാമന്‍ എന്നിവരും പങ്കെടുത്തു. ശരീരം പഠനത്തിന് നല്‍കുന്നതിനുള്ള താല്‍പര്യം കെ.ഇ. മാമനും പ്രകടിപ്പിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയുടെ ഓഫിസിലെ ജീവനക്കാരുടെ കണ്ണുകള്‍ ദാനംചെയ്യാനുള്ള സമ്മതപത്രം മന്ത്രി കമലഹാസനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് ജീവനക്കാരടക്കം നിരവധി സംഘടനകളും വകുപ്പുകളും സമ്മതപത്രം സമര്‍പ്പിച്ചു.

( മാധ്യമം )

Post-mortem indicates Azad was shot from close range

2010-08-24T04:24:00.000-07:00

Top Maoist leader Azad, who the Andhra Pradesh police claimed to have killed in an encounter on July 1, was shot from very close range, according to his post-mortem report accessed by Rediff.com'sKrishnakumar Padamanbhan.

Top Maoist leader Azad, alias Cherukuri Rajkumar, who the Andhra Pradesh police claimed to have killed in an encounter in the forests of Adilabad district in Andhra Pradesh, was shot from very close range, probably from less than one foot, according to his post mortem report, accessed by Rediff.com

The post-mortem report stands in contradiction with the police version that Azad was killed in a gun-battle between 11 pm and 11.30 pm on July 1 in Sarkepally village, Wankedi, in Adilabad district.

After the Andhra Pradesh police claimed Azad, a member of the Communist Party of India-Maoist central committee and politburo as well as its national spokesman, was killed in the forests of Adilabad district, the Maoists claimed that he had been picked up in Nagpur a day earlier, flown to Adilabad by helicopter, and executed in cold blood along with a man named Hemchandra Pandey.

In May, Home Minister P Chidambaram [ Images ] had invited Swami Agnivesh, who had led a peace march in Chhattisgarh in April, to mediate with the Maoists and explore the possibility of a cease-fire, which would likely result in peace talks with the central government.

With Chidambaram's permission, Agnivesh met with senior Maoist leaders Kobad Gandhy in Delhi's [ Images ] Tihar jail and Narayan Sanyal in Raipur jail in Chhattisgarh to begin the peace process.

He also wrote to the Maoists, informing them about the government's interest in a dialogue, to bring about a peaceful resolution to the Leftist insurgency that has crippled life in many districts in the country.

Azad responded on the Maoists's behalf, expressing willingness in possible talks with the Centre and indicating that his organisation could think of a cease-fire.

One sticking point was Chidambaram's insistence on a date for a cease-fire, which the home minister felt would indicate the Maoists's intentions.

Once a cease-fire -- the duration of which could extend for three days or six months or longer -- was in place, Chidamabaram told Agnivesh talks could begin.

In late June Agnivesh wrote again to Azad, suggesting three likely dates in July when the cease-fire could go into effect.

Azad was carrying Agnivesh's letter with him the day he died.

There are other discrepancies in the police inquest and the First Information Report, which too was accessed byRediff.com

According to the post mortem report, the first bullet, which killed Azad left 'a one centimetre oval-shaped wound with darkening burnt edges present at the left second intercostal space'and exited 'at the 9th and 10th intervertebral space, lateral to the spinal vertebrae on the left side'.

This raises two key aspects regarding the shot that killed Azad:

First, according to doctors and experts, such darkening edges in the entry wound happens only due to burns caused by a bullet fired from very close quarters, mostly from less than a foot.

Second, the intercostal space is the part between two ribs. The intervertabral space is the part between two vertebrae. This means that the bullet hit Azad high on the chest and exited through the middle of his back.

For this to happen the bullet must have been fired from above the victim at close quarters.

But according to the first information report, the police was firing at Azad, who they said was on a hilltop, from a distance and from below.

The FIR says Azad, accompanied by 20 to 25 Maoists, opened fire on the police from the hilltop, after which the police retaliated, killing Azad and Hemchandra Pandey.

The Andhra Pradesh police, however, denied the fake encounter theory and maintained that it was a genuine gun-battle.

Regarding the darkening at the entry wound, they said burn marks happen in case of firing from a distance also.

"We have also checked that aspect with forensic experts. They say it is possible that shots fired from a distance can also cause burn marks," a senior officer told Rediff.com

The police report has a lot of holes in it, and raises many questions:

The gist of the FIR (crime number 40/2010) filed by Station House Officer Mansoor Ahmed at the Wankedi police station, Adilabad, at 9.30 am, July 2, is:

Intelligence divisions informed them that a group of 20 CPI-Maoist members had crossed into Andhra Pradesh from Maharashtra [ Images ] and were moving about in the forest area.

At 9 pm, personnel from the Asifabad police station and a special police party launched a search operation in the forested and hilly region between Sarkepally and Velgi.

At 11 pm, the police team -- equipped with night vision devices -- spotted the Maoists on a hilltop and asked them to surrender.

As the Maoists opened fire, the police retaliated in self-defence.

The firing lasted for 30 minutes after which the police climbed the hilltop and halted.

When they searched the area early in the morning, they found two unidentified bodies -- a 50-year-old man, and a 30-year-old man wearing sandals with an AK-47 and a 9 mm pistol lying by their respective sides.

1. If, according to the FIR, the Maoists were on a hilltop -- which strategically means the Maoists had the terrain advantage -- how was Azad killed by a bullet fired from such close quarters that it caused a burn?

2. The FIR is against 'unknown Maoist terrorists'.

But in their inquest, accessed by Rediff.com, the police have identified the slain Maoist as Azad at 6 am, July 2.

In fact, local journalists said they got phone calls at 6 am from senior Adilabad police officers informing them that Azad has been killed in an encounter.

"The Adilabad SP (superintendent of police) called me and other journalists at 6 am and told us Azad had been killed in an encounter in this area. We reached the place immediately. We searched the area till 1 pm but were unable to locate the bodies. Then, some local policemen came and guided us to the location. We saw the bodies of Azad and another person," says a local journalist.

Question: If the police had already identified Azad at 6 am, why did they not name him in the FIR, which was filed three-and-a-half hours later?

3. The FIR says the police party, which was tipped off about the presence of Maoists in the forest, reached there around 9 pm, July 1 and with the help of night vision devices, spotted 20 to 25 Maoists.

The FIR also says that after the gun-battle ended at 11.30 pm, the policemen reached the hilltop and halted. It says the police party found two bodies at 6 am when they began searching.

Question: If the police had night vision devices, as claimed in the FIR, and if they had reached the hilltop occupied by the Maoists after the gun-battle had ended, why did they not use the same devices to check for dead or hidden Maoists at that time? Why did they have to wait for sunlight to spot the bodies?

Outside of these discrepancies and questions arising out of the official documentation, there are also some other pertinent questions:

4. In cases of encounters, the police are supposed to launch a magisterial probe into the matter.

But in Azad's case, even 52 days after the encounter, the revenue district officer, who is supposed to conduct the probe, has not even issued a notification where witnesses from the general public, if any, are called to present themselves before the magistrate.

The villagers in Sarkepally and Velgi -- the place where the police claim that the encounter happened is between these two villages -- said they saw police vehicles go to the spot on the night of July 1.

"We saw some vehicles go past our village. Then at about 11.30 I heard gunshots," said a villager who did not want to be named. "We have seen encounters here in 1997 and 2005. Those times, the police came during the day and we could hear gun shots throughout the night. This time it was not like that. They came in the night and we heard some shots and that was it."

They also said there has not been any Maoist movement in the region for at least a year.

"After 2005, their movement thinned quiet a bit," a village elder said. "In the last two years or so, there have not been any Maoists in the area."

Kranti Chaitanya, general secretary, Andhra Pradesh Civil Liberties Committee, who has challenged the police in several fake encounter cases, said the sizes of the entry and the exit wounds clearly show that Azad was shot from close quarters, and that it raises critical doubts about the police claim that he was killed in a gun-battle.

"Even dead bodies tell a lot of stories. In Azad's case, the entry wounds are all narrow in diameter, meaning he was fired at from point blank range. Had he been involved in the gun-battle and the police had fired from the distance that they claim, the wounds would have been bigger in diameter," Chaitanya, who recently helped bring out a book on fake encounters, said.

Activists of the Co-ordination of Democratic Rights Organisations, who visited the encounter spot and the Wankedi police station on a fact-finding mission on August 21, said the encounter raised several larger and disturbing questions.

"From our fact-finding, this is clearly a fake encounter," said Prashant Bhushan, senior Supreme Court counsel. "But more than the incident itself, it raises several significant issues. It is well known that the Union home ministry was, through Swami Agnivesh, engaged in exploring the possibility of a dialogue with the CPI-Maoist. Agnivesh was talking to the Maoists through Azad."

"The alleged encounter in these circumstances and at such a time raises important questions: How could the Andhra Pradesh police's special branch, dedicated to combating Maoists, murder Azad in this manner without the knowledge of the Union home minister and the state government, particularly when the Union home ministry is said to be leading the joint offensive against the Maoists?" Bhushan asked.

He said if the Union government was sincere in seeking dialogue, it would have been "natural for Home Minister (Palaniappan) Chidambaram to express concern about the execution of the key actor from the Maoist side with whom he was exploring the peace dialogue."

"His explanation on the floor of Parliament was that the enquiry is a state subject," Bhushan said. "This is unacceptable because the Andhra Pradesh state government is run by the Congress party and had the Union home minister sought an enquiry they could not have refused," he said.

The umbrella organisation's fact-finding team also raised some other questions.

"How did the police pinpoint the Maoists' location in a forest several hundred square kilometres along the Andhra-Maharashtra border? And despite 30 minutes of firing not a single police personal suffered any injury, whereas only Azad and Hemachandra Pandey are killed -- this when the police themselves say the Maoists were on a hilltop and they were on lower ground," asked Gautam Navalakha of the People's Union for Democratic Rights.

The activists demanded a judicial enquiry into the encounter.

"In any case, the central government is empowered to constitute an enquiry under the Commission of Enquiries Act, 1952. In the light of the significance of the assassination, which has scuttled the peace process, it is imperative that the government institute a high level independent enquiry headed by a sitting/retired Supreme Court judge nominated by the Chief Justice of India [ Images ]," said activist Kavita Srivastava, who was part of the team as an independent member.

It also demanded that an FIR be registered against the police and the case be independently investigated in accordance with the National Human Rights Commission guidelines.

(Rediff)

Move to acquire land opposed

2010-08-24T04:11:00.000-07:00

The State Government's latest move to acquire 2,100 acres of land for the proposed Centre-sponsored IT Investment Region (ITIR), near Bengaluru International Airport, has sparked a controversy.

The Karnataka Industrial Areas Development Board (KIADB) is acquiring fertile agricultural land, and land falling in the Arkavathi basin, both in contravention of the guidelines of the Centre and the State-level Empowered Committee for the ITIR project headed by the Chief Minister.

The Union Government, in a gazette notification on ITIR projects issued on May 28, 2008, has clearly said that State governments should acquire “preferably non-agricultural land” for such projects. Secondly, the State-level Empowered Committee for ITIR, at a meeting chaired by Chief Minister B.S. Yedyurappa on April 23, 2010, decided to exclude from acquisition “the Arkavathi river and adjoining fertile lands, tanks and tank-beds, garden lands and fertile lands as per RTC, grazing fields, gram thana area, quarries and burial grounds”.

According to sources in the Bangalore Rural district administration, a chunk of the 2,100 acres that is being acquired is cultivated fertile land, most of it situated in the Arkavathi basin. Grapes, banana and potato are just some of the crops cultivated on the land. Besides, the Government has not renewed the licences of quarries in these villages on the grounds that they were situated in the Arkavathi basin, said K.S. Harish, Bangalore Rural district president, Karnataka Rajya Raitha Sangha. When contacted, KIADB Chief Executive Officer T. Sham Bhat told The Hindu that there were reports that the land to be acquired falls in the Arkavathi basin, although the KIADB was yet to get a “clear picture of it”.

The State Government, through a notification issued on June 9, declared 2,100 acres in seven villages as “industrial area” and the KIADB has issued a preliminary notification for land acquisition.

Meanwhile, since August 16, hundreds of farmers from these villages have been filing their objections before the KIADB's Special Land Acquisition Officer, Shivaprasad, opposing the land acquisition.

( The Hindu)

വേദാന്ത ഗ്രൂപ്പിന് ഖനനത്തിനുള്ള അനുമതി നിഷേധിച്ചു

2010-08-24T03:40:00.000-07:00

ന്യൂഡല്‍ഹി: ഒറീസയിലെ നിയാംഗിരി വനം മേഖലയില്‍ ഖനനം നടത്താനുള്ള വേദാന്ത ഗ്രൂപ്പ് കമ്പനിയുടെ പ്രവര്‍ത്തന പദ്ധതിക്ക് കേന്ദ്ര വനം പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയം അനുമതി നിഷേധിച്ചു. ഒറീസ സര്‍ക്കാരിന്റെ ശുപാര്‍ശയാണ് കേന്ദ്രം തള്ളിയത്. മുഖ്യമന്ത്രി നവീന്‍ പട്‌നായിക് വേദാന്തയ്ക്ക് ഖനനത്തിന് അനുമതി നല്‍കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.

എന്നാല്‍ ഒറീസയില്‍ ബോക്‌സൈറ്റ് ഖനനം നടത്തുന്ന വേദാന്ത വന്‍ പരിസ്ഥിതി നാശമുണ്ടാക്കുന്നുവെന്ന് നേരത്തെ മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ വന്ന സാഹചര്യത്തിലും വേദാന്ത കമ്പനി നിയമപരമായി തന്നെ പല പ്രശ്‌നങ്ങളും നേരിടുന്നതുമാണ് അനുമതി നിഷേധിക്കാന്‍ കാരണം. പരിസ്ഥിതിനാശം ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നാണ് പരിസ്ഥിതി വകുപ്പിന്റെ വിലയിരുത്തല്‍.

ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടിനെ തുടര്‍ന്നാണ് പരിസ്ഥിതി വകുപ്പ് അനുമതി നിഷേധിച്ചത്. വേദാന്ത ഗ്രൂപ്പിന് പരിസ്ഥിതി ക്ലിയറന്‍സ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് നല്‍കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് വനംമന്ത്രി ജയറാം രമേശ് പറഞ്ഞു. ഒറീസയില്‍ വേദാന്തയ്‌ക്കെതിരെ ആദിവാസികള്‍ സമരം നടത്തുകയാണ്. എന്നാല്‍ നവീന്‍ പട്‌നായിക് ഖനനാനുമതിക്കായി പ്രധാനമന്ത്രിയെ കഴിഞ്ഞദിവസം സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നു.

(മാതൃഭൂമി)

നമ്മുടെ പാവം എം.പിമാര്‍

2010-08-22T03:13:00.000-07:00

അന്‍പതിനായിരം 'ഉലുവ'! ജനങ്ങളെ സേവിക്കുന്ന എം.പിമാര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ വെച്ചു നീട്ടുന്ന നക്കാപ്പിച്ച. പറച്ചില്‍ മൂന്നിരട്ടി വര്‍ധിപ്പിച്ചു എന്നാണ്. സംഗതി നേര്. ഇപ്പോള്‍ കിട്ടുന്നത് 16,000 രൂപ. അത് 50,000 ആയി കൂട്ടിക്കൊടുക്കുമ്പോള്‍ 300 ശതമാനത്തിലധികം വര്‍ധന എന്നാണ് മാത്തമാറ്റിക്‌സ്. പഴത്തിനും പച്ചക്കറിക്കും അരിക്കും ഗോതമ്പിനുമൊക്കെ ഇക്കണ്ട കാലത്തിനിടയില്‍ വില കൂടിയത് എത്ര ശതമാനമാണ്? സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ക്ക് ആറാം ശമ്പളകമീഷന്‍ നടപ്പാക്കിയ വകയില്‍ ഖജനാവിന് ഉണ്ടായ അധികച്ചെലവ് എത്രയാണ്? കാബിനറ്റ് സെക്രട്ടറി വാങ്ങുന്ന ശമ്പളം 80,000 രൂപ. പാര്‍ലമെന്റില്‍ ചടഞ്ഞു കൂടിയിരുന്ന് നിയമനിര്‍മാണം നടത്തുന്ന എം.പിമാര്‍ക്ക് അതിന്റെ അഞ്ചിലൊന്ന് ശമ്പളം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നാണക്കേട് തോന്നേണ്ടത് അത് വെച്ചുനീട്ടുന്നവര്‍ക്കാണ്. എം.പിമാര്‍ കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ വാങ്ങുന്ന ശമ്പളത്തെക്കാള്‍ ഒരേയൊരു രൂപയാണ് കൂട്ടിച്ചോദിച്ചത്. ഒരു രൂപ കൊണ്ടെന്താവാന്‍ എന്ന് ആരും ചോദിച്ചു പോകും. ആ ഒരു രൂപ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ വിലയാണ്. സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥരിലും താഴെത്തള്ളരുത് എന്നു മാത്രമാണ് അപേക്ഷിച്ചത്. അതിനു വേണ്ടിയാണ് പാര്‍ലമെന്റിന്റെ നടുത്തളത്തില്‍ കുത്തിയിരുന്നത്. പാര്‍ലമെന്ററി സമിതിക്ക് 80,001 രൂപ എന്ന് ശിപാര്‍ശ ചെയ്യാമെങ്കില്‍, സര്‍ക്കാര്‍ അത് 50,000 എന്നാക്കി വെട്ടിച്ചുരുക്കേണ്ട.

ഇത്രത്തോളം അവഗണന പേറിക്കൊണ്ടാണ് ജനസേവനം നടത്തുന്നതെങ്കില്‍, ഈ പണി നിര്‍ത്തി വേറെ തൊഴിലെടുത്തു കൂടേ എന്നൊരു ചോദ്യം ന്യായയുക്തവും യുക്തിഭദ്രവും ജനാധിപത്യപരവുമാണ്. പക്ഷേ, ആരും പോകുന്നില്ല. ഒന്നും രണ്ടും വട്ടം മല്‍സരിച്ചു മതിയാക്കുന്നുമില്ല. മല്‍സരിക്കാന്‍ റെഡിയായി നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നില്ല. സീറ്റ് നിലനിര്‍ത്താന്‍ പാര്‍ട്ടി മാറിയും മലക്കം മറിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു വെട്ടിയുമാണ് കളി. അവസാനശ്വാസം വരെ ജനസേവനം നടത്തിയേ അടങ്ങൂ എന്നാണ് വാശി. ജനസേവനം നടത്തി താനോ തുലഞ്ഞു; മക്കളെയെങ്കിലും ഈ വഴിക്ക് വിടരുത് എന്നെങ്കിലും ചിന്തിച്ചുപോകുന്നില്ല. മക്കളെ രാഷ്ട്രീയസേവനത്തിന് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ത്യാഗനിര്‍ഭരത നേതാക്കളുടെ കൂടപ്പിറപ്പാണ്. ഒപ്പം നിന്ന് വിയര്‍പ്പൊഴുക്കിയവരെ വെട്ടിയൊതുക്കിയിട്ടായാലും, മക്കള്‍ക്ക് കഷ്ടത അനുഭവിക്കാന്‍ അവസരമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം പെരുകുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു. തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടാതെ പോയ മാന്യമായ ശമ്പളം ഒരിക്കല്‍ മക്കള്‍ക്ക് കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടാകുമോ അത്? അതല്ല, ഉപ്പു കുറുക്കാന്‍ വേണ്ടിത്തന്നെയാണോ?

പാര്‍ലമെന്റില്‍ നല്ലൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കാന്‍ പോലും ആളില്ലെന്ന സങ്കടം കൊണ്ട് മല്‍സരിച്ചു ജയിച്ച്, ചോദ്യം ചോദിച്ചു ചോദിച്ചാണ് ചോദ്യക്കോഴ വിവാദം ഉണ്ടായത്. 10 എം.പിമാരെ തങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് പിടിച്ചു വെളിയില്‍ തള്ളാന്‍ പാര്‍ലമെന്റ് അംഗങ്ങള്‍ തന്നെ നിര്‍ബന്ധിതമായത്. ചോദ്യക്കോഴ വിവാദം ഉണ്ടായാലോ എന്ന് പേടിച്ചാകണം, പല എം.പിമാരും അഴിഞ്ഞ മുണ്ടുടുക്കാനല്ലാതെ, മണ്ഡലത്തിലെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ വേവുന്ന മനസ്സുമായി, ഇരിക്കുന്ന കസേരയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കുക പോലും ചെയ്യാത്തത്. മനുഷ്യക്കടത്തിന് പിടിയിലായ എം.പിയും സാമൂഹികസേവകന്‍ തന്നെ. ഇപ്പോള്‍ വിഖ്യാതനായ ഒരു എം.പി രാവിലെ പാര്‍ലമെന്റിലേക്ക് വരുന്നത് തിഹാര്‍ ജയിലില്‍നിന്നാണ്. പാര്‍ലമെന്റില്‍നിന്ന് ഝാര്‍ഖണ്ഡ് മുന്‍മുഖ്യമന്ത്രി കൂടിയായ മധു കോഡ പൊലീസ് വാനില്‍ മടങ്ങിപ്പോകുന്നതും ജയിലിലേക്കു തന്നെ. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് കൊള്ളയിലൂടെ ഇന്ത്യയെ രാജ്യാന്തരതലത്തില്‍ തന്നെ നാറ്റിച്ച സുരേഷ് കല്‍മാഡിയും കല്‍മാഡിയെ താങ്ങുന്ന പലരും പാര്‍ലമെന്റ് അംഗങ്ങള്‍ തന്നെ. ഇപ്പറഞ്ഞതൊക്കെ സംസ്‌കാരപരമായി പറഞ്ഞാല്‍ 'ടിപ് ഓഫ് ആന്‍ ഐസ്ബര്‍ഗ്'.

കുട്ടികളെ നാണിപ്പിക്കുന്ന പിടിവാശിയില്‍ പാര്‍ലമെന്റ് സ്തംഭിപ്പിച്ച് എം.പിമാര്‍ നടത്തിയ പ്രതിഷേധത്തിന് മുന്നില്‍ പഞ്ഞം പിടിച്ച സാധാരണക്കാര്‍ നാണിച്ചു. 16,000 രൂപ ശമ്പളത്തില്‍ പാര്‍ലമെന്റിന്റെ മുക്കുമൂലകളിലും ദല്‍ഹിയിലും പാഞ്ഞു നടക്കേണ്ടിവരുന്ന അവരുടെ ഗതികേട് ആരെയാണ് വേദനിപ്പിക്കാത്തത്? പക്ഷേ, യഥാര്‍ഥസ്ഥിതി എന്താണ്? ഒരു എം.പിക്ക് ശമ്പളവും ആനുകൂല്യങ്ങളുമായി പ്രതിവര്‍ഷം കിട്ടാന്‍ പോകുന്നത് 60 ലക്ഷത്തോളം രൂപയാണ്. ലോക്‌സഭയിലെ 545 അംഗങ്ങളില്‍ പകുതിയിലധികം പേര്‍ കോടീശ്വരന്മാരാണ്. അത്, കഴിഞ്ഞ ലോക്‌സഭയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ഇരട്ടിയാണ്. 2004ല്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരില്‍ കോടിപതികള്‍ 156; 2009 എത്തിയപ്പോള്‍ കോടിപതികള്‍ 315. രണ്ടാം വട്ടമോ അതില്‍ കൂടുതലോ തവണ എം.പിയായവര്‍ക്ക് അഞ്ചു വര്‍ഷം കൊണ്ട് പ്രഖ്യാപിത ആസ്തിയില്‍ ഉണ്ടായ വര്‍ധന മൂന്നിരട്ടിയോളമാണ്. ഒരു എം.പിയുടെ ശരാശരി ആസ്തി കഴിഞ്ഞ അഞ്ചുകൊല്ലത്തിനിടയില്‍ 1.86 കോടിയില്‍ നിന്ന് 5.33 കോടിയായി വളര്‍ന്നു. സ്ഥാനാര്‍ഥികളുടെ ആസ്തി വെളിപ്പെടുത്തല്‍ രേഖകളില്‍ നിന്ന് സന്നദ്ധസംഘടനയായ 'അസോസിയേഷന്‍ ഫോര്‍ ഡെമോക്രാറ്റിക് റിഫോംസ്' ക്രോഡീകരിച്ച വിവരങ്ങള്‍ വേറെയുമുണ്ട്. അപ്രഖ്യാപിത ആസ്തികളെക്കുറിച്ച് ഊഹിക്കാന്‍ മാത്രമേ കഴിയൂ-അക്കൂട്ടത്തില്‍ ലോക്‌സഭയിലെയും രാജ്യസഭയിലെയും മുഴുവന്‍ അംഗങ്ങളും പെടില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുകയുമാവാം.

കോടീശ്വരന്മാര്‍ എന്നാല്‍, ഒരു കോടിയില്‍ തുടങ്ങി, കണക്കില്ലാത്ത കോടികളുടെ വരെ അധിപന്മാരാകുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസുകാരായ 10 എം.പിമാരില്‍ ഏഴു പേരും കോടിപതികളാണ്. അഥവാ, ആകെയുള്ള 206 കോണ്‍ഗ്രസ് ലോക്‌സഭാംഗങ്ങളില്‍ 146 പേരും കോടീശ്വരന്മാര്‍. ബി.ജെ.പിയില്‍ രണ്ടിലൊരാള്‍ കോടിപതി-ആകെ എം.പിമാര്‍ 116; കോടിപതികള്‍ 59. പിന്നാക്കവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുന്ന ബി.എസ്.പിക്ക് എം.പിമാര്‍ 21; കോടിപതികള്‍ 13. തെലുങ്കാന സംസ്ഥാനം അജണ്ടയാക്കിയ ടി.ആര്‍.എസിന് എം.പിമാര്‍ രണ്ട്; രണ്ടുപേരും കോടീശ്വരന്മാര്‍. ശിരോമണി അകാലി ദളിന് 4 എം.പി; നാലുപേരും കോടിപതി. എം.ഡി.എം.കെ, ജനതാദള്‍-സെക്കുലര്‍ എന്നിവയുടെ കാര്യവും വ്യത്യസ്തമല്ല. തൃണമൂലിന്റെ 19ല്‍ 7, ജനതാദള്‍-യുവിന്റെ 20ല്‍ എട്ട്, എന്‍.സി.പിയുടെ 9ല്‍ 7, ഡി.എം.കെയുടെ 18ല്‍ 13, നാഷനല്‍ കോണ്‍ഫറന്‍സിന്റെ മൂന്നില്‍ രണ്ട് എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു കണക്ക്. അധ്വാന വര്‍ഗ പാര്‍ട്ടിയായ സി.പി.എമ്മിനുമുണ്ട് കോടീശ്വരന്‍-16ല്‍ ഒരാള്‍ മാത്രമെന്ന് ആശ്വസിക്കാം. സി.പി.ഐക്കാര്‍ കോടീശ്വരന്മാരായി വളര്‍ന്നിട്ടില്ല.

ആസ്തി കൂടുമ്പോള്‍ ജയസാധ്യതയും കൂടുന്നു-ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തി അതാണ്. കഴിഞ്ഞ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മല്‍സരിച്ച അഞ്ചു കോടിയില്‍ കൂടുതല്‍ ആസ്തിയുള്ളവരില്‍ മൂന്നിലൊന്നും വിജയിച്ചു. 10 ലക്ഷത്തില്‍ താഴെ ആസ്തിയുള്ള സ്ഥാനാര്‍ഥികളുടെ വിജയശതമാനം കൂടി അറിയണം-അര ശതമാനം. കോണ്‍ഗ്രസ് എം.പിമാരുടെ ശരാശരി ആസ്തി ഏഴു കോടിയാണ്. ബി.ജെ.പിക്കാര്‍ക്ക് നാലു കോടി. ടി.ഡി.പിക്ക് ആറ് എം.പിമാരുണ്ട്-ശരാശരി ആസ്തി 30 കോടി. ബി.എസ്.പിക്കാര്‍ക്ക് അഞ്ചു കോടി. സമാജ്‌വാദി പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്ക് രണ്ടര കോടി. ആര്‍.ജെ.ഡി എം.പിമാര്‍ക്ക് 1.36 കോടി. ഡി.എം.കെ അഞ്ചു കോടി. ജനതാദള്‍-സെക്കുലറിന്റെ മൂന്ന് എം.പിമാരുടെ ശരാശരി ആസ്തി 19 കോടിയോളം രൂപയാണ്. എന്‍.സി.പിയുടെ ഒന്‍പത് എം.പിമാര്‍ക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. തൃണമൂല്‍ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ 19 എം.പിമാര്‍ ശരാശരി 1.08 കോടി രൂപ ആസ്തിയുള്ളവരാണ്. എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ മൂന്നു കോടി. ശിരോമണി അകാലിദളിന് എം.പിമാര്‍ നാലു പേര്‍; ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രഖ്യാപിത ആസ്തി ശരാശരി 17 കോടി.

ഇനി സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ കണക്കെടുക്കാം: കേരളത്തിലെ 20 ലോക്‌സഭാംഗങ്ങളില്‍ അഞ്ചു പേര്‍ ചുരുങ്ങിയത് ഒരു കോടി രൂപ ആസ്തിയുള്ളവരാണ്. ലക്ഷദ്വീപ് എം.പിയും കോടിപതി. പഞ്ചാബിലെ 13ല്‍ 13ഉം ദല്‍ഹിയിലെ ഏഴില്‍ ഏഴും കോടീശ്വരന്മാര്‍. ഹരിയാനയിലെ 10 എം.പിമാരില്‍ ഒരാളൊഴികെ കോടിപതികള്‍. കര്‍ണാടകത്തിലെ 28ല്‍ മൂന്നു പേരൊഴികെയുള്ളവര്‍ കോടീശ്വരന്മാര്‍. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ 48ല്‍ 38 പേരും ഈ ഗണത്തിലാണ്. ആന്ധ്രാപ്രദേശില്‍ 42 പേരില്‍ 10 പേര്‍ ഇനിയും കോടീശ്വരന്മാരായി വളരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. യു.പിയിലെ 80ല്‍ 52 പേരും കോടീശ്വരന്മാരാണ്. ബിഹാറിലെ 40ല്‍ കോടീശ്വരന്മാര്‍ 17 പേരുണ്ട്. രാജസ്ഥാനില്‍ 14, ഗുജറാത്തില്‍ 12, മധ്യപ്രദേശില്‍ 15, പശ്ചിമ ബംഗാളില്‍ 11. കേരളത്തിലെ 20 എം.പിമാരുടെ ശരാശരി ആസ്തി 1.64 കോടി. ആന്ധ്രയില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഇത് 15 കോടിയായും ഹരിയാനയില്‍ 18 കോടിയായും വളരുന്നു.
ജനാധിപത്യം, വിജയിപ്പൂതാക!

ഒരു എം.പിയുടെ വാര്‍ഷിക ആനുകൂല്യങ്ങള്‍

അടിസ്ഥാന ശമ്പളം:             6 ലക്ഷം
മണ്ഡല അലവന്‍സ്:         4.80 ലക്ഷം
ഓഫീസ് അലവന്‍സ്:         4.80 ലക്ഷം
പാര്‍ലമെന്റ് സമ്മേളന ദിനബത്ത:     3.60 ലക്ഷം
50 വിമാന യാത്ര: ശരാശരി ചെലവ്     13.99 ലക്ഷം
ട്രെയിന്‍ യാത്രയില്‍ സഹായിക്ക് ടിക്കറ്റ്     സൗജന്യം
ടെലിഫോണ്‍:            1.50 ലക്ഷം സൗജന്യ കോള്‍
ദല്‍ഹി വസതിയുടെ ശരാശരി വാടക:    24 ലക്ഷം
യാത്രാ അലവന്‍സ് :         കിലോമീറ്ററിന് 16 രൂപ
പലിശരഹിത വാഹനവായ്പ:         4 ലക്ഷം
ലാപ്‌ടോപ്/കമ്പ്യൂട്ടര്‍:             1.5 ലക്ഷം
ഫര്‍ണിച്ചര്‍:             60,000
മെഡിക്കല്‍:             യഥാര്‍ഥ ചെലവ്
ബ്രോഡ്ബാന്റ്:             18,000
വൈദ്യുതി:             50,000 യൂനിറ്റ്
വെള്ളം:                   4000 കിലോ ലിറ്റര്‍
പെന്‍ഷന്‍ തുക:            2.40 ലക്ഷം

ആകെ:         60 ലക്ഷം
നിലവില്‍:         45 ലക്ഷം
ശിപാര്‍ശ:         67 ലക്ഷം

(നിരക്ക് വര്‍ധനക്ക് 15ാം ലോക്‌സഭ തുടങ്ങിയ
കാലം മുതല്‍ പ്രാബല്യം)

(മാധ്യമം - ദല്‍ഹി ഡയറി / എ.എസ്. സുരേഷ്‌കുമാര്‍)

ചെങ്ങരയുടെ ബാക്കി പത്രം

2010-08-19T01:24:00.000-07:00

(മാതൃഭൂമി)

ചെങ്ങറ സമരഭൂമിയില്‍നിന്നെത്തിയ ദളിത്‌ കുടുംബങ്ങള്‍ ഭൂമികിട്ടാതെ അലയുന്നു

2010-08-19T01:18:00.001-07:00

മൂന്നാര്‍: ചെങ്ങറയിലെ സമരഭൂമിയില്‍നിന്നും സ്വന്തം സ്‌ഥലത്തിന്റെ പട്ടയവുമായെത്തിയ 30 ദളിത്‌ കുടുംബങ്ങള്‍ മൂന്നു ദിവസമായി പെരുവഴിയില്‍. കീഴാന്തൂര്‍ വില്ലേജിലെ ചന്ദ്രമണ്ഡലം, വേട്ടക്കാരന്‍ കോവില്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഭൂമി ലഭിച്ച പട്ടികജാതി കുടുംബങ്ങളാണ്‌ ഉദ്യോഗസ്‌ഥരുടെ അലംഭാവംമൂലം ഭൂമി കണ്ടെത്താനാകാതെ അലയുന്നത്‌.

പട്ടികജാതി വിഭാഗത്തിന്‌ അര ഏക്കറും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ 25 സെന്റും വീതമാണ്‌ കീഴാന്തൂരില്‍ നല്‍കിയത്‌. ഇതിന്റെ പട്ടയവുമായി ചൊവ്വാഴ്‌ച എത്തിയവര്‍ക്കാണ്‌ സ്വന്തം ഭൂമി കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാതെ കടത്തിണ്ണകളിലും മറ്റും കഴിയേണ്ടിവന്നത്‌. ചെങ്ങറയില്‍നിന്നും വണ്ടിക്കൂലിയും മറ്റും കടംവാങ്ങി എത്തിയവര്‍ക്ക്‌ താമസിക്കാന്‍ താത്‌ക്കാലിക സൗകര്യംപോലും അധികൃതര്‍ നല്‍കിയില്ല. കുടില്‍ നിര്‍മാണത്തിന്‌ 3000 രൂപ അനുവദിക്കുമെന്നും സൗജന്യ റേഷന്‍ നല്‍കുമെന്നും അറിയിച്ചിരുന്നിട്ടും അതുമില്ല. സ്‌ത്രീകളും കുട്ടികളുമടങ്ങുന്ന സംഘം ഒരു ദിവസം തങ്ങിയത്‌ പയസ്‌ നഗറിലെ പാരിഷ്‌ഹാളിലാണ്‌.

350 ഏക്കറോളം വരുന്ന യൂക്കാലി തോട്ടമാണ്‌ അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന്‌ അധികൃതര്‍ പറയുമ്പോള്‍ ഈ ഭൂമിക്ക്‌ അവകാശമുന്നയിച്ച്‌ സമീപവാസികളില്‍ ചിലരെത്തിയതും ഇവര്‍ക്ക്‌ ആശങ്കയുണ്ടാക്കിയിരിക്കുകയാണ്‌. വിശാലമായ കുന്നില്‍ കുടിവെള്ളത്തിനും മാര്‍ഗമില്ല. നാട്ടില്‍നിന്നുള്ള സമ്പാദ്യവുമായി എത്തിയ ഇവര്‍ക്ക്‌ തിരികെ പോകാന്‍ നിര്‍വാഹമില്ലാത്തതിനാല്‍ പൊതുവായി ഷെഡ്‌ നിര്‍മിച്ച്‌ തത്‌ക്കാലം ഒരുമിച്ച്‌ താമസിക്കാന്‍ ഇന്നലെ തീരുമാനമായി. പ്ലോട്ടുകള്‍ തിരിച്ചു നല്‍കാന്‍ ജീവനക്കാരില്ലാത്തതാണ്‌ പ്രശ്‌നമെന്ന്‌ അധികൃതര്‍ പറയുന്നു. ഒറ്റക്കുടിലില്‍ താമസം ആരംഭിച്ചാലും കുടിവെള്ളത്തിനു പാറയിടുക്കിലെ ഒഴുക്കുവെള്ളത്തെ ആശ്രയിച്ചാല്‍ ആരോഗ്യത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും ഇവര്‍ ഭയപ്പെടുന്നു.

സ്വന്തമായുള്ള ഭൂമിയില്‍ കൃഷി ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ വരുമാനമാര്‍ഗത്തിന്‌ തൊഴിലുറപ്പ്‌ പദ്ധതിയില്‍പ്പെടുത്തണമെന്നും ആവശ്യമുയര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞു. ഏറെക്കാലത്തെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ ഭൂമി ലഭിച്ചതിന്റെ സന്തോഷവുമായി കീഴാന്തൂരിലെ ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തിലെത്തിയവര്‍ക്ക്‌ തെരുവോരങ്ങളില്‍ ഓണം ആഘോഷിക്കേണ്ട സ്‌ഥിതിയാണുള്ളത്‌.

(മംഗളം)

വേദാന്ത പ്രശ്നത്തില്‍

2010-08-18T11:24:00.000-07:00

മാലി ദ്വീപിലെ അവസാനത്തെ യുക്തി വാദികള്‍

2010-08-18T11:03:00.000-07:00

Something is better than nothing...

2010-08-13T04:14:00.001-07:00

വിമാനത്താവളത്തിനുവേണ്ടി കൃഷിഭൂമി ഏറ്റെടുക്കല്‍: കര്‍ഷകരെ തല്ലിച്ചതച്ചു

2010-08-13T00:24:00.000-07:00

ചെന്നൈ: വിമാനത്താവളത്തിന്റെ പേരില്‍ തങ്ങളുടെ കൃഷിയിടവും കിടപ്പാടവും ഏറ്റെടുക്കുന്നതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച് പ്രകടനം നടത്തിയ ഗ്രാമീണരെ പോലീസ് തല്ലിച്ചതച്ചു. കാഞ്ചീപുരം, തിരുവള്ളൂര്‍ ജില്ലകളില്‍പ്പെട്ട 22 ഗ്രാമങ്ങളിലെ മുവായിരത്തോളം ഗ്രാമീണരാണ് പ്രതിഷേധവുമായി തിരുവള്ളൂര്‍ കളക്ടറേറ്റിലേക്ക് എത്തിയത്.

ശ്രീപെരുമ്പത്തൂരില്‍ നിര്‍മിക്കാനുദേശിക്കുന്ന വിമാനത്താവളത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സ്ഥലമേറ്റെടുക്കല്‍ നിര്‍ത്തിവെക്കണമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം. ലാത്തിച്ചാര്‍ജില്‍ സ്ത്രീകള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഒട്ടേറെപ്പേര്‍ക്ക് സാരമായി പരിക്കേറ്റു. ലാത്തിച്ചാര്‍ജിനെ തുടര്‍ന്ന് ചിതറിയോടിയവരില്‍ ചിലര്‍ക്ക് അഴുക്കുചാലില്‍ വീണും പരിക്കേറ്റു. തിരുവള്ളളൂര്‍ കളക്ടറേറ്റിനു മുന്നില്‍ വാഹനഗതാഗതം രണ്ടു മണിക്കൂറോളം സ്തംഭിച്ചു.

തിരുവള്ളൂര്‍, കാഞ്ചീപുരം എന്നീ ജില്ലകളിലെ 22 ഗ്രാമങ്ങളിലെ 4500 ഏക്കര്‍ ഭൂമി ഏറ്റെടുത്താണ് ശ്രീ പെരുമ്പത്തൂരിനടുത്ത് 'ഗ്രീന്‍ ഫീല്‍ഡ്' വിമാനത്താവളം നിര്‍മിക്കുന്നത്. സ്ഥലമേറ്റെടുക്കാനായി റവന്യൂ അധികൃതര്‍ ചൊവ്വാഴ്ച പോലീസ് അകമ്പടിയോടെ ശ്രീപെരുമ്പത്തൂരിനടുത്തെ കടമ്പത്തൂരില്‍ പോയിരുന്നു. ഭൂമിയേറ്റെടുക്കുന്നതിനെതിരെ ഗ്രാമീണര്‍ ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലകൊണ്ടു. പിന്നീട് തിരുവള്ളൂര്‍ തഹസില്‍ദാര്‍ സ്ഥലത്തെത്തി, ഗ്രാമീണര്‍ക്ക് വ്യാഴാഴ്ച തിരുവള്ളൂര്‍ കളക്ടറേറ്റിലെത്തി കളക്ടറെ കണ്ട് സംസാരിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കാമെന്ന് അറിയിച്ചു. അതനുസരിച്ച് 22 ഗ്രാമങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള മൂവായിരത്തോളം പേര്‍ നൂറോളം ലോറികളിലായി തിരുവള്ളൂരിലെത്തി. തിരുവള്ളൂര്‍ കളക്ടറേറ്റിനു ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ കാമരാജ് പ്രതിമയ്ക്കു സമീപത്തുനിന്ന് പ്രകടനമായി കളക്ടറേറ്റിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ പോലീസ് എത്തി. പ്രകടനമായി കളക്ടറേറ്റിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ അനുവാദം വാങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നതിനാല്‍ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് പോലീസ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഗ്രാമീണര്‍ പോലീസിന്റെ ആവശ്യത്തിന് വഴങ്ങിയില്ല. മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി കളക്ടറേറ്റിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് പോലീസ് ലാത്തിച്ചാര്‍ജ് നടത്തിയത്.

പിന്നീട് പോലീസ് ഗ്രാമീണരുമായി ചര്‍ച്ച നടത്തി. അഞ്ചുപേരെ മാത്രം കളക്ടറെ കാണാന്‍ അനുവദിച്ചു.

വിമാനത്താവളം നിര്‍മിക്കാന്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്ന സ്ഥലം മുഴുവന്‍ കൃഷിയിടമാണെന്നും കൃഷിയിടങ്ങള്‍ ഒരു കാരണവശാലും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ലെന്നും ഗ്രാമീണര്‍ പറഞ്ഞു. വിമാനത്താവളത്തിന്റെ വ്യക്തമായ രൂപരേഖപോലും തയ്യാറാക്കാതെയാണ് 4500 ഏക്കര്‍ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതെന്നും ഗ്രാമീണര്‍ ആരോപിച്ചു.

( മാതൃഭൂമി)

അഹിംസാത്മക സമരം ചെയ്യുന്നവരെ ഭരണകൂടം അവഗണിക്കുന്നു-മേധാപട്കര്‍

2010-08-08T11:50:00.000-07:00

തൃശൂര്‍: ജനവിരുദ്ധ വികസനത്തിനും വ്യവസായവത്കരണത്തിന്റെ മറവില്‍ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കലിനുമെതിരെ സായുധ പോരാട്ടം നടത്തുന്ന മാവോയിസ്റ്റുകളുമായി ചര്‍ച്ചക്ക് തയാറാകുന്ന ഭരണകൂടം ഇതേ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ച് രാജ്യമൊട്ടാകെ സമാധാനപരമായി സമരം ചെയ്യുന്നവരുമായി ചര്‍ച്ചക്ക് തയാറാവുന്നില്ലെന്ന് മേധാപട്കര്‍ കുറ്റപ്പെടുത്തി. ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ദേശീയ സഖ്യം (എന്‍.എ.പി.എം) സംഘടിപ്പിച്ച ജനകീയ സമരസംഗമം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്‍.എ.പി.എം ദേശീയ കണ്‍വീനറായ മേധ.
അഹിംസാത്മകമായും ജനാധിപത്യ രീതിയിലും സമരം ചെയ്യുന്നവരെ ഭരണകൂടം അവഗണിക്കുകയാണ്. ഇത്തരം അവഗണനയില്‍ നിന്നാണ് മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ ഉയര്‍ന്നുവരുന്നത്.
ജനവിരുദ്ധ വികസനത്തെ അക്രമം കൊണ്ട് നേരിടുകയും ജീവനെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് മാവോയിസ്റ്റുകളുടെത്. പ്രത്യാക്രമണം കൊണ്ടാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഇതിനെ നേരിടുന്നത്. മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ ആയുധംവെച്ച് വെടിനിര്‍ത്തണം.മറുഭാഗത്ത് സര്‍ക്കാറും അക്രമം അവസാനിപ്പിക്കണം. സായുധ സമരങ്ങളോട് എന്‍.എ.പി.എമ്മിന് യോജിപ്പില്ല. സായുധ സമരങ്ങള്‍ക്കും അതിനെ നേരിടുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ സമീപനങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ നീതിയും ജനാധിപത്യവും പുലരണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവരുണ്ട്. മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ ഉണ്ടായിത്തീരുന്ന സാഹചര്യമാണ് ഇല്ലാതാക്കേണ്ടത്.
ജനവിരുദ്ധ വികസനത്തിന്റെയും വ്യവസായവത്കരണത്തിന്റെയും മറവില്‍ പകല്‍കൊള്ളയാണ് രാജ്യത്ത് അരങ്ങേറുന്നത്. കൃഷിഭൂമികള്‍ വരെ പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖലയാക്കി റിയല്‍ എസ്‌റ്റേറ്റ് മാഫിയ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നു. മന്ത്രിമാര്‍ തുടങ്ങി താഴെക്കിടയിലുള്ളവര്‍വരെ ഈ സംഘത്തിലുണ്ട്. കിനാലൂര്‍ ഇതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്. ആദിവാസികളും കര്‍ഷകരും ഭൂരഹിതരായി മാറുന്നു. ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കായുള്ള പോരാട്ടങ്ങള്‍ മരവിപ്പിക്കുന്നു. അവകാശ ധ്വംസനം അരങ്ങേറുന്നു. പുതിയ പാതകളുടെ പേരില്‍ നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും വിഭജിക്കപ്പെടുകയാണ്. ജനങ്ങള്‍ക്ക് എന്തുസംഭവിക്കുന്നുവെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് ആശങ്കയോ വേവലാതിയോ ഇല്ല.
70 കളില്‍ കേരളത്തില്‍ ജനകീയ സമരങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ നിലപാട് ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ജനകീയ സമരങ്ങളെ മുളയില്‍ നുള്ളാനാണ് ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കും താല്‍പര്യം. ജനകീയ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ ദേശീയ ജനകീയ പാര്‍ലമെന്റ് എന്ന ചിന്ത ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. നിയമ നിര്‍മാണ സഭയായ പാര്‍ലമെന്റിന് സമാന്തരമല്ല ഈ സംവിധാനം- അവര്‍ വ്യക്തമാക്കി.
ജിയോ ജോസ് അധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. ബി.ആര്‍.പി.ഭാസ്‌കര്‍, സര്‍വോദയ മണ്ഡലം സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് തായാട്ട് ബാലന്‍, വിവിധ പോരാട്ട സംഘങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഇയ്യച്ചേരി കുഞ്ഞികൃഷ്ണന്‍, ളാഹ ഗോപാലന്‍, ജോഷി ജേക്കബ്, ടി.പീറ്റര്‍, ഹാഷിം ചേന്നമ്പിള്ളി, പി.വി. സുധീര്‍ കുമാര്‍, ജോണ്‍ പെരുവന്താനം, കെ. റഹ്മത്തുല്ല, ഫാ. റോബിന്‍ പെങ്ങാനത്ത്, പി.കെ.എം. ചേക്കു, ദീപക് ദയാനന്ദന്‍, ഹരി ചക്കരക്കല്‍, സി.എഫ്. ജോര്‍ജ്, ടി.കെ. വാസു എന്നിവര്‍ സംസാരിച്ചു. പ്രഫ. കുസുമം ജോസഫ് സ്വാഗതം പറഞ്ഞു.

(മാധ്യമം)

നിലവിലെ കക്ഷി രാഷ്ട്രീയ സമ്പ്രദായത്തിന് മാറ്റമുണ്ടാകണം-ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്‌കര്‍

2010-08-08T11:47:00.000-07:00

കൊച്ചി: നിലവിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ മുന്നണി സമ്പ്രദായത്തിന് മാറ്റമുണ്ടാകേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചെന്ന് ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്‌കര്‍. ജനകീയ ഐക്യവേദി പ്രഖ്യാപന സമ്മേളനത്തില്‍ അധ്യക്ഷത വഹിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തില്‍നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ സാംസ്‌കാരിക-പാരിസ്ഥിതിക പ്രവര്‍ത്തകരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ രൂപവത്കരിക്കുന്നതാണ് ജനകീയ ഐക്യവേദി .
രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കുവേണ്ടി അവര്‍ തന്നെ നടത്തുന്ന ഭരണമാണ് ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്നത്.ഇത് ജനങ്ങളും അംഗീകരിച്ച മട്ടാണ്. ഇതിന് മാറ്റം വന്നില്ലെങ്കില്‍ ജനകീയ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാകില്ല. ജനതാല്‍പ്പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമായാണ് കേരളത്തിലെ ഇരുമുന്നണിയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഇവര്‍ സമൂഹത്തിലെ പ്രശ്‌നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നില്ല.ഇരുമുന്നണിയുടെയും തിരിച്ചുവരവ് തടയാന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കാകണം. അതിനുള്ള സാഹചര്യമാണ് ഇപ്പോഴുള്ളത്. അതിനെ പരമാവധി ഉപയോഗിക്കണമെന്നും അദേഹം പറഞ്ഞു.

ഐക്യവേദിയുടെ കീഴില്‍ മല്‍സരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വലിയ പണച്ചെലവില്ലാതെ പ്രചാരണം നടത്താനാകണം. ദലിത്-സ്ത്രീ സംവരണ വാര്‍ഡുകളില്‍ മുന്നണി സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ക്ക് ബദലായി പൊതുസമ്മിതിയുള്ളവരെ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയണമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്‌കര്‍, സി.ആര്‍. നീലകണ്ഠന്‍,സിവിക് ചന്ദ്രന്‍ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ഐക്യവേദി രൂപവത്കരിച്ചത്.തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളെ അഴിമതി മുക്തമാക്കുക,ആനുകൂല്യ വിതരണത്തിലെ പക്ഷപാതിത്വം അവസാനിപ്പിക്കുക, വികസന പ്രക്രിയയില്‍ ജനതാല്‍പ്പര്യത്തിന് മുന്‍ഗണന നല്‍കുക, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സുസ്ഥിര വികസനം സാധ്യമാക്കുക, ദലിത്-ആദിവാസി പദ്ധതികള്‍ പൂര്‍ണമായും നടപ്പാക്കുക തുടങ്ങി 12 ഇന പരിപാടികള്‍ ചടങ്ങില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

രാഷ്ട്രീയത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട ചിലത് തിരിച്ചുപിടിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഐക്യവേദി രൂപവത്കരിച്ചതെന്ന് സിവിക് ചന്ദ്രന്‍ പറഞ്ഞു.ഈ വേദി മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത് അരാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലാണെന്ന് വിമര്‍ശിക്കുന്നവരുണ്ടാകാം.എന്നാല്‍, രാഷ്ട്രീയത്തെ രാഷ്ട്രീയവത്കരിച്ചത് ഇവിടത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാരാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെയൊരു വേദി എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
മുഖ്യധാര രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ കൊടിക്കീഴിലല്ലാതെ ജനങ്ങള്‍ സംഘടിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ചെങ്ങറ സമരസമിതി നേതാവ് ളാഹ ഗോപാലന്‍ പറഞ്ഞു. തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലതാമസം കൂടാതെ നടത്തണമെന്ന് യോഗം പ്രമേയത്തിലൂടെ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഐക്യവേദി നേതൃത്വത്തില്‍ ജയിച്ചുവരുന്നവര്‍ മാനസിക വൈകല്യമുള്ളവര്‍ക്കായി സഹായം ചെയ്യണമെന്ന് ബിഷപ് ഗീവര്‍ഗീസ് മാര്‍ കൂറിലോസ് സന്ദേശത്തിലൂടെ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പഞ്ചായത്തുകളെ മുന്നണികളില്‍നിന്ന് മുക്തമാക്കാന്‍ സാധ്യത കുറവാണെങ്കിലും ഐക്യവേദിക്ക് അതിന് കഴിയട്ടെയെന്ന് എഴുത്തുകാരി സുഗതകുമാരി സന്ദേശത്തില്‍ ആശംസിച്ചു.
ധിക്കാരികളായ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ ജനങ്ങളുടെ ശിരസ്സില്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്ന ആണികള്‍ പിഴുതെറിയാന്‍ ജനം തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് എഴുത്തുകാരായ സക്കറിയയും പെരുമ്പടവം ശ്രീധരനും പറഞ്ഞു.
കച്ചേരിപ്പടി ആശീര്‍ഭവനില്‍ നടന്ന യോഗത്തില്‍ സാംസ്‌കാരിക, സാമൂഹിക, സാഹിത്യ പ്രവര്‍ത്തകരായ എസ്. സുശീലന്‍, കെ.എ. ഷഫീഖ്,ഡോ. വി. വേണുഗോപാല്‍, ജിയോജോസ്, എം. ശാര്‍ങ്ഗധരന്‍, സുഹൈല്‍ ഹാഷിം,ഹമീദ് വാണിമേല്‍, ജോയി കൈതാരം,എം. നന്ദകുമാര്‍, കെ.കെ. കൊച്ച്,ജഗദീഷ്,റഹ്മത്തുല്ല, സി.ആര്‍. നീലകണ്ഠന്‍ എന്നിവര്‍ പങ്കെടുത്തു.

(മാധ്യമം)

Sreekakulam Report by Tehelka Reporter

2010-08-04T12:27:00.000-07:00

ശുദ്ധജലം ഇനി മനുഷ്യാവകാശം

2010-07-30T02:16:00.000-07:00

യുണൈറ്റഡ് നേഷന്‍സ്: ശുദ്ധജലത്തിനും ശുചിത്വത്തിനുമുള്ള അവകാശം അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങളില്‍ ഒന്നാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതുസംബന്ധിച്ച പ്രമേയം 122 രാജ്യങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ ഐക്യരാഷ്ട്ര പൊതുസഭ പാസ്സാക്കി. ആരും എതിര്‍ത്ത് വോട്ടുചെയ്തില്ലെങ്കിലും അമേരിക്കയും ബ്രിട്ടനുമുള്‍പ്പെടെ 41 രാജ്യങ്ങള്‍ വോട്ടെടുപ്പില്‍നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു.

സ്വന്തം പൗരന്മാര്‍ക്ക് ശുദ്ധജലമെത്തിക്കുന്നത് ഓരോ അംഗരാജ്യത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പ്രമേയം ശുദ്ധജല ലഭ്യത ഉറപ്പാക്കാന്‍ ഉദാരമായി സംഭാവന ചെയ്യാന്‍ വ്യക്തികളോടും സംഘടനകളോടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഓരോ രാജ്യവും അനുവര്‍ത്തിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ പിന്നീട് വ്യക്തമാക്കും. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ പിന്‍ബലമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പ്രഖ്യാപനം പാലിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പൊന്നുമില്ല. പ്രതീകാത്മക പ്രധാന്യമേയുള്ളൂവെങ്കിലും പ്രമേയം നടപ്പാക്കാന്‍ എല്ലാ രാജ്യങ്ങള്‍ക്കും ധാര്‍മിക ബാധ്യതയുണ്ട്.

ലാറ്റിനമേരിക്കന്‍ രാജ്യമായ ബൊളീവിയയാണ് പൊതുസഭയില്‍ പ്രമേയം കൊണ്ടുവന്നത്. ചൈന, റഷ്യ, ജര്‍മനി, ഫ്രാന്‍സ്, സ്‌പെയിന്‍, ബ്രസീല്‍ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങള്‍ പ്രമേയത്തെ അനുകൂലിച്ചു. അമേരിക്കയ്ക്കും ബ്രിട്ടനും പുറമെ കാനഡ, ഓസ്‌ട്രേലിയ, ബോട്‌സ്വാന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങള്‍ വോട്ടെടുപ്പില്‍നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു.

അംഗരാജ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും ബാധ്യതകളും വ്യക്തമായി നിര്‍വചിച്ചിട്ടില്ലെന്നു പറഞ്ഞാണ് അമേരിക്ക ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങള്‍ വോട്ടെടുപ്പില്‍നിന്നു വിട്ടുനിന്നത്. നിലവിലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ പിന്‍ബലത്തോടെയല്ല പ്രമേയം തയ്യാറാക്കിയതെന്ന് അമേരിക്കയുടെ പ്രതിനിധി ജോണ്‍ എഫ്. സമ്മിസ് പറഞ്ഞു.

ലോകത്ത് 88 കോടി ജനങ്ങള്‍ക്ക് ശുദ്ധജല സൗകര്യമില്ലെന്ന് പ്രമേയം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 260 കോടിയാളുകള്‍ക്ക് കക്കൂസ്-ശുചിത്വ സംവിധാനങ്ങളില്ല. ശുദ്ധജലത്തിന്റെയും ശുചിത്വത്തിന്റെയും അപര്യാപ്തതമൂലം പ്രതിവര്‍ഷം 15 ലക്ഷം കുട്ടികള്‍ മരണമടയുന്നു. എയിഡ്‌സ്, മലമ്പനി, അഞ്ചാംപനി എന്നീ രോഗങ്ങള്‍ മൂലമുണ്ടാകുന്ന മൊത്തം മരണത്തിനേക്കാള്‍ കൂടുതലാണ് ശുദ്ധജലം കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടുള്ള മരണങ്ങളെന്ന് പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ച ബൊളീവിയന്‍ പ്രതിനിധി പാബ്ലോ സൊലന്‍ പറഞ്ഞു.

( മാതൃഭൂമി )

Organizing The Rationalist Movement In Uttar Pradesh

2010-07-26T11:56:00.000-07:00

Uttar Pradesh (UP) is the most populous state in India and is known to be one of the most backward too. In National politics it is always said that the party that comes to power in UP will eventually rule the center (abellwether state, as they say in the Uniter States). It is hence necessary that a strong rationalism movement is built up in UP if a national level impact is to be effected.

We have been trying this for a long time and have developed contacts with a good number of affiliated organisations and committed individuals from this state. But what is needed is a presence in all the districts and an effective network of dedicated workers. Through organisations like Arjak Samaj, which has thousands of members, and the Social Development Foundation which also has many dedicated workers, we have been trying to create a network in this state. Premanand had conducted training programs here two decades ago and a few volunteers who could explain miracles were thrown up. There are some activists who have learnt the tricks and have been performing and explaining them on their own. But to develop a rationalist movement we need much more. We have been struggling to develop a network which would be broad based as well as active, but we have not succeeded so far.

After Premanand’s first workshop in the 1990s in Lucknow, a few of the trainees developed their skills, and have now started training others too. But there have been a lot of limitations for them. I too have conducted a number of training programs in various places, but the impact had been very, very minimal. In terms of social development, this state ranks somewhere near the underdeveloped countries of sub Saharan Africa. Although it has contributed more than half of the Prime Ministers of the nation and great national leaders like Jawaharlal Nehru, Lal Bahadur Shastri, Ram Manohar Lohia etc., the situation has not improved. The people of this state are very superstitious.

So, last year when Dr.S.K.Singh, the director of the Voluntary Institute for Community Applied Science (VICAS) told me that he had applied for a grant from the NCSTC for conducting four training programs to cover all the 60 plus districts of this state, I was very happy and thought that we could use this opportunity to build up a good network here. After eighteen months of work, I am glad to announce that we have made a start that appears to be quite promising.

The first training program, catalysed by the NCSTC and conducted by VICAS, was inAllahabad in the month of January, 2009. We had a training program for thirty activists who had come from around 15 districts. It was for five days and it went on quite well.

At that time we had a fire walk on the banks of the Yamuna river which was filmed by a number of TV channels and we got some of the best footage we ever had of this event. Impressed by this, one of the channels called Sahara Samay invited me to their studio for a live phone-in program. Although we had some publicity, it did not make a great impact.

Some of the trainees for that program have been active in the field but even there the program is projected like a magic show or an entertainment program and not as a means to develop scientific temper. Then, after about a year, the same organisation contacted me for a series of training programs in the same state. This time they were organised in Lucknow, Allahabad and Baghpat. To each of these, around thirty activists from various organisations had been invited. The training programs were to start from the 1st of June and end of the 17th. After these four programs we would have covered all the districts of the state in terms of training activists from each of them.

First of the series was held at the Youth Hostel, Lucknow from the 1st of June. The number of participants was around 25. But we made an impact on the media persons who had come to cover the event. There were a number of reports in newspapers and the training program went on reasonably well.

One of the reporters who had come to cover the event was the Bureau Chief of the India TVchannel of Lucknow. She was very impressed by our work and invited me to their studio for a live program on the 5th of June . That program started at 7 pm and went on to 9.30 pm. There were other participants who were at the Delhi studio. A considerable amount of time was devoted for our exposure of the so called miracles and that program made a huge impact via the media.

On the next day I went to Allahabad for the next training program and by that time the media was ready. We had about thirty participants here though the number went up to forty in the next few days. Many were those who had read about it in the newspapers and wanted to learn things. We had to tell them that they could be only observers and were not eligible to use any of the other facilities like lunch. However some of them expressed great interest and took part.

Click to play all 5 parts of Prof Nayak’s appearance on News 24 India

It was at Allahabad that the media really started taking interest in us! I was invited to the studio of the Sahara group and went on air at 4 pm on a channel called as Sahara UP - Uttarakhand. On the same evening, at 6pm, I was invited live on another channel that was part of the same group, called as Sahara Samay. After the hectic activity of the day, when I was relaxing, there was a phone from a channel called Live India TV. The live program was supposed to be for 30 minutes but went on for an hour. As soon as the program was over I was invited to come on the very next day to Delhi to their studio for a live program there. I had to refuse as I had my training program to look after.

The next day i was to go to Baghpat for another 5 day training program and there was a free day in between the two. But, the channel was so insistent and they sent someone to meet me at the railway station at Meerut where my journey from Allahabad to Baghpa was supposed to end by train, and I was taken to Delhi for a live 2 hour program. During this presentation, I was helped to a great extent by Mr.Pramod of VICAS, Allahabad, who was helping me with the training too.

I think that that live program was the real turning point. We started getting calls from dozens of TV channels asking for where our next program would be and what it would be. Many of them came to the place, Aryabhatt College of Engineering and Management, where our training program was going on, and one of them wanted a live program in their studio.

That channel was India TV and we went live on a Sunday at the prime time-9pm. In two days we were to perform some of the very sensational ‘miracles’ like getting buried underground, removing fried things from hot oil with bare hands, preparing tea with fire on the head etc. It was a great surprise to us that this program done on the 15th June was covered by 17 TV channels including 2 live!

Those who were covering it live had brought theirOB vans and were waiting for the events to happen. The print media gave us wide coverage with some of them making features and half page write ups. It also helped that two girls who had come for the training, Sanju and Anju, were bold enough to get buried for 2 hours and then come out and walk on embers!

The UP programs were the most successful to date as for as the media coverage was concerned. The organisers of the Training program VICAS and the department of the central govt, the NCSTC were immensely pleased with the results and we are sure of their co-operation in the next training programs. In fact we have lined up a lot of programs for this state. We propose to have district level training programs first and train activists from all over the district and send them to the field to convey our message of scientific temper to the people. I plan to go with the team for a few of these training programs and then let them continue the process. During these programs, those who have been already trained by us will also take part and help in the process. After about a year of developing activists, we plan on building a state-level organisation whose task shall be exclusively devoted to the spreading of our movement and educating the people about the need for scientific temper.

In this part of India it is very necessary to create a spirit of enquiry and scientific temper among the people. We hear of so many atrocities and dangerous superstitious practices that it would need a whole life time to just make a list of them. The large population, lack of medical facilities and superstitions put into the minds of people from a very young age make the states of Bihar, Madhya Pradesh. Rajasthan and Uttar Pradesh the most backward in India. Unless we build up strong movements there to go to the people and develop their critical faculties, the nation is not going to progress.

That is one of main reasons why the Federation of Indian Rationalist Associations has decided to focus on these states for the coming years. We have already managed to start one such in Bihar called as the Bihar Rationalist Forum. We hope to start one in Uttar Pradesh too within a year. That would mean that we have managed to cover the two most populated states of our country and probably the most superstitious too.

How the movement develops in these states shall be a pointer to how it is going to fare in the rest of the Hindi belt. While we have a presence in Jharkhand and Madhya Pradesh we are yet do develop in Chattisgarh and Rajasthan. We have to bring these states too into our ambit as soon as possible.

(Nirmukta)

At The Heart Of It - Shoma responds to your questions on her editorial on Naxalism

2010-07-26T10:54:00.001-07:00

കോടിയേരിയുടെ പൊലീസ് ഹിന്ദുത്വ സംരക്ഷകരോ?

2010-07-26T10:16:00.000-07:00

Sunday, July 25, 2010

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്‌കര്‍

കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ഒരു ഗ്രാമപ്രദേശത്ത് ദലിത് ഹ്യൂമന്‍ റൈറ്റ്‌സ് മൂവ്‌മെന്റിന്റെ മുഖപത്രമായ 'സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷം' വിതരണം ചെയ്യാനെത്തിയവരെ പൊലീസ് പിടികൂടിയതായി ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ് 'മാധ്യമ'ത്തില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അതേക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കണമെന്ന് തോന്നി. എഡിറ്റര്‍ കെ.ആര്‍. രമ്യയോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ദലിത് കോളനികളില്‍ വാരിക വിതരണം സി.പി.എം പ്രാദേശികനേതാക്കള്‍ തടയുന്നതായും പത്രക്കെട്ടുമായി ചെല്ലുന്ന സംഘടനാപ്രതിനിധികളെ പൊലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതായും പറഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം സെപ്റ്റംബര്‍ മാസത്തില്‍ വര്‍ക്കലയില്‍ ശിവപ്രസാദ് എന്നയാള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം എന്നൊരു ദലിത് തീവ്രവാദസംഘടന ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു നിരപരാധിയെ കൊലപ്പെടുത്തിയെന്ന് പൊലീസ് പ്രചരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ഭീകരവാര്‍ത്തകളുടെ വിപണന സാധ്യത അറിവുള്ള മാധ്യമങ്ങള്‍ 'ദലിത് തീവ്രവാദം' ആഘോഷിച്ചു. പൊലീസ് ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തകരെ തേടി ദലിത് കോളനികള്‍ റെയ്ഡ് ചെയ്തു.
പി.യു.സി.എല്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഏതാനും മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളുടെ പ്രതിനിധികളുമൊത്ത് വര്‍ക്കല ചെന്നപ്പോഴാണ് മാധ്യമങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ച് പൊലീസ് നടത്തുന്ന പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഭീകരസ്വഭാവം എനിക്ക് ബോധ്യമായത്. ദലിത്‌വേട്ടയില്‍ ശിവസേന പൊലീസിന്റെ കൂട്ടാളിയായിരുന്നു. ലോക്‌സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ നിര്‍ത്തി 5,000ല്‍ പരം വോട്ടു നേടിയ ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എമ്മിനെ ഒതുക്കേണ്ടത് എല്‍.ഡി.എഫും യു.ഡി.എഫും പൊതുവായ ആവശ്യമായി കണ്ടു. ദലിതരെ ലഹരിപദാര്‍ഥങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എമ്മിനെ ഒതുക്കേണ്ടത് മദ്യമയക്കുമരുന്നു ലോബിയുടെയും അവരില്‍നിന്ന് പ്രതിഫലം പറ്റുന്നവരുടെയും ആവശ്യം കൂടിയായിരുന്നു. ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ് പൊലീസ് മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയ വിവരത്തില്‍ നിന്ന് ശിവപ്രസാദിന്റെ കൊലപാതകത്തിനു മുമ്പുതന്നെ ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തകരെ പിടികൂടാന്‍ ശ്രമം തുടങ്ങിയിരുന്നെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നുണ്ട്.
നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായി ദലിതര്‍ നടത്തിയ പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വര്‍ക്കല ചെന്നപ്പോള്‍ എറണാകുളത്തു നിന്നിറങ്ങുന്ന സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷത്തിന്റെ രണ്ട് ലക്കങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കണ്ടു. അതിന്റെ ഉയര്‍ന്ന നിലവാരം എന്നെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എമ്മിന്റെ പ്രവര്‍ത്തകരെല്ലാം ജയിലിലോ ഒളിവിലോ ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് അന്ന് അതിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം നിലച്ചിരുന്നു. പ്രവര്‍ത്തിക്കാനാകുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായപ്പോള്‍ വാരിക വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചു. വര്‍ക്കല സംഭവത്തെത്തുടര്‍ന്നുണ്ടായ പീഡനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളായിരുന്നു പിന്നീടുള്ള ലക്കങ്ങളില്‍. പത്രവിതരണം തടയുന്നതു സംബന്ധിച്ച് വിവിധ സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്ന് എഡിറ്റര്‍ ശേഖരിച്ച് അയച്ചുതന്ന വിവരത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്തരൂപം ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു:

തിരുവനന്തപുരം ജില്ല
വര്‍ക്കല സ്വദേശികളായ സുകു, നന്ദു എന്നിവര്‍ ചാവര്‍കോട്ടെ സജീവുമൊത്ത് പാരിപ്പള്ളി നീരോന്തി പ്രദേശത്ത് സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷം വില്‍ക്കാനെത്തിയപ്പോള്‍ 'നിങ്ങളുടെ അറിവ് ഇവിടെ കൊടുക്കേണ്ട, അതിനിവിടെ ഞങ്ങളുണ്ട്' എന്നുപറഞ്ഞ് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐയുടെയും ശിവസേനയുടെയും പ്രാദേശികനേതാക്കളടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം തടഞ്ഞു. പിന്നീട് പോലീസെത്തി അവരെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു. 'സമൂഹത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധീകരണവുമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണോടാ' എന്നായിരുന്നു പൊലീസിന്റെ ചോദ്യം.
മുദാക്കല്‍ പഞ്ചായത്തില്‍ വാരിക വില്‍ക്കാന്‍ പോയ അവനവഞ്ചേരി സ്വദേശികളായ ലളിത, രാജീവ്, വസന്ത എന്നിവരെ വാര്‍ഡ് മെംബറുടെ സഹോദരി വിലക്കി. വീണ്ടും ചെന്നാല്‍ പിടിച്ച് പൊലീസില്‍ ഏല്പിക്കുമെന്ന് താക്കീത് ചെയ്തു. പിന്നീട് സി.പി.എം. പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ദലിതരുടെ വീടുകളില്‍ കയറി 'സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷം' വാങ്ങരുതെന്ന് നിര്‍ദേശിച്ചു.

കൊല്ലം ജില്ല
ജൂലൈ 8ന് വെളിച്ചക്കാലയിലെ സുധി കൊട്ടാരക്കര നീലേശ്വരത്ത് 'സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷം' വിതരണം ചെയ്തശേഷം ബൈജു എന്ന സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോള്‍ പൊലീസെത്തി അറസ്റ്റ്് ചെയ്തു. തന്മൂലം വര്‍ക്കലയിലും കൊല്ലത്തും ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കെതിരെ എടുത്ത കേസുകളില്‍ പ്രതിയായ സുധിക്ക് ജാമ്യവ്യവസ്ഥപ്രകാരം ആ സ്ഥലങ്ങളിലെ പൊലീസ് സ്‌റ്റേഷനുകളില്‍ ഹാജരാകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തനം തുടര്‍ന്നാല്‍ പുറംലോകം കാണാനാകാത്ത തരത്തിലുള്ള കള്ളക്കേസില്‍ കുടുക്കുമെന്ന ഭീഷണിയോടെയാണ് അടുത്ത ദിവസം സുധിയെ പൊലീസ് വിട്ടത്.
വാളത്തുംഗല്‍ സ്വദേശി രാജു വെളുനല്ലൂര്‍ പഞ്ചായത്തിലെ കുളവയല്‍ പനയറക്കോണം കോളനിയില്‍ വാരിക വിതരണം ചെയ്യുമ്പോള്‍ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റു കൂടിയായ വാര്‍ഡ് മെംബര്‍ തടഞ്ഞു. വിവരമറിഞ്ഞ് സഹപ്രവര്‍ത്തകരായ പ്രേമിതയും ശാന്തിപ്രിയയും അവിടെയെത്തി. മൂവരുടെയും കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന വാരികയുടെ 250ഓളം പ്രതികള്‍ പിടിച്ചുപറിച്ചശേഷം അയാള്‍ പൂയപ്പള്ളി പൊലീസ്‌സ്‌റ്റേഷനിലെ എസ്.ഐയെ വിളിച്ചുവരുത്തി. തന്റെ സ്‌റ്റേഷന്‍പരിധിയില്‍ തീവ്രവാദ പ്രസിദ്ധീകരണം വില്‍ക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് എസ്.ഐ. അഭിലാഷ് ഒരു പത്രക്കെട്ടെടുത്ത് രാജുവിന്റെ തലയിലടിച്ചു. പിന്നീട് അയാള്‍ തറയില്‍ ചിതറിയ വാരികകളില്‍ അവരെക്കൊണ്ട് കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പിച്ചു.
ജൂലൈ 10ന് വാമനപുരം സ്വദേശി അനിലും വെഞ്ഞാറമൂട് സ്വദേശി രാഘവനും അയിരുകുഴി കണ്ണംകോട് അനിയുമായി വാരിക വിതരണത്തിന് ചിതറയിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ പഞ്ചായത്തംഗങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സി.പി.എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ അവരെ തടഞ്ഞു. ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എംകാര്‍ തീവ്രവാദികളായതുകൊണ്ട് അനിയുടെ വീട്ടില്‍ പുറത്തുനിന്ന് വരുന്നവര്‍ പഞ്ചായത്ത്പ്രസിഡന്റിന്റെ അനുമതി വാങ്ങണമെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു. അനിലിനെയും രാഘവനെയും മര്‍ദിക്കുകയും കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന വാരികയുടെ 80ഓളം കോപ്പികളും മൊബൈല്‍ഫോണും പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തശേഷം അവര്‍ കടയ്ക്കല്‍ പൊലീസ് സ്‌റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിച്ച് 'തീവ്രവാദികളെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്' എന്നറിയിച്ചു. പൊലീസെത്തി അവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. വീടുകളില്‍ അതിക്രമിച്ചു കയറി എന്നതാണ് അവര്‍ക്കെതിരെ ചുമത്തിയ കുറ്റം. രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തകര്‍ അവരുടെ ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വില്‍ക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ലെന്നും അതുകൊണ്ട് അതിന് ശ്രമിക്കരുതെന്നും പറഞ്ഞാണ് അടുത്ത ദിവസം മജിസ്‌ട്രേട്ടിന്റെ മുന്നില്‍ ഹാജരാക്കിയശേഷം അവരെ വിട്ടയച്ചത്.
രനുരാജ്, സിമു, അനിത, അജിത, ഷൈല എന്നിവര്‍ വാരിക വിതരണം ചെയ്യുമ്പോള്‍ 25ഓളം സി.പി.എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ പവിത്രേശ്വരം സൊസൈറ്റി മുക്കില്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി ആണുങ്ങളെ മടല്‍ വെട്ടി അടിക്കുകയും പെണ്ണുങ്ങളുടെ വസ്ത്രം വലിച്ചു കീറുകയും അടുത്തുള്ള റബര്‍ തോട്ടത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ 150ഓളം കോപ്പികളും 2,500ഓളം രൂപയും അക്രമികള്‍ പിടിച്ചു പറിച്ചു. ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഓടിരക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു.
കിളിമാനൂരിലെ അനില്‍ സ്ഥലവാസികളായ രാജേന്ദ്രന്‍, സുജാതന്‍ എന്നിവരുമൊത്ത് വാളകം തേവന്നൂരില്‍ വാരിക വിതരണം ചെയ്യുമ്പോള്‍ വിനോദ്, വിജയകുമാര്‍ എന്നിവര്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി മര്‍ദിക്കുകയും കൊട്ടാരക്കര പൊലീസിന് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ദിവസം മജിസ്‌ട്രേട്ടിന്റെ മുമ്പില്‍ ഹാജരാക്കി. അതിനടുത്ത ദിവസം മാത്രമാണ് അവര്‍ക്ക് ജാമ്യത്തില്‍ പുറത്തു പോകാനായത്.
ജൂലൈ 17ന് ഭൂതക്കുളത്ത് പ്രകാശിന്റെ വീട്ടില്‍ 95 പേര്‍ പങ്കെടുത്ത വായനക്കാരുടെ കൂട്ടായ്മ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പൊലീസ് സംഘമെത്തി പ്രകാശിനെയും ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം സംസ്ഥാന എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് അംഗം പ്രശാന്തിനെയും അറസ്റ്റു ചെയ്ത് പരവൂര്‍ പൊലീസ് സ്‌റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അറസ്റ്റിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞില്ല. തിരുവനന്തപുരം സ്വദേശിയായ പ്രശാന്ത് എന്തിന് കൊല്ലം ജില്ലയില്‍ വന്നുവെന്ന് ചോദിച്ചുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യലിനിടയില്‍ ഒരു പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥന്‍ 'ആള്‍ക്കാരെ വെട്ടിക്കൊല്ലുന്ന നീയൊക്കെ ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ഇറക്കി രക്ഷപ്പെടാമെന്ന് കരുതേണ്ട, ഒന്നിനെയും വെറുതെ വിടില്ല' എന്നിങ്ങനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. അറസ്റ്റു വിവരം അറിഞ്ഞ് ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എം പ്രവര്‍ത്തകര്‍ രാത്രി പൊലീസ്‌സ്‌റ്റേഷനു മുന്നില്‍ തടിച്ചുകൂടി. തുടര്‍ന്ന് രണ്ട് മണിയോടെ ഇരുവരെയും വിട്ടയച്ചു.

ആലപ്പുഴ ജില്ല
ചിറക്കര സ്വദേശി മോഹനന്‍ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ മാവേലിക്കര താമരക്കുളം പ്രദേശങ്ങളില്‍ 'സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷം' വിറ്റ് തിരികെപോകുമ്പോള്‍ പൊലീസ് തടഞ്ഞു. 'നീയൊക്കെ പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് എന്തിനു വരുന്നു' എന്ന് ചോദിച്ച് മോഹനനെ മാറ്റി നിര്‍ത്തി ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ബിനുവിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. ഒരു ദിവസം കസ്റ്റഡിയില്‍ വെച്ചശേഷമാണ് ബിനുവിനെ വിട്ടത്. ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വില്‍ക്കാന്‍ ഇനിയും ചെന്നാല്‍ കള്ളക്കേസില്‍ കുടുക്കുമെന്ന ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ് ഇരുവരെയും വിട്ടത്.

ഇടുക്കി ജില്ല
മാത്യൂസ്, തങ്കച്ചന്‍, രാജു എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകള്‍ നല്‍കുകയും വിജിലന്‍സ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ എന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ഒരാള്‍ ഉടുമ്പന്‍ചോല പ്രദേശത്ത് ദലിത്‌വീടുകളിലെത്തി വാരിക വാങ്ങരുതെന്ന് പറഞ്ഞു. കടയില്‍ കിട്ടുന്ന പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ മാത്രം വാങ്ങി വായിക്കാന്‍ അയാള്‍ ഉപദേശിച്ചു.

തൃശൂര്‍ ജില്ല
വെസ്റ്റ് കൊരട്ടിയിലെ അശ്വതി മാള കുരുവിളശ്ശേരി സെല്‍വരാജിന്റെ വീട്ടില്‍ വാരിക കൊടുക്കാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ സ്ഥലത്തെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവായ ലാലു തടയുകയും ബാഗിലും ശരീരത്തിലും ബോംബ് ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചശേഷം പൊലീസില്‍ ഏല്‍പിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ആരോടോ ഫോണില്‍ സംസാരിച്ച ശേഷം ഇനി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് വില്‍ക്കാന്‍ വരരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് അയാള്‍ അശ്വതിയെ വിട്ടയച്ചു.
ഈയിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് മുകളില്‍ കൊടുത്തത്. പൊലീസും സി. പി.എമ്മുകാരും ചേര്‍ന്ന് പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒരേസമയം ഒരേ വിധത്തില്‍ പെരുമാറുമ്പോള്‍ അത് യാദൃച്ഛികമാണോ മറ്റെവിടെയോ എടുത്ത തീരുമാനത്തിന്റെ നടപ്പാക്കലാണോ എന്ന ചോദ്യം അപ്രസക്തമല്ല. സി.പി.എമ്മിന്റെ എതിര്‍പ്പ് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഏറ്റവുമധികം ദലിത് വോട്ടുകള്‍ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി സി.പി.എം ആകയാല്‍ ഡി.എച്ച്.ആര്‍.എമ്മിന്റെ വളര്‍ച്ച ഏറ്റവുമധികം നഷ്ടമുണ്ടാക്കുക അതിനാകുമല്ലോ. എന്നാല്‍ ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ കോണ്‍ഗ്രസുകാരും ആര്‍.എസ്.എസുകാരും 'സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷ'ത്തിന്റെ വിതരണം തടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വലിയ പത്രമാപ്പീസില്‍ ഒരു കല്ലു വന്നുവീണാല്‍ പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം അപകടത്തില്‍ എന്ന് മുറവിളിക്കുന്ന ഉടമകളുടെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും സംഘടനകള്‍ നിയമവിധേയമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ചെറിയ പത്രത്തിന്റെ മേല്‍ ഭരണകക്ഷി പൊലീസിനെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന കടന്നാക്രമണം ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല.
വാളകത്തെ അറസ്റ്റിനെ തുടര്‍ന്ന് സ്വതന്ത്ര നാട്ടുവിശേഷത്തിന്റെ കോപ്പി പരിശോധിച്ച കൊട്ടാരക്കര എസ്.ഐ. മഞ്ജുലാല്‍ മഹസ്സറില്‍ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തി: 'എട്ടാം പേജു മുതല്‍ 13ാം പേജു വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളില്‍ ആര്‍.എസ്.എസ്സിനെയും ഹിന്ദു സമുദായത്തിലെ ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരെയും കുറിച്ച് മോശമായ രീതിയില്‍ പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ളതാകുന്നു'. കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്റെ പൊലീസ് ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ സംരക്ഷണം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുകയാണോ? പൊലീസ് സംരക്ഷിക്കുന്ന 'ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാര്‍ ആരൊക്കെയാണെന്നും അവരെ എത്ര ഉയരത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്താനാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ദയവായി വ്യക്തമാക്കണം.

(Madhyamam)

Chhattisgarh has reached West Bengal. The forces, the rapes, the resistance, and the State response: it’s an eerie replay

2010-07-24T10:20:00.000-07:00

BY TUSHA MITTAL

Wary A village woman peeps at patrolling security forces in conflict-ridden Lalgarh, West Bengal

Photo: AFP

Pover Wars

IF MAYA had been born in a city, you would have heard her name by now. You would have heard a quivering voice describing how she was flung onto a bed by a jawan sent to protect her. You would have seen a delicate old woman holding up trembling fingers to her forehead — a description of how she was raped at gunpoint.

But Maya has lived in the forests of West Bengal for 50 years, in a village called Sonamukhi. That has turned her into a different kind of citizen, invisible, easily ignored. Perhaps that is why she will never stir a nation’s collective consciousness — the same nation that was outraged over accusations of an IG raping a schoolgirl, Ruchika, in urban Chandigarh. Perhaps that is why it has been left to another group to take up her cause — PCAPA (People’s Committee Against Police Atrocities), that began as a movement against state repression, but which the West Bengal government claims is now a front for the CPI (Maoist). And that is why — whether PCAPA is what the State thinks it to be — the group has secured Maya’s firm support.

One year since Operation Lalgarh began, it seems the zone of conflict has shifted, moving from Lalgarh towards Jhargram subdivision. Jhargram first came to the fore when the Maoists attacked a police station in Sankrail. Some months ago, Jhargram was declared a new police district, given a new SP, and additional troops were sent in. Jhargram could now be on its way to becoming the new Lalgarh.

TESTIMONIAL

MAYA*, 50 On June 30, I returned from grazing the cows. A jawan dragged me into my house and pushed me onto the bed. He put a gun to my head and said he would shoot if I screamed for help. He raped me. My husband was in a room above, but I was too scared to yell for him

The village of Sonamukhi too is part of this new battle ground. Until two months ago, the PCAPA had no presence in Sonamukhi. Nor had the joint-forces ever raided the village. Now, the PCAPA has already helped villagers build their own road here. The reason why Sonamukhi is significant is because it shows that then group continues to expand despite the State’s crackdown. The State’s strategy of rendering the committee headless has yielded little result. Its first president Lalmohan Tudu was killed in what TEHELKA reported was a fake encounter, and its secretary Chhattradhar Mahato has been in Midnapore Jail, booked under the draconian UAPA act since November 2009. Yet, the committee claims to have approximately 20,000 active members and have 80 percent of conflict zone Bengal as it base, stretching over the three worst affected districts — West Midnapore, Purulia and Bankura. (Incidentally also Bengal’s poorest areas.)

The PCAPA runs a parallel government in the conflict zones with an astonishing ease. It is also fertile territory for the Maoists

This is further significant because PCAPA has been held responsible for the Gyaneshwari train derailment that killed atleast 120 people in West Bengal last month. The CBI has already arrested eight men including a mastermind named Bapi Mahato, a PCAPA member. It has named PCAPA spokesperson Asit Mahato and Central Committee member Umakanto Mahato as the other two most-wanted in this case. While investigators say that Bapi has confessed to his involvement in the incident, the PCAPA claims innocence. The Maoists have also denied involvement in this.

Last week, TEHELKA journeyed inside the PCAPA, visiting its strongholds and speaking to cadres. TEHELKA met PCAPA spokesperson Asit Mahato, 32, near his hideout in the forests of Jangalmahal. Before Mahato went underground, he was a supporter of the Jharkhand Party, which currently holds the Lalgarh assembly seat. Asit says his father was tortured by CPM goons in 1998 when he raised his voice against corruption by local CPM leader Anuj Pandey. That is what shaped Asit’s politics.

Rebels all
CBI most wanted Asit Mahato (Top) and Manoj Mahato (Bottom)

GREETING US in a pair of sunglasses, brown pants and a striped collar shirt, Asit laughed at his status as CBI’s most-wanted. “The PCAPA is not involved in the Gyaneshwari incident. We had no knowledge of this,” he said. “This has been done by the CPM to defame us. Everyone who has been arrested is a former CPM worker. Bapi was a CPM mole. The CBI has no evidence against me. They have declared Rs 1 lakh reward for me, so we have declared our own reward – 1 lakh each for 9 absconding CPM netas – Sushanto Ghosh, Lakhan Ghosh, Anuj Pandey, Prashanto Das, etc. We will also reward villagers who can bring us the real planners and perpetrators of the Gyaneshwari derailment.”

In many ways, PCAPA is at a crossroads, desperate to prove it has no links with the CPI (Maoist). The committee was formed in 2008 after the police tortured a tribal woman called Chidamani, almost blinding her, during anti-Naxal raids in Salboni. “Our primary demand was an apology from the SP. If he had done that, the andolan might have ended there. But now the public at large hates the police and the CPM. People want to live with dignity, for that we are ready to fight,” said Ajit Mahato, a PCAPA member who, like most, had to flee underground when the joint-operation began in June 2009.

As the joint operation flared up in Lalgarh and the Maoists offered to support PCAPA, there were several internal debates. Chhatradhar Mahato and Lalmohan Tudu walked the middle ground, meeting the Chief Election Commissioner before the general election, negotiating the release of an Assistant Sub-Inspector the Maoists had abducted.

After Chhattradhar’s arrest by policemen posing as journalists, Asit declared the group to be an armed militia. But now, he denies any use of arms by PCAPA. “We only declared that if needed we will use arms in self-defence, but have not done so yet,” he said. That may be a false claim since there are men with arms wandering around PCAPA strongholds.

Sources say there are differing schools of thought within the PCAPA. Some are in touch with Chhattradhar Mahato, letters have been exchanged, and the idea of a political party has been discussed. “We believe in democracy. We are not ruling out the idea of a political party,” Asit Mahato said.

While the hard line faction of PCAPA is comfortable with use of arms, the soft liners would rather that Chhattradhar Mahato contest an election, even if from within jail. That such a thought exists in the party could be seen in two ways. At worst, it could be a strategic move that has the backing of CPI (Maoist) while attempting to distance the PCAPA from them on the surface. At best, it is an indication that the CPI (Maoist) may have influence, but does not remote control the ‘front’. It is possible that the majority of the CPI (Maoist) recruitment in West Bengal is done from within the PCAPA. Yet, the PCAPA is not a banned outfit. The irony is that by treating it as such, the State is only pushing it further underground. “We are ready for talks. The State is not allowing us to come overground,” Asit said.

Even if Asit is caught, there will be new faces ready to take his place. Already younger, more confident leaders are emerging. During TEHELKA’S interview with Asit Mahato, the spokesperson said very little. All along, 26-year-old Manoj Mahato, a Central Committee member, sat by his side, whispering into his ear. He was only distracted when he received a phone call from Midnapore town. “What is my shirt size? Double XL? Or XL?” he asked other cadres before turning to us. “My lahver,” he grinned. “We will get married soon.”

Defiance Residents of Sonamukhi village gather to protest the alleged rapes by security forces

TESTIMONIAL

LOKHI*, 35
Two men pressed me down. They wanted to rape me but I held my knees together. I didn’t want to part them. I’m a married woman. I have selfrespect and dignity, which they stripped me of. They also stole Rs 1,500. I will identify those bastards. I want them hanged

IN THE distance, PCAPA’s new flag swayed in the wind. White represents peace, green for the forests, and a bow and arrow symbol represents the Adivasis. PCAPA is the first Maoist-backed outfit to have a flag. Walk around this PCAPA stronghold and it is easy to forget one is in a conflict zone. There is a PCAPA-run kitchen distributing hot rosogallas and jamun, a vast open field with cycles, motorbikes and cows, and a make-shift thatched roof dining area where all PCAPA workers eat together. Nearby, workers are busy building PCAPA’s first state of the art health center. It will have an operating room, an outpatient room, an office, and a room for the MBBS doctors and surgeons PCAPA plans to recruit. Already the PCAPA says it is providing basic health care in 26 health camps across Jangalmahal.

In Salboni block, it has built 50 small dams or water reservoirs from where canals can extend to irrigate fields. It has also built about 20 km road at the cost of Rs 47,000. In the village of Belasol, another PCAPA stronghold, Pradeep Mahato can now cultivate his five bigha plot three times a year. Earlier, he could only grow rice and harvest once. For 40 years, he depended on rain. “The land is so fertile, but there was no irrigation facility,” he says. PCAPA installed a water pump in the village at the cost of Rs 16,000, covered by collection Rs 100 from each the joint-forces. In a matter of minutes, villagers say about 500 armed men had surrounded the village.

The State pushed the PCAPA underground. Now, it can use justice to pull them out. It still has more tools than it chooses to use

Police sources said they raided the village because they had specific “human and technical intelligence” that CBI most-wanted Umakanto Mahato was hiding there. During the search operation, gun shots were heard from Kajol Mahato’s house. Police claim they were fired at by Maoists and PCAPA members hiding atop her house. They say the rebels escaped, but left two jawans severely injured. Locals contest this version and say the police entered the same house from two directions. Both search parties ended up firing at each other, injuring the jawans in the process.

While search operations proceeded through the day, villagers say the forces told the women to collect in the courtyard. “They separated the older women, asking us to wait at a different spot,” says Shayoni Mahato, 55. “Utho, Utho, bheetar chalo,” Shayoni says she saw the forces pointing to a few younger women. “When they began calling the married women into a room, I suddenly realised what their intention was,” she says.

TESTIMONIAL

UMA*, 30
The forces halted outside my door. They asked me if anyone was at home. I said no. Three of them pushed me in. They laid down the charpai and flung me on it. After they began to tear my clothes, I lost consciousness. One of them pressed himself upon me and raped me

As the forces dragged the women in, Shayoni ran to her daughter-in-law Soma, encircled her and refused to leave. “They beat me with a stick and threw me to the ground,” Shayoni says. “It was only after I told them that Soma is 5 months pregnant that they let her go.” Maya was also dragged into the room, her cupboards opened, and belongings searched. She says a jawan pulled a cheek and stole Rs 10,000 from her drawer. Her husband, a contractor, sells Sal leaves in Orissa. He had just returned the previous night with the money. What saved her from being raped was perhaps a photograph of a police contingent that fell out from a notebook. The jawan let her go after realising that her brother-inlaw was a constable.

On June 6, the villagers of Sonamukhi – led by local PCAPA members — marched to the Jhargram SDO’s office, C. Murugan. They detailed the incident and asked him to order an inquiry. Murugan constituted a special medical board. The next day six women underwent a swab test at the Jhagram hospital. Hospital sources said the swab samples have been sent to the SDO office. Since the swabs were taken more than 24 hours after the incident, the medical board has recommended that they be sent to the FSL lab in Kolkata. However, no police case has yet been registered.

BUT A troubling revelation complicates this story of rape. In all, eight women in Sonamukhi allege rape. TEHELKA met five women, of which two said they had been beaten but not raped. Significantly, in hushed whispers one of them spoke of how villagers were insisting she had been raped. “I was taken to the fields, encircled by a group of men and beaten so hard, I can’t bend down to collect water. Maybe they had intentions to rape me, but they were called away. I’ve told the local PCAPA leaders that I have not been raped,” said Kajol Mahato. Yet, the PCAPA alleges otherwise. The local leaders took these women, Kajol included, to the SDO’s office. “We have no knowledge of such an exaggeration. This is the first we are hearing of this. We will look into it,” a PCAPA Central Committee member said when confronted.

While this could be read as mere propaganda from the PCAPA, it would be wise not to dismiss it as such. The villagers march into an SDO’s office is a window of opportunity for the State. If the government is able to order an independent inquiry into these rape allegations, it would strengthen those in the PCAPA who believe in democracy. If it doesn’t, it will give more ammunition to the hardliners. The State first pushed the PCAPA underground; it can now use justice and democracy to pull them out. A year into Operation Lalgarh, the State still has more tools than it chooses to use.

PHOTOS: PINTU PRADHAN

From Tehelka Magazine, Vol 7, Issue 30, Dated July 31, 2010

Bullets. Bodies. Land. Corporations. A big firm zeroes in on farm land for a thermal plant, and the villagers resist because it’s all they have

2010-07-24T10:07:00.000-07:00

THIS IS what happens when land, wetland at that, becomes the heart of battle, in this case the seaside village of Sompeta, 120 km from Srikakulam town. The Hyderabad-based Nagarjuna Construction Company (NCC) picks 1,100 acres of wetland here to build a thermal plant. The villagers object. On 14 July, they come to protest. Facing them are 200 NCC workers with blue ribbons and wielding lathis. Around 200 police personnel wait with batons, shields and helmets. The slogans begin: “Go back NCC”. Curses rent the air. The police respond with a lathicharge, and the blue ribbons join them. The villagers retreat, and return after two hours. Men and women, young and old, with bamboo sticks and tree branches. Teargas shells are fired, which are useless in the water-filled fields. The villagers surround the police and come charging, destroying tents, tearing banners and thrashing the constables who cannot run. In their rage, the villagers snatch at media cameras and pounce on reporters. Then, suddenly, there is gunfire. Sub-Inspectors aim their service revolvers at the villagers. Joga Rao, a 40-year-old farmer, falls, shot by Sub-Inspector K Ashoke Kumar. The villagers around Rao start yelling for help. A cameraperson from TV9, Anil Kumar, tries to put Rao on his motorcycle. Just then, someone hits Kumar on his head. Another villager, G Krishnamurthy, 54, is also shot. Later, at the mandal hospital, where the injured are being treated, a man suspected of being a police mole is beaten up. The crowd now starts targeting the media, whom they accuse of siding with the NCC. The madness continues into the night — an NCC office is burnt, and local politicians are attacked. The next day comes the news: environmental clearance to the NCC plant has been withdrawn.

KUNAL MAJUMDER IN SRIKAKULAM, ANDHRA PRADESH
(Tehelka)

(Slide Show)

ദാരിദ്ര്യമേ ഉലകം : വി എസ് സനോജിന്റെ ലേഖനം

2010-07-23T08:48:00.000-07:00

''poverty is the worst form of violence''
mahatma gandhi

ഇന്ത്യയിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലേയും ദാരിദ്ര്യം ചില ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലേതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലാണെന്ന വാര്‍ത്ത രാജ്യം പുരോഗതിയിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികള്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങള്‍ക്കും ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. ആഗോള വികസന സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചാ നടപടികളും ശക്തമായി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്ന ഇന്ത്യയ്ക്കും 1990-കള്‍ക്ക് ശേഷം സ്വീകരിച്ച വികസന കാഴ്ച്ചപ്പാടുകള്‍ക്കും തത്വത്തില്‍ എതിരാണ് ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടെന്ന് തന്നെ പറയേണ്ടിവരും. ഗ്രാമങ്ങളിലെ വികസനം പുറകോട്ടുപോകുകയും നഗരം വികസിച്ച് വീര്‍പ്പുമുട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യമാണ് പുത്തന്‍ സാമ്പത്തിക പരിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്നതെന്ന ഒരു വിഭാഗം സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധരുടെ നിരീക്ഷണം ശരിവെക്കുന്നതാണ് യു.എന്‍.ഡി.പിയുടെ ഈ റിപ്പോര്‍ട്ട്.

ബിഹാര്‍, മധ്യപ്രദേശ് അടക്കമുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ദാരിദ്ര്യവും അരക്ഷിതാവസ്ഥകളും കൊണ്ട് വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്ന കോംഗോ അടക്കമുള്ള ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളേക്കാള്‍ പുറകിലാണെന്നാണ് ഈ കണക്ക് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. യു.എന്‍.ഡി.പിയുടെ 2010-ലെ ഹ്യൂമന്‍ ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഇരുപതാമത് വാര്‍ഷിക റിപ്പോര്‍ട്ടിലേതാണ് ഈ വിവരങ്ങള്‍. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയ്ക്ക് വേണ്ടി ഓക്‌സ്‌ഫോര്‍ഡ് പോവര്‍ട്ടി ആന്റ് ഹ്യൂമന്‍ ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഇനിഷ്യേറ്റീവ് (ഒ.പി.എച്ച്.ഐ) ആണ് സര്‍വെ നടത്തിയത്. എം.പി.ഐ അഥവാ ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യസൂചിക (മള്‍ട്ടി ഡിമന്‍ഷണല്‍ പോവര്‍ട്ടി ഇന്‍ഡക്‌സ്) പ്രകാരം 55.4 ശതമാനമാണ് ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തോത്. ശരാശരി ദാരിദ്യം 53.5 ശതമാനവും.

അതായത് വിവിധ സാമൂഹ്യ ഘടകങ്ങളുടെ സൂചകമാക്കി ദാരിദ്ര്യത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന കണക്കാണിത്. കേരളമാണ് ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തോത് ഏറ്റവും കുറവുള്ള ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനമെന്നും സൂചികയില്‍ പറയുന്നു. ഗോവയിലും പഞ്ചാബിലുമാണ് കേരളം കഴിഞ്ഞാല്‍ ദാരിദ്ര്യം കുറവുള്ളത്. ഗോവയില്‍ 21 ഉം പഞ്ചാബില്‍ 26.2 ശതമാനവുമാണ് ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തോത്. ഇന്ത്യയുടെ ആകെ ദാരിദ്ര്യതോത് 55 ശതമാനമാണെങ്കില്‍ കേരളത്തിലേത് 15.9 ശതമാനമാണ്. ബിഹാര്‍-81.4, ജാര്‍ഖണ്ഡ്-77, ഛത്തീസ്ഗഡ്-71.9, ഉത്തര്‍പ്രദേശ്-69.9, പശ്ചിമബംഗാള്‍-58.3, ഒറീസ-64, രാജസ്ഥാന്‍-64.2 എന്നിങ്ങനെയാണ് കണക്കുകള്‍. 10 സൂചകങ്ങള്‍ എടുത്താണ് സര്‍വെ നടത്തിയത്. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ജീവിതനിലവാരം എന്നിവയാണ് ഇതിലെ മുഖ്യമാനകങ്ങളായി സ്വീകരിച്ചത്.

കുടുംബങ്ങളുടെ പരിതസ്ഥിതി, കുട്ടികളുടെ മരണനിരക്ക്, പോഷകാഹാരനില, വീടുകളിലെ വൈദ്യുതീകരണം, ശുദ്ധജല ലഭ്യത, സ്വത്ത് വിവരം, ഉപയോഗിക്കുന്ന പാചക ഇന്ധനം, കുടിവെള്ളം, ശുചിത്വം, വീടിന്റെ നിര്‍മ്മാണരീതി (തറ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് ഏത് രീതിയില്‍) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥാ വിശേഷങ്ങളെയാണ് സംഘം പഠനവിധേയമാക്കിയത്. ഗ്രാമങ്ങളിലെ അവസ്ഥ നഗരങ്ങളിലേതുമായി താരതമ്യപഠനവും നടത്തി. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ദാരിദ്ര്യമുള്ള കുടുംബങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന സംസ്ഥാനം ഉത്തര്‍പ്രദേശ് ആണെന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ നിന്ന് വ്യക്തം.

രാജ്യത്തെ മൊത്തം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ 21 ശതമാനവും ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ ആണ്. രാജ്യത്തെ മൂന്നാമത്തെ ദരിദ്ര സംസ്ഥാനം പശ്ചിമബംഗാളും. ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ജാതി-വംശ-വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരവും പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇതുപ്രകാരം മൊത്തം ജനസംഖ്യയിലെ പട്ടികവര്‍ഗക്കാരില്‍ 81.4 ശതമാനവും ദരിദ്ര്യരാണ്. 59.2 ശതമാനമാണ് ശരാരരി ദാരിദ്ര്യനിരക്ക്. ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യമായ കോംഗോയിലെ കണക്കും മധ്യപ്രദേശിലെ കണക്കും റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പ്രത്യേകമായി എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ദക്ഷിണേഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളേക്കാള്‍ മുന്നിലാണ്. അതായത് ആഫ്രിക്കയിലെ 23 രാജ്യങ്ങളിലെ മൊത്തം കണക്കെടുത്താല്‍ ഇത് ഇന്ത്യയിലെ എട്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തോതിനേക്കാളും കുറവാണെന്ന് ചുരുക്കം. എന്നാല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ പല ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും സാങ്കേതിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ ഉണ്ട്. ഇന്ത്യയില്‍ ഇത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അത്രയധികവുമില്ല, ആഫ്രിക്കയെ അപേക്ഷിച്ച്. അതിനാല്‍ ഈ ശതമാനക്കണക്കുകളില്‍ നേരിയ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വരാമെന്നും സര്‍വെയില്‍ പറയുന്നു.

ദരിദ്രരില്‍ തന്നെ 40 ശതമാനത്തോളം പേര്‍ കടുത്ത പോഷകാഹാരക്കുറവിനെയും നേരിടുന്നു. ബംഗ്ലാദേശില്‍ മൊത്തം ജനസംഖ്യയില്‍ 58 ശതമാനവും പാകിസ്താനില്‍ 51 ശതമാനവും പേര്‍ ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെയാണ്. 1997 മുതല്‍ 2005 വരെയുള്ള കാലയളവാണ് റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ പഠനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്. എത്യോപ്യയില്‍ 90 ശതമാനം ജനങ്ങളും ദരിദ്രരാണ്. ഇതില്‍ തന്നെ 39 ശതമാനം കടുത്ത ദാരിദ്ര്യം നേരിടുന്നു.

ജോര്‍ജ് വാഷിങ്ടണ്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ഇക്കണോമിക്‌സ് ആന്റ് ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ അഫയേഴ്‌സ് പ്രൊഫസര്‍ ജെയിംസ് ഫോസ്റ്റര്‍, ഓക്‌സ്‌ഫോര്‍ഡ് പോവര്‍ട്ടി ആന്റ് ഹ്യൂമന്‍ ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഇനിഷ്യേറ്റീവ് ഡയറക്ടര്‍ ഡോ. സബിന ആല്‍ക്കിരെ തുടങ്ങിയവരാണ് പഠനത്തിന് മുഖ്യ മേല്‍നോട്ടം വഹിച്ചത്. ഇന്ത്യയടക്കമുള്ള രാജ്യങ്ങളില്‍ അടിസ്ഥാന മേഖലകളുടെ വികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ വിഭവസമാഹരണത്തിലും സാമ്പത്തികാസൂത്രണത്തിലും വരുത്തേണ്ട മാറ്റം കൊണ്ടുമാത്രമേ ഈ അവസ്ഥ പരിഹരിക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂവെന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന നിര്‍ദേശങ്ങളിലുണ്ട്.

രാജ്യങ്ങള്‍ക്കിടയിലുള്ള സാമ്പത്തിക വൈരുധ്യങ്ങളും റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ വ്യക്തമാണ്. ഇന്ത്യന്‍ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞനും നോബല്‍ സമ്മാനജേതാവുമായ അമര്‍ത്യസെന്നിന്റെ വാക്കുകള്‍ ആമുഖമായി ചേര്‍ത്താണ് റിപ്പോര്‍ട്ട് തുടങ്ങുന്നതുതന്നെ. റിപ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കുന്നത് ലോകത്തെ ദാരിദ്ര്യം സംബന്ധിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ചിത്രമാണെന്ന് യു.എന്‍.ഡി.പി. വക്താവ് വില്യം ഓര്‍മെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നെയ്‌റോബിയും ഡൊമിനിക്കന്‍ റിപ്പബ്ലിക്കും തമ്മില്‍ ദാരിദ്ര്യനിരക്കില്‍ കാര്യമായ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും കെനിയയിലെ വടക്കുകിഴക്കന്‍ ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെ ദാരിദ്ര്യവും ശക്തമാണ്. ആഭ്യന്തര സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍, കുട്ടികള്‍ക്കും സ്ത്രീകള്‍ക്കുമെതിരായ കയ്യേറ്റങ്ങള്‍ എന്നിവയും പഠനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലോകജനസംഖ്യയുടെ 78 ശതമാനം ജനങ്ങളെ പഠനത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത് 104 രാജ്യങ്ങളെയാണ് ഇവര്‍ പഠനവിധേയമാക്കിയത്. ഇതില്‍ തന്നെ 50 രാജ്യങ്ങളില്‍ വിശദമായ പഠനം നടത്തി. ഏകദേശം 500 കോടി ജനങ്ങളെ സര്‍വെയുടെ പരിധിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി.

ഓരോ കുടുംബത്തിന്റേയും മൊത്തം വരുമാനത്തെ പ്രത്യേകമായി കണക്കിലെടുത്ത് പഠിക്കുമ്പോള്‍ (ഗാര്‍ഹിക വരുമാനം) പല രാജ്യങ്ങളിലും ഇത്തരം വരുമാനങ്ങളില്‍ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ ഉള്ളതായാണ് റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നത്. അതായത് തുര്‍ക്കി, പാകിസ്താന്‍, ഈജിപ്ത്, മൊറോക്കോ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഇത്തരം ആദായത്തില്‍ നേരിയ കുറവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ താന്‍സാനിയ, നിക്വരാഗോ, ഉസ്‌ബെക്കിസ്താന്‍, വിയറ്റ്‌നാം, ചൈന എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഈ താഴ്ച്ചയെ പരിഹരിച്ചുവരുന്നുണ്ടെന്നും റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നു.

ലോകത്തെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ അവസ്ഥാഭേദങ്ങളുടെ ഒരു വ്യാഖ്യാനമോ പഠനമോ മാത്രമായി ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടിനെ വിലയിരുത്തുന്നവരുണ്ടാകാം. ലഭ്യമായ ഡാറ്റകളുടെ (വിവരങ്ങള്‍) അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രം നടത്തിയ പഠനമായും പല ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും വിവരങ്ങള്‍ ലഭിക്കാനുള്ള സാങ്കേതിക തടസ്സങ്ങളും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങള്‍ തന്നെ സത്യസന്ധമായ വിവരങ്ങളോ എന്നതും സര്‍വെയുടെ കൃത്യമായ ഫലത്തെ വിമര്‍ശന വിധേയനാക്കാന്‍ ഉതകുന്നതാണ്.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം വസ്തുതാപരമായി സത്യമാണെന്നുതന്നെ പറയേണ്ടിവരും. ആഗോളവല്‍ക്കരണത്തിന് ശേഷം ആഫ്രിക്കന്‍-തെക്കന്‍ ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെ നഗര-ഗ്രാമ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വന്നുചേര്‍ന്നിട്ടുള്ള സാമ്പത്തിക അസ്ഥിരതയും സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങളുമാണത്. ഇന്ത്യയിലെ അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്ത്യക്കാരായ കോടീശ്വരന്‍മാരുടെ എണ്ണം വര്‍ധിച്ചുവരികയാണെന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ക്കും വാര്‍ത്തകള്‍ക്കുമിടെയാണ് ദാരിദ്ര്യത്തെ സംബന്ധിച്ച പുതിയ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ കോടീശ്വരന്‍മാരുടെ എണ്ണത്തില്‍ 2008-09 ല്‍ ഉള്ളതിനേക്കാള്‍ ഏതാണ്ട് പകുതിയോളം വര്‍ധനവ് 2010 ല്‍ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് പുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ നിന്ന് ലഭ്യമാകുന്ന വിവരം.

യൂറോപ്യന്‍ കോടീശ്വരന്‍മാരുടെ എണ്ണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്തതാണ് ഫിനാന്‍ഷ്യല്‍ ടൈംസ് പുറത്തുവിട്ട ഈ കണക്ക്. ക്യാപ് ജെമിനിയും മെറിള്‍ ലിഞ്ച് വെല്‍ത്ത് മാനേജ്‌മെന്റും ചേര്‍ന്ന് തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോര്‍ട്ടിലെ വിവരമാണിത്. അതായത് ആഗോളതലത്തില്‍ 17.4 ശതമാനമാണ് കോടീശ്വരന്‍മാരുടെ എണ്ണത്തിലുള്ള വര്‍ധന.

2007-08 ല്‍ ഇത് 14.6 ശതമാനമായിരുന്നു. ഓരോ മേഖലയില്‍ പ്രത്യേകമായെടുത്തതിന്റെ കണക്കിലാണ് ഇന്ത്യന്‍ കോടീശ്വരന്‍മാരില്‍ 50 ശതമാനത്തിന്റെ വര്‍ധനയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നത്. ഹോങ്‌കോങില്‍ ഇത് 104.4 ശതമാനമാണ്. ഇതിനര്‍ത്ഥം പാവപ്പെട്ടവന്‍ കൂടുതല്‍ ദരിദ്രനാവുകയും പണക്കാരന്‍ കൂടുതല്‍ സമ്പന്നനാകുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹ്യാവസ്ഥ രൂക്ഷമാകുന്നു എന്നതാണ്. ഇത്തരത്തില്‍ നഗര-ഗ്രാമ അന്തരങ്ങളുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ പരിച്ഛേദമായി തന്നെ യു.എന്‍.ഡി.പിയുടെ ഹ്യൂമന്‍ പോവര്‍ട്ടി ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഇന്‍ഡക്‌സിന്റെ ഈ ഇരുപതാം വാര്‍ഷിക പതിപ്പിനെ കാണേണ്ടിവരും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല.

( മാതൃഭൂമി )

Gujarat RTI activist killed in Ahmedabad

2010-07-21T13:18:00.000-07:00

Ahmedabad: Right to Information (RTI) activist Amit Jethwa was killed on Tuesday evening near the Gujarat High Court by unidentified men. Ahmedabad police official said that some unidentified men on a motorcycle fired at Jethwa killing him.

Jethwa was reportedly coming out of a building after meeting his lawyer and about to enter his vehicle when he was fired upon. Even though he was hit in the abdomen by the bullets, he tried to grapple with his assailants, who fled from after leaving behind their motorcycle.

Police inspector HM Kundaliya said Jethwa died on the spot after he was shot. "His body was being sent for postmortem and search for the assailants was on," Kundaliya said.

He had filed several petitions in the Gujarat High Court against the forest department and had also filed a a public interest litigation (PIL) on the illegal mining in the Gir forests of Junagadh district which is considered the last abode of Asiatic lions in the world.

Police say they are investigating the murder with an open mind.

"As yet, we are not aware of it but whatever comes out in the investigation.. We are checking all aspects,"says Satish Sharma, Joint Commissioner of Police, Ahmedabad

Jethwa was also the president of Gir Nature Youth Club.

(ibnlive)

Govt policies causing rise in extremism: SC

2010-07-21T13:13:00.000-07:00

New Delhi: The Supreme Court has come down heavily on the government of India for its land acquisition policies saying that they have given rise to extremism in various parts of the country.

While delivering verdict on Tuesday in a case pertaining to acquisition of land by Mahanadi Coal Fields Ltd in Sundargarh district of Orissa in 1987, the apex court was critical of the government's land acquisition policies and held it partially responsible for the rise of extremism.

For the last 23 years, the Mahanadi Coal Fields Ltd. had not paid a single penny as compensation to the original land owners. The court also directed the Centre to compensate the affected parties in the case.

Before parting with the judgement, the court made a very pertinent observation saying that this was not just one case but in many land acquisition cases they have seen that the Government's land acquisition policies were faulty.

(ibnlive)

'My son sold veggies to cops, but they killed him'

2010-07-20T09:40:00.001-07:00

BIJAPUR (Chhattisgarh): A 15-year-old boy who sold vegetables in Awapalli, a small town of Bastar, was killed by a CRPF patrol party late night on June 3 this year. "He was a member of the Naxal Sangam and was planting a bomb when he was killed,'' says V P Chauhan, the officer in charge of Awapalli police station.

But two facts make closure difficult for Unga Ooyam, the boy's father. One, the policemen who killed his son, Lalu, knew him well. "Wo mere bete se hi to nimbu khareedte thhey (they used to buy lemons from my son). Worse, once they killed him, they called Lalu a Naxal. My son was a devout follower of the Shivananda Ashram at Gumargunda. How can a spiritual boy be a violent Naxal?''

Bastar is witnessing both a violent conflict between Maoists and security forces, and a parallel clash between human rights groups and the state. Human rights activists have accused the security forces of killing innocent people in the conflict. The police, in turn, allege the activists are running a campaign on behalf of Maoists to besmirch their reputation.

But Lalu's case is free of this politics. It was not an activist, but many of town's residents who walked up to this correspondent in the muddied rain swept market of Awapalli, sharing their torment over Lalu's killing, vouching for his innocence.

Ahead on the street, at the camp that houses both the police station and the C company of CRPF's 168 Battalion, records state that the boy killed in the CRPF operation on June 3, 2010, was a Naxal Sangam member. The sequence leading to his killing is detailed: A bus carrying supplies for a CRPF camp was intercepted and looted by Maoists near the village of Murdunda. A party headed by CRPF inspector Kalyan Singh went out to comb the area at night. Maoists fired at it. As the CRPF returned fire, the policemen saw a figure running away. They shot at it. Once the firing ended, the party recovered the body of the boy and an IED weighing 10 kgs, says Chauhan, police station in charge.

Unga says his son was sleeping in Murdunda village that night, as a stopover on way to their native village Tekmetla. Lalu wanted to relieve himself and asked his cousin to accompany him to the fields, but when his cousin refused, he stepped out alone.

"Next morning, as the townspeople saw his corpse being carried into the police station, they alerted me. I walked in and saw it was indeed my son lying dead. The police said, `Aapka beta Naxali mutbhed mein maraa gaaya (your son was killed in a Naxal encounter)'.'' It came as a shock to Unga when he found out the police had labelled Lalu a Maoist.

"If this is indeed true, it reflects the complete demoralisation and loss of integrity of the police in Chhattisgarh,'' says Ajai Sahni, executive director, Institute of Conflict Management.

"It's likely the boy was a Sangam member. Why else would he be found at the site with explosives?'' said Avinash Mohanty, SP of Bijapur. "But the case is still under investigation.'' Privately, CRPF officers concede they are operating under extreme stress in Bastar, and "mistakes'' could take place.

But security experts say it is wiser for the counter-insurgency forces to own up to accidental civilian killings as "regrettable deaths'', since a move to conceal or distort the truth further alienates the people.

(Times of India)

അട്ടപ്പാടി ആദിവാസികള്‍ക്ക് പുതിയ ചാനല്‍

2010-07-20T08:25:00.000-07:00

പാലക്കാട്:അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസികള്‍ക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം ഭാഷയായ ഇരുള ഭാഷയില്‍ വാര്‍ത്ത ലഭ്യമാക്കുന്നതിന് ചാനല്‍ ആരംഭിച്ചു.
ചാനലായ ‘ചാനല്‍ പ്ലസി’ലെ വാര്‍ത്താ അവതാരകയായി നായ്ക്കര്‍പാടി ഊരിലെ കാളിയും കൂട്ടായി രങ്കമ്മയുമുണ്ട്.
ആഴ്ചയില്‍ രണ്ട് ദിവസമായി എട്ടു ബുള്ളറ്റിനുകളാണ് കാളിയും രങ്കമ്മയും ചേര്‍ന്ന് വാര്‍ത്ത അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ആദിവാസികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട
പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കാണ്‌ വാര്‍ത്തയില്‍ പ്രാമുഖ്യം.‘നമത്ത്‌ ഊര്‌ സേതിക’ അഥവാ നമ്മുടെ ഊരിലെ വാര്‍ത്തകള്‍ ക്ക്‌ വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുന്നതും
തയാറാക്കുന്നതും അഭ്യസ്‌ത വിദ്യരായ ആദിവാസികള്‍ തന്നെയാണ്‌.മന്ത്രി ബിനോയ്‌ വിശ്വമാണ് ബുള്ളറ്റിന്‍ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. എല്ലാ ഊരുകളിലും സര്‍ക്കാര്‍ വക ടെലിവിഷനുകള്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ളതിനാല്‍ സ്വന്തം നാട്ടിലെ വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കാന്‍ പ്രേക്ഷകരും കുറവല്ല. ഇതുവരെ മലയാളത്തില്‍ മാത്രം വാര്‍ത്ത കേട്ടിരുന്ന ഇവര്‍ക്ക്‌ ലിപി പോലുമില്ലാത്ത തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭാഷയില്‍ കൂടി വിവരങ്ങള്‍ അറിയാനുള്ള അവസരമാണ്‌ ചാനല്‍ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്‌.

(kerala bhooshanam)

8 Indian states have more poor than 26 poorest African nations

2010-07-19T12:34:00.000-07:00

LONDON: Acute poverty prevails in eight Indian states, including Bihar, Uttar Pradesh and West Bengal, together accounting for more poor people than in the 26 poorest African nations combined, a new 'multidimensional' measure of global poverty has said.

The new measure, called the Multidimensional Poverty Index (MPI), was developed and applied by the Oxford Poverty and Human Development Initiative with UNDP support.

It will be featured in the forthcoming 20 th anniversary edition of the UNDP Human Development Report.

An analysis by MPI creators reveals that there are more 'MPI poor' people in eight Indian states (421 million in Bihar, Chhattisgarh, Jharkhand, Madhya Pradesh, Orissa, Rajasthan, Uttar Pradesh, and West Bengal) than in the 26 poorest African countries combined (410 million).

The new poverty measure that gives a multidimensional picture of people living in poverty, and is expected to help target development resources more effectively, its creators said.

The MPI supplants the Human Poverty Index, which had been included in the annual Human Development Reports since 1997.

The 2010 UNDP Human Development Report will be published in late October, but research findings from the Multidimensional Poverty Index were made available today at a policy forum in London and on line on the websites of OPHI and the UNDP Human Development Report.

The MPI assesses a range of critical factors or 'deprivations' at the household level: from education to
health outcomes to assets and services.

Taken together, these factors provide a fuller portrait of acute poverty than simple income measures, according to OPHI and UNDP.

The measure reveals the nature and extent of poverty at different levels: from household up to regional, national and international level.

This new multidimensional approach to assessing poverty has been adapted for national use in Mexico, and is now being considered by Chile and Colombia.

"The MPI is like a high resolution lens which reveals a vivid spectrum of challenges facing the poorest households," said OPHI Director Dr Sabina Alkire, who created the MPI with Professor James Foster of George Washington University and Maria Emma Santos of OPHI.

The UNDP Human Development Report Office is also joining forces with OPHI to promote international discussions on the practical applicability of this multidimensional approach to measuring poverty.

(Times of India)

ഡ്രീംസ്‌ പറയുന്നത്

2010-07-18T13:24:00.000-07:00

പറയാന്‍ മറന്ന
പറയാതിരുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍
കേള്‍ക്കേണ്ടിയിരുന്ന
കേള്‍ക്കാത്ത വാര്‍ത്തകള്‍

പത്ര പ്രവർത്തകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് അന്വേഷിക്കണം - യുണെസ്കോ

2010-07-18T08:48:00.000-07:00

ÈcâçÏÞVAí: æÉÞÜàØí æÕ¿ßÕÏíMßW ¦dtÏßW ÎÞçÕÞÏßØíxí çÈÄÞÕí æºùáµáùß øÞ¼íµáÎÞV ®K ¦ØÞÆßæÈÞM¢ ÉdÄdÉÕVJµX çÙ¢ ºdw ÉÞæm æµÞÜïæM¿ÞÈß¿ÏÞÏ ØÞÙºøcæJMxß §LcX ¥ÇßµãÄV ¥çÈb×ßAÃæÎKá ÏáæÈØíçµÞ ÁÏùµí¿V ¼ÈùW æ®ùßÈ æÌÞAÞçÕÞ ¦ÕÖcæMGá.
¥ÍßdÉÞÏ ØbÞÄdLcÕá¢ ÉdÄØbÞÄdLcÕá¢ Ø¢øfßAÞX ºáÎÄÜÏáU Ïá®X ¯¼XØßµâ¿ßÏÞÃá ÏáæÈØíçµÞ.

ÎÞçÕÞÏßØíxí çÈÄÞÕáÎÞÏß ¥ÍßÎá¶¢ È¿JÞX çÉÞÏ ÉÞæm ÕcÞ¼ ¯xáÎáGÜßÜÞÃá æµÞÜïæMGæÄKá¢ Ø¢Øí@ÞÈ ¥çÈb×ÃJßW ÕßÖbÞØÎßÜïÞJÄßÈÞW Ø¢ÍÕæJMxß çµdw¢ ¥çÈb×ßAÃæÎKá¢ ¥çgÙJßæa ÍÞøc ÌÌßÄ ¦ÕÖcæMGßøáKá. ÉâVÃ ¥çÈb×Ã¢ È¿JáæÎKí ¦dt ¦ÍcLøÎdLß çÈøæJ ÉùEßøáKá.’ÈÏß ÆáÈßÏ, ’ææÆÈßµí ¼Þ·øY Äá¿BßÏ ÉdÄB{ßW ®ÝáÄßÏßøáK ÉÞæm §ì ÎÞØ¢ øIßÈÞÃá æµÞÜïæMGÄí.

(malayala manorama)

NAPM condemns the brutal killings and lathicharge on Srikakulam villagers

2010-07-17T13:01:00.000-07:00

NAPM welcomes quashing of Sompeta Thermal Plant Environmental Clearance by NEEA and SHRC Order calling for withdrawal of police and explanation by Collector

Government must scrap PCPIR Proposal and consult people first

National Alliance of People’s Movements strongly condemns the brutal firing of three villagers and ruthless lathi-charge on hundreds of peaceful protesters in the Sompeta Mandal of Srikakulm district, resisting the Thermal Power Project by the Nagarjuna Construction Company, which is to prove a major threat to the livelihoods of hundreds of farmers, fish workers and rural artisans and also irreversibly destroy the fragile ecology in the region.

It is clear that the act of unjust provocation and violence has been the working of the goons let out by the company and the police administration. With a situation of life and death confronted by them, yet determined to save their lands and livelihoods, the people faced the police, but were subjected to severe lathicharge and many villagers, including women and leading persons of the struggle like Krishnamurthy, were overpowered by the police and thrashed on the road. It is also reported that one woman was molested during the altercation.

Responding to an urgent petition filed before it by S. Jeevan Kumar of Human Rights Forum, Justice B. Subhashan Reddy of the A.P. Human Rights Commission yesterday directed the state administration to immediately (within 10 minutes) withdraw the two-thousand strong police force deployed in the area to silence the people’s voices. It also directed the District Collector to furnish a detailed report on the entire issue by July 16th. After yesterday’s killings and brutality, another petition has been filed before the Human Rights Commission today by NAPM and other groups.

National Convenors of NAPM including Medha Patkar, Sandeep Pandey and others activists like Shankar Sharma have strongly reacted to the brutality unleashed on the nature-based communities and shall visit the area soon to express solidarity with the people and stand by their side in their assertion for participatory development and livelihood with dignity. Due to the SHRC intervention and wide-spread support to the people’s struggle, the police has dared not detain any one in its custody. Along with many democratic organizations, NAPM (A.P.) has called for a Dharna at Indra Park in Hyderabad on 17th July to denounce the indefensible firings and a team including activists Ramakrishnam Raju, Ajay Kumar and Ratnam shall visit the place on the 18th July.

The silver lining amidst this dismal scenario is that the National Environment Appellate Authority (NEAA) today quashed the environment clearance granted to the Sompeta Thermal Power Plant citing “concealment of information and non-disclosure with respect to the nature of the land” as the reasons. The NEAA also directed that “no new power project be approved in the State of Andhra Pradesh till a survey of all wetlands is completed”.

When the case was listed before the NEAA yesterday, the atrocities were immediately brought to its notice, since the firing was on even at the time of the hearing. Mr. ADM Rao, representing NCC stated that the company was only trying to ‘demarcate the boundaries’ and assured that he will immediately direct the company to stop all construction. It is an act of gross misrepresentation that the agro-rich Sompeta Beela and the surrounding villages have been shown as a barren, degraded waste land and without any ecological value.

The people and the locals are deeply anguished by the events, but have expressed their resolve to strengthen their ‘satyagraha’ and not to budge even by an inch to give away their lands, their beela and their eco-rich life system. The statement by the state government that the people should not come in the way of development is ridiculous and highly unacceptable. If development is to flow from the barrel of the gun and be guided by lathis, resulting only in large scale displacement, destruction of livelihoods and ecology, threatening agricultural sustainability and food security, is such development really needed, the people ask? While on the other hand, the State is the main cause of the soaring inflation, putting the ordinary people to intense distress.

It is also unfortunate that leaders of major political parties who did not, for once, respond meaningfully to the peaceful struggle of the people in Sompeta for almost two years are now trying to show sympathy on the dead bodies, which is nothing more than a vote-gathering exercise. It is also a known fact that the NCC itself, as is the case with many corporate majors, has strong political links with some of these parties and it could not have had its way, without political patronage.

We hope the politicians will not play politics in this hour of pain, but will use this as an opportunity to realise how faulty development policies can only lead to social unrest and immediately initiate corrective actions, cutting across party lines. One major concern in the state is the proposal to have hundreds of similar thermal plans and SEZs in the ‘Coastal Corridor’ spread across 9 districts (as part of the PCPIR), which will wreak havoc across the entire Andhra Coast and displace lakhs of farmers, fish workers and create irreversible ecological destruction. NAPM seeks an urgent political consensus on the PCPIR issue and demands that the entire Project be scrapped.

NAPM also demands the State Government to comply with the SHRC Order and immediately withdraw the police force, stop all land acquisition and construction activity for the NCC Plant, compensate the deceased families and the injured, scrap the PCPIR Project and the undertake mandatory consultation with every Gram Sabhas, before planning and embarking on any Project. People affected by hydro and thermal plants in various states across the country are to meet in Bhopal on the 1st and 2nd August and shall plan to discuss, raise and address the issues related to politics of energy vis-a-vis people’s development needs.

Contact for details:

Ramakrishnam Raju: 09866787299 (Hyderabad)
Madhuresh – New Delhi (09818905316)
Ratnam: 9441319996 (Vishakapatnam)
Shrikanth (09179148973)

(Sanhati)

Environment clearance to thermal power plant cancelled

2010-07-17T11:57:00.000-07:00

The Andhra Pradesh government's alleged attempt to ride roughshod over the Environment Protection Act 1986 to allow a massive private thermal power plant on the wetlands of Srikakulam district has failed.
In a major setback to the government and Nagarjuna [ Images ] Construction Company, the National Environmental Appellate Authority has cancelled the environment clearance granted to the project by the Union environment ministry on the ground that it was given without proper and detailed study of the impact the project would have on the fragile ecology of the area.
The order came a day after the violent protests by the local farmers, fishermen and other people led to police firing resulting in the death of at least four people.
On a petition filed by Forum for Better Visakha, Committee for Protection of Environment, Sompeta, and another non-governmental organisation Samata, the tribunal said the clearance could not be given to such a project without proper assessment of the area where the project was being located.
Petitioners alleged that the 2,640 MW thermal power project was being set up in precious wetland areas near a bird sanctuary. The plant was proposed to be built on an area of 1,800 acres with an investment of Rs 12,000 crore.
The tussle over the plant between the locals on one hand and the government and the private company on the other erupted into violence when 3,000 policemen were mobilised in and around Sompeta town to fire at the protestors who had gathered near the plant site.
State Revenue Minister Dharmana Prasad Rao, who is in trouble for allegedly making provocative statements in support of the plant, told the state assembly that only wasteland was allotted for the project and the government was keen to set up such plants as it would give a boost to industrial development and provide employment opportunities to thousands.
The opposition parties and locals have alleged that there was a nexus between ruling Congress party leaders and the private sector company, and that the police was used as a private army to suppress the opposition.
However, Chief Minister K Rosaiah said the state government would go by the orders of the appellate authority on environment and take steps to stop the work on the plant.
Admitting that the mobilisation of policemen had raised suspicion, he said the entire incident would be probed.
The chief minister also announced an ex gratia of Rs 5 lakh to the family of each victim of the police firing.
The cancellation of environmental clearance to Nagarjuna plant was likely to have an adverse impact on six other power plants to be set up in the district with an investment of RS 85,000 crore to generate 10,000 MW power.
Many of them are coming up in wetland areas and the local people fear for their livelihood, fertile land and water resources.
The police firing incident has rocked the state assembly. The opposition, especially the Telugu Desam Party stalled the proceedings of the House on Thursday demanding resignation of Dharmana Prasad Rao.
Opposition parties and environment experts said they were surprised that at a time when thermal power plants are being opposed across the world, the state government wanted to go for so many thermal power plants in a single district.

(Rediff)

Different way of Resistance...

2010-07-17T11:16:00.000-07:00

by RISHI MAJUMDER in Punjab (Tehelka)

AS SHE looked down at thousands of people below, and at news cameras broadcasting her story through the country, Kiranjit Kaur Attwal, 27, knew she would have to die. She had reached the end of the road.

She, along with 369 other teachers under a Punjab Government’s Education Guarantee Scheme (EGS), had asked the state to allow them to take their Class 12 examinations again, so they could try and qualify for an Elementary Teachers Training (ETT) course that might land them a government teacher’s job. The EGS paid them Rs 1,100 a month. After ETT they might earn Rs 20,000 a month. Their Class 12 marks were below the cut-off required for the ETT. But because they had put in years as EGS teachers, they wanted another shot. The government refused.

So, on February 7, 2010, Kiranjit and three other teachers climbed an 85 feet high water tank tower near Education Minister Upenderjit Kaur’s home at Kapurthala. They threatened to immolate themselves if their demands were not met. The government did not respond. DSP Bahadur Singh, who was in charge of the 100-odd policemen around the water tank, abused them and told them to stop their “naatak” (drama).

Then & now
Girls from the AIE Teachers Union on a water tank tower at Bokhra threaten to immolate themselves on June 22 (main picture); Kiranjit Kaur Attwal in flames on February 7, at Kapurthala (inset)

There was no going back now. The teachers doused themselves with petrol. They tried to light a match, but the wind blew it out. So they lit a shawl they would set themselves afire with. As the shawl burst into flames, the teachers jumped back in horror. But Kiranjit was already ablaze. She was holding the bottle of petrol in her hands, and the flames engulfed her.

The next day, Kiranjit died. But in death, she spawned a trend. An inquiry against Bahadur Singh was ordered. Kiranjit’s family was given Rs 10 lakh compensation, and her brother a policeman’s job. Most importantly, 369 EGS teachers were allowed to take their Class 12 examinations again to try and enroll in the ETT course — and move closer to employment.

What employment? Since Kiranjit’s death, there has been, on an average, one water tower suicide attempt every week. “Water tank suicide threats would happen earlier as well,” says Pavan Kumar, Vice-President of the Unemployed ETT Teachers Union, Punjab. “But after the Kiranjit episode, these threats are taken seriously.” Kumar’s union has teachers who have completed the ETT course Kiranjit sought to enter. But they’re still unemployed. They’ve demanded that the government reserve government teacher’s posts for those who have done their ETT from Punjab, not other states.

So, teachers from the ETT Unemployed Teachers Union were next to climb a water tank tower, at Sunam

on February 24 — because the same education minister was visiting a college there. There were three more water tank tower suicide attempts at places where the minister was present. After continuously agreeing to and deferring a decision on the demands for reservation, the government finally agreed to reserve 70 percent seats for those who have done their ETT from Punjab. This came after a water tank tower suicide attempt on May 30.

Family mourning
Kiranjit Kaur Attwal’s family — (L to R) father Jangir Singh, younger brother Ramanpreet and mother Charanjeet at their Faridkot home

Three martyrs
(L to R) Ramandeep Singh, Sunny Sandhey and Paramvir Singh of the Unemployed ETT Teachers Union, at the Sangrur water tank tower they had climbed

This was at Sangrur, next to the district court. This is where Pavan Kumar and the boys who climbed this tower are talking to us. Seeing them, the constable guarding the tower radios in for reinforcements. The tower is soon surrounded by policemen on motorcycles — some with lathis, some with machine guns. This is how terrified the Punjab Government is today — of unemployed youth climbing water tank towers. Sangrur and some other districts have issued orders for demolishing the open staircases of water towers six feet from the ground. In still other districts this height is up to the level that a local fire engine ladder can reach. Till this is done, some staircases have been walled in from all sides and a locked door put up at their entrance.

SOME HAVE constables guarding them. Even water tanks in rural areas have been temporarily secured with thorny bushes stacked along the staircase. For new water tank towers, the government is planning to pass a law that they will be built with staircases enclosed in a concrete column. Also, safety nets are being procured for keeping near water tanks, to avoid embarrassments like in Sangrur and Bhatinda. In Sangrur, a net was borrowed from a nearby army camp and in Bhatinda, the police had to procure theirs from a visiting circus.

Suicide victims
Jagdeep Singh’s family at their home in Gonyana Mandi, Bhatinda — mother Salinder Kaur, father Majar Singh and brother Mandeep Singh

Guarding lives
Constables from Punjab Police guard a water tank at Jatoi Mandi , Faridkot, to prevent stray climbers from reaching the top

But why are these suicide threats being made for government jobs? Says Paramvir Singh, who threatened suicide from the water tank at Sangrur: “Private jobs are not available in small towns, and we are not qualified enough for jobs in cities.” He says the courses in small towns and rural areas — like the ETT course — qualify them only for government jobs. Even if there were professional courses like, say, engineering in Sangrur, they are barely recognised in the cities.

On June 15, members of the Veterinary Pharmacists Union climbed a water tank at Bhatinda to procure employment for 400 members. Four have already killed themselves. One of them was Jagdeep Singh, unemployed since 2003. He returned home from a hunger strike on July 22, 2009. The next night, his mother Salinder Kaur remembers having the following conversation.

We are two
For Rekha Bains, a government teacher’s job means she can fend for herself and her four-year-old son Armaan

JAGDEEP: I should get a job soon.
SALINDER: You’ve cut your hair very well.
JAGDEEP: We had a hunger strike today. If they still don’t give us jobs, some of us will climb a water tank tower and threaten suicide.
SALINDER: Why risk your life?
JAGDEEP: Don’t worry. I won’t die. The police will bring a net. If I have to jump, I’ll jump on that.

The next afternoon his body was found in a reservoir. There were no wounds. The police registered a case of suicide by drowning. The most recent suicide threat from a water tank tower in Punjab is by members of the AIE (Alternative Innovative Education) Teachers Union on June 21. Like Kiranjit, five teachers climbed a 90 feet tall water tank tower at Bhokhra village, near Bhatinda and threatened to immolate themselves.

And like Kiranjit, they wanted admission into the ETT course so they could be employed as government teachers in future. One of them is Rekha Bains, 25, from Tehuthian Wali village in Mansa district. Separated from her husband, she lives with her parents and fouryear- old son Armaan. “A job is the only security one can hope for a daughter today,” says her father, Balwant Singh. “Not marriage.” But will completing this course guarantee them employment in Punjab? Or will they have to climb a water tank again? Kiranjit did not live to answer this question.

The Injustice

2010-07-17T10:47:00.001-07:00

At The Heart Of It with Shoma Chaudhury - June 28, 2010 - The Bhopal Verdict

2010-07-17T10:15:00.000-07:00

55% of India's population poor: Report

2010-07-17T09:27:00.000-07:00

NEW DELHI: India's abysmal track record at ensuring basic levels of nutrition is the greatest contributor to its poverty as measured by the new international Multi-dimensional Poverty Index (MPI). About 645 million people or 55% of India's population is poor as measured by this composite indicator made up of ten markers of education, health and standard of living achievement levels.
Developed by the Oxford Poverty and Human Development Initiative (OPHI) for the United Nations Development Programmes (UNDP) forthcoming 2010 Human Development Report, the MPI attempts to capture more than just income poverty at the household level. It is composed of ten indicators: years of schooling and child enrollment (education); child mortality and nutrition (health); and electricity, flooring, drinking water, sanitation, cooking fuel and assets (standard of living). Each education and health indicator has a 1/6 weight, each standard of living indicator a 1/18 weight.
The new data also shows that even in states generally perceived as prosperous such as Haryana, Gujarat and Karnataka, more than 40% of the population is poor by the new composite measure, while Kerala is the only state in which the poor constitute less than 20%. The MPI measures both the incidence of poverty and its intensity. A person is defined as poor if he or she is deprived on at least 3 of the 10 indicators. By this definition, 55% of India was poor, close to double India's much-criticised official poverty figure of 29%. Almost 20% of Indians are deprived on 6 of the 10 indicators.
Nutritional deprivation is overwhelmingly the largest factor in overall poverty, unsurprising given that half of all children in India are under-nourished according to the National Family Health Survey III (2005-06). Close to 40% of those who are defined as poor are also nutritionally deprived. In fact, the contribution of nutrition to the overall MPI is even greater in urban than rural India.
A comparison of the state of Madhya Pradesh and the sub-Saharan nation of the Democratic Republic of Congo (DRC), which have close to the same population and a similar MPI (0.389 and 0.393 respectively), shows that nutritional deprivation, arguably the most fundamental part of poverty, in MP far exceeds that in the DRC. Nutritional deprivation contributes to almost 20% of MP's MPI and only 5% of the DRC's MPI. MP's drinking water, electricity and child mortality levels are better than that of the DRC.
Multi-dimensional poverty is highest (81.4% poor) among Scheduled Tribes within India's Hindu population, followed by Scheduled Castes (65.8%), Other Backward Class (58.3%) and finally the general population (33.3%).
There is significant variation between the poverty incidence in various states as per the MPI and as per the Indian Planning Commission's official figures. Based on the MPI, Bihar has by far the most poor of any state in the country, with 81.4% of its population defined as poor, which is close to 12% more than the next worst state of Uttar Pradesh.
As per the Planning Commission's figures, 41.4% of Bihar and 32.8% of UP is poor. In a possible indication of inadequate access to health and education facilities which do not show up in income poverty, almost 60% of north-east India and close to 50% of Jammu & Kashmir are poor as per the MPI, while the Planning Commission figures are around 16% and 5% respectively.
The findings would provide further ballast to the argument of some economists that India's official poverty estimation methods are too narrowly focused to capture the real extent of deprivation in the country.

(Times of India)

എല്ലായിടത്തും ഇത് ഒരു സത്യം തന്നെ

2010-07-16T11:13:00.000-07:00

മലയാളം പത്രം

2010-07-16T04:48:00.001-07:00

മാതൃഭുമി : ഭോപ്പാല്‍ ലേഖനങ്ങള്‍

2010-07-16T04:29:00.000-07:00

ഭോപ്പാല്‍ ഇനിയുമുറങ്ങില്ല

വി. രാജഗോപാല്‍

ഇനി ഭോപ്പാലിനെ മറക്കാം. കാല്‍ നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പൊരു അര്‍ധരാത്രിയില്‍ യൂണിയന്‍ കാര്‍ബൈഡില്‍നിന്ന് ചോര്‍ന്ന വിഷവാതകം ആയിരങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കിയ മഹാദുരന്തത്തിന്റെ അവസാന രംഗത്തിന്റെയും തിരശ്ശീല വീഴുന്നുമൂവായിരത്തിയെട്ട് രേഖകളുടെ പിന്‍ബലത്തോടെ നൂറ്റിയെഴുപത്തിയെട്ട് സാക്ഷിമൊഴികളിലൂടെ ഇരുപത്തിമൂന്നു കൊല്ലം നീണ്ട വിചാരണയ്‌ക്കൊടുവില്‍ സി.ബി.ഐ. കേസിന്റെ വിധി വന്നപ്പോള്‍ അന്തിമവിജയം അമേരിക്കന്‍ ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകള്‍ തന്നെ ആവര്‍ത്തിച്ചുറപ്പിക്കുന്നു.

മീഥൈന്‍ ഐസോ സൈനേറ്റില്‍ ജീവിതം ഹോമിച്ചവരോടൊപ്പം ജീവിക്കാനും ഫലപ്രദമായ ചികിത്സയ്ക്കും വേണ്ടി പൊരുതുന്നവരുടെയും ചരിത്രം കടങ്കഥപോലെ. ദുരിതബാധിതരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ബാധ്യതയുള്ള ഭരണകൂടങ്ങള്‍ മുഖം തിരിച്ചുനിന്നപ്പോള്‍ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യവസായ ദുരന്തം ജനാധിപത്യസംസ്‌കാരത്തിന്റെ ശപിക്കപ്പെട്ട അധ്യായമായി ചരിത്രത്തിന്റെ ചവറ്റുകൊട്ടയിലെത്തുന്നു.

വാതകം ചോര്‍ന്നതിന്റെ പിറ്റേന്ന് പുലര്‍ച്ചെ നല്ല മൂടല്‍മഞ്ഞും തണുപ്പുമുള്ള ഡിസംബര്‍ പ്രഭാതത്തില്‍ ഭോപ്പാലില്‍ വന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ കണ്ട ഭയാനക ചിത്രങ്ങള്‍ ഇന്നും ഓര്‍മയിലുണ്ട്. ഫാക്ടറിക്കു മുന്നിലെ 'ജൂഗ്ഗി' (കുടില്‍) 'ബസ്തി' (കോളനി)കളിലും ഒന്നുമറിയാതെ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന കുട്ടികളും അച്ഛനമ്മമാരുമടങ്ങുന്ന കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണരാതെ പോയ രാത്രിയില്‍ വെറുമൊരു ഞെട്ടലില്‍ പാതിയുറക്കത്തില്‍നിന്നുണര്‍ന്ന് ജീവനും കൊണ്ടോടുന്നതിനിടയില്‍ വഴി നീളെ പിടഞ്ഞുവീണുമരിച്ചവരുടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും കിടന്ന ശവങ്ങള്‍ ഇന്നും വേട്ടയാടുകയാണ്.

പഴയ ഭോപ്പാലില്‍ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാതെ അനാഥരും വിധവകളുമാണ് എവിടെയും. ചുണ്ടും മൂക്കും കണ്ണുമില്ലാത്ത വൈകല്യമുള്ള കുട്ടികള്‍. മനോരോഗികള്‍ പെരുകുന്നു. നഷ്ടപരിഹാരം ഒന്നിനും തികയാതെ വരുമ്പോള്‍ ദുരിതബാധിതരുടെ തീരാദുരിതങ്ങള്‍ക്കും ഒരവസാനവുമില്ല മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഹോമിക്കപ്പെടുകയാണ്. വാതകമേറ്റ് മരിച്ചവരേക്കാള്‍ നരകയാതനകളുമായി മരണത്തോട് മല്ലടിക്കുന്ന പതിനായിരങ്ങള്‍ എല്ലാ കണക്കുകൂട്ടലുകളും തെറ്റിക്കുന്നു. പഴകി ദ്രവിച്ച യൂണിയന്‍ കാര്‍ബൈഡ് ഫാക്ടറി കെട്ടിടവും പരിസരവും കാടുപിടിച്ച് കിടക്കുന്നു.

ഇരുപത്തഞ്ചു വര്‍ഷത്തെ വഞ്ചനയുടെ ചുമരെഴുത്തുകളായിരുന്നു എവിടെയും. ആയിരങ്ങളുടെ കൂട്ടക്കുരുതിക്കും പതിനായിരങ്ങളുടെ തീരാദുരിതങ്ങള്‍ക്കും കാരണക്കാരനായ കൊലയാളിയായി ഭോപ്പാലിന്റെ മനസ്സിലേക്കിറങ്ങിയ കാര്‍ബൈഡ് സി.ഇ.ഒ. വാറന്‍ ആന്‍ഡേഴ്‌സന്റെ കോലം വഴിയോരങ്ങളില്‍ ദിവസേന കത്തിയമരുമ്പോള്‍ ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകള്‍ക്കെതിരായ ജനരോഷത്തിന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളായി അവ നിറയുന്നു.

ഭോപ്പാലില്‍ നിന്ന് ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ അഞ്ചാമത്തെ യാത്രയില്‍ മടങ്ങുമ്പോള്‍ പതിവുപോലെ ഇത്തവണയും പ്രതീക്ഷകള്‍ ബാക്കിനിന്നു. കേസ് കഴിയുമ്പോഴെങ്കിലും, ബാക്കിയാവുന്ന ദുരിതബാധിതര്‍ക്ക് കാര്യമായ നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടാതിരിക്കില്ല. ഇനിയൊരിക്കലും ഇത്തരമൊരു ദുരന്തം ആവര്‍ത്തിക്കാനാവാത്ത വിധത്തില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ക്കെല്ലാം കടുത്ത ശിക്ഷഒടുവില്‍ വിധി വരുമ്പോള്‍ എല്ലാം ജലരേഖകളായി മാറുന്നു. കുറ്റക്കാരെന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഏഴു പ്രതികള്‍ക്ക് രണ്ടു വര്‍ഷം തടവും ഒരു ലക്ഷം രൂപ പിഴയും. കാര്‍ബൈഡിന് അഞ്ചു ലക്ഷം പ്രത്യേക പിഴയും.

അതേസമയം കാര്‍ബൈഡ് ചെയര്‍മാന്‍ വാറന്‍ ആന്‍ഡേഴ്‌സനെപ്പറ്റി വിധിയില്‍ യാതൊരു പരാമര്‍ശവുമില്ല. അന്നത്തെ മധ്യപ്രദേശ് മുഖ്യമന്ത്രി അര്‍ജുന്‍സിങ്ങിന്റെ ഒത്താശയോടെ കസ്റ്റഡിയില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് അമേരിക്കയില്‍ പൊങ്ങിയ ആന്‍ഡേഴ്‌സന്‍ ഇന്നും ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ ലോങ് ഐലന്‍ഡില്‍ സസുഖം വാഴുന്ന കാര്യം ഓര്‍ക്കുക. ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകള്‍ മുന്‍കൂട്ടി എഴുതുന്ന 'തിരക്കഥ'യിലെന്നപോലെ കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു.

ദുരന്തത്തിനിരയായവരുടെ കൂട്ട ശവസംസ്‌കാരം നടന്ന ചോളാ ശ്മശാനത്തിലെ 'സ്മൃതി ഉദ്യാനി'ല്‍നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്മശാന സൂക്ഷിപ്പുകാരന്‍ ശിവചരണ്‍ ദൗള്‍ പൂരിയ ചോദിച്ചു: ''ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെപ്പോലും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ സമയമില്ലാത്ത സര്‍ക്കാറിന് മരിച്ചവരെപ്പറ്റി ഓര്‍ക്കാന്‍ സമയമെവിടെ.'' സര്‍ക്കാര്‍ മാത്രമല്ല എല്ലാവരും ഭോപ്പാല്‍ ദുരന്തവും ദുരന്തബാധിതരെയും മറന്നുകഴിഞ്ഞു. ദുരന്തത്തിനുശേഷം അഞ്ചുതവണ ഭോപ്പാലിലെത്തിയിട്ടും ഇപ്പോള്‍ മനസ്സ് ശൂന്യമാവുന്നു.

എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അവസാനിക്കുന്നു. വാതകദുരന്ത ബാധിതരുടെ ഒടുങ്ങാത്ത ദുരിതങ്ങളും തേടിയുള്ള മറ്റൊരു യാത്രയ്ക്ക് അര്‍ഥമില്ലാതാവുന്നു. അതിനിയില്ല. ഇരുപത്തിയഞ്ചല്ല, അന്‍പത് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞാലും ദുരിതങ്ങള്‍ തുടരുകതന്നെ ചെയ്യും. എന്റെ മനസ്സിലെ ശവങ്ങളുടെ നഗരമായ ഭോപ്പാലിനോട് വിട; ശവങ്ങളെപ്പോലെ ജീവിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒന്നുമറിയാത്ത പാവങ്ങളോടും. ഭോപ്പാലിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ക്ക് ഇനിയുമുറങ്ങാനാവില്ല...

അനുഭാവമില്ലാത്ത ഭരണകൂടങ്ങള്‍

പി. മനോജ്

ദുരന്തബാധിതര്‍ക്ക് മതിയായ നഷ്ടപരിഹാരം നല്‍കാനുള്ള ബാധ്യതയില്‍നിന്ന് സ്വകാര്യ കമ്പനികളെ പരമാവധി സംരക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്തുകയെന്നതാണ് മിക്ക രാജ്യങ്ങളിലെയും ഭരണകൂടനയം. അമേരിക്കയില്‍ 1957ല്‍ പാസ്സാക്കിയ െ്രെപസ്ആന്‍ഡേഴ്‌സണ്‍ നിയമം ഇതിനു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ആണവനിലയങ്ങളില്‍ ദുരന്തമുണ്ടായാല്‍ നിലയത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരായ ആഭ്യന്തര കമ്പനിയുടെ നഷ്ടപരിഹാര ബാധ്യത ലഘൂകരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു നിയമനിര്‍മാണത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

2001 സപ്തംബര്‍ 11ലെ വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് സെന്റര്‍ ഭീകരാക്രമണത്തില്‍ മരിച്ചവരുടെ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് യു.എസ്. ഭരണകൂടം നഷ്ടപരിഹാരം നല്‍കിയത് വിമാനക്കമ്പനികള്‍ക്കും ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കമ്പനികള്‍ക്കുമെതിരെ കേസിനു പോവരുത് എന്ന ഉപാധിയോടെയാണ്. അമേരിക്കയിലെ ത്രീ മൈല്‍ ഐലന്‍ഡ് ആണവനിലയത്തില്‍ 1979ലുണ്ടായ ദുരന്തത്തിന്റെ ഇരകള്‍ക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം നല്‍കിയത് െ്രെപസ്ആന്‍ഡേഴ്‌സണ്‍ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളനുസരിച്ചാണ്. സംഭവത്തില്‍ ആരും മരണമടഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന ഔദ്യോഗിക ഭാഷ്യം സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരും ബദല്‍ മാധ്യമങ്ങളും വിശ്വസിക്കുന്നേയില്ല.

ദുരന്തത്തെത്തുടര്‍ന്ന് പരിസരപ്രദേശം വിട്ടുപോവേണ്ടിവന്നവര്‍ക്കും ആരോഗ്യപ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ടായവര്‍ക്കുമൊക്കെയാണ് നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുത്തത്. ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കമ്പനികളും നിലയത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥരായ സ്വകാര്യ കമ്പനികളും ചേര്‍ന്ന് ഏഴു കോടി ഡോളറാണ് ഈയിനത്തില്‍ ആകെ ചെലവിട്ടത്. സപ്തംബര്‍ 11 ദുരന്തബാധിതര്‍ക്ക് എഴുനൂറു കോടി ഡോളറാണ് നഷ്ടപരിഹാരമായി വിതരണം ചെയ്തത്. വിമാനക്കമ്പനികള്‍ക്കും ഇന്‍ഷുറന്‍സ് കമ്പനികള്‍ക്കുമെതിരെ കേസിനു പോവില്ലെന്ന ഉറപ്പു സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കരാറായിരുന്നു ഇതെന്ന് നേരത്തേ സൂചിപ്പിച്ചല്ലോ.

ദുരന്തത്തില്‍ മരിച്ച 98 ശതമാനം പേരുടെയും കുടുംബങ്ങള്‍ ഈ ഉപാധിക്കു വഴങ്ങി. നഷ്ടപരിഹാരത്തുക അപര്യാപ്തമാണെന്ന മുറവിളികള്‍ ബാക്കിയായി. ഭോപ്പാല്‍ വിഷവാതകദുരന്തത്തിന് ഉത്തരവാദിയായ യൂണിയന്‍ കാര്‍ബൈഡ് എന്ന അമേരിക്കന്‍ കമ്പനിയുമായി ഇന്ത്യ 1989ല്‍ ഉണ്ടാക്കിയ നഷ്ടപരിഹാരക്കരാര്‍ സ്വകാര്യ മൂലധനത്തോടുള്ള ഭരണകൂട വിധേയത്വത്തിന്റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരണമാണ്. തുച്ഛമായ 47 കോടി ഡോളറാണ് യൂണിയന്‍ കാര്‍ബൈഡ് നല്‍കിയത്.

ഇന്ത്യന്‍ സര്‍ക്കാറിന്റെ കരുതിക്കൂട്ടിയുള്ള കീഴടങ്ങലായിരുന്നു അത്. വിഷവാതക ദുരന്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്രിമിനല്‍ കേസിന്റെ നടത്തിപ്പിലും സര്‍ക്കാര്‍ ഇതേ സമീപനമാണ് കൈക്കൊണ്ടതെന്ന് പരക്കെ ആരോപണമുണ്ട്. വിദേശമൂലധനനിക്ഷേപത്തിന്റെ വരവിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തരുതെന്ന വികാരമാണ് നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികളെ നയിച്ചതെന്നു വേണം കരുതാന്‍. അല്ലെങ്കില്‍ ഈ കേസ് ഇത്ര ദുര്‍ബലമാവുമായിരുന്നില്ല.

ചില കാർട്ടൂണുകൾ...

2010-04-23T00:54:00.000-07:00

കടപ്പാട് : ഹിന്ദു, സൗത്ത് ഏഷ്യ റെവലൂഷൻ

ഭാരതമ്പേ നിനക്ക് വിശക്കുന്നോ?

2010-01-12T11:15:00.000-08:00

തെണ്ടുല്‍കര്‍ ഇന്ത്യയിലെ ദരിദ്രരെ കുറിച്ച് നടത്തിയ റിപ്പോര്‍ട്ട് കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറില്‍ പുറത്തു വന്നു. ഇത് അനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയില്‍ ദാരിദ്ര രേഖയ്ക് താഴെയുള്ളവരുടെ എണ്ണം മുന്പുണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാള്‍ പതിനൊന്നു കോടി കൂടിയിരിക്കുന്നു. അതായത് ഇപ്പോള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യ രേഖയ്ക് താഴെ ഉള്ളവരുടെ ശതമാനം 38 ആയിരിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യതിന്റ്റെ ഈ കാലത്തും പിടിച്ചു നിന്ന് എന്ന് അഭിമാനിക്കുന്ന ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ അവസ്ഥയുടെ നഗ്നമായ ഒരു വെളിപ്പെടുത്തലാണ് ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടിലൂടെ പുറത്തു വന്നിരിക്കുന്നത്. ശത കോടിശ്വരന്മാരുടെ എണ്ണം നാള്ക്നാള്‍ വര്‍ധിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഒരു നേരം പോലും ഭക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവരുടെ എണ്ണവുംവര്‍ധിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ഇവിടുത്തെ ഭരണ കൂടം അതൊരു വിജയമായി ആക്ഖോഷിക്കുന്നു.